zaman tüneli

bazı şeylerin %100'ü kendisidir. misal babalık dna testlerinde %99,9 sizin çocuğunuzdur, bu ihtimal değil kesinliği ortaya koyar, zira %100 doğrudan siz oluyorsunuz.

rakip bir işletmenin gelip takması ya da önceden hazırlanan başka bir şantaj senaryosu da olabilir. belki de dümdüz bu işletmenin kusuru ve ahlaksızlığıdır kim bilir?
bilinen tek şey o ampülün bir amaç doğrultusunda bir kişi tarafından takıldığıdır. adaletin yerini bulması dileğiyle.

bazı ebeveynlerin davranış biçimi.
diğer insanlar hiç çocuk olmamış ve çocuk görmemiş gibi davranıyorlar/düşünüyorlar. mesela kolik bebek diye bir şey varmış. süpürge sesi olmadan uyuyamayan çocuklara böyle diyorlarmış. bu bana göre garip ve komik bir şey. bakın ebeveyne süpürge sesi açmayın diye akıl vermekten bahsetmiyorum. o benim haddime değil ama bunu garip ve komik bulmaya da hakkımız olsun be kardeşim.

ben sordum mesela anneme ben nasıl bir bebektim çok ağlıyor muydum? diye yoo sen mal gibi oturuyordun dedi. hakikaten fotoğraflara falan bakınca o mal ifadesi çok net görünüyor. gerçi 36 senede pek bir şey değişmemiz ama olsun konumuz o değil.

dostlar nesiller değişiyor tabii ki bebeklerin, çocukların davranışları da değişebilir çünkü dünya değişiyor ebeveyn profili değişiyor. insanların kendine has davranışları da oluyor yani çocukların, bebeklerin kendine has davranış edinmesi de çok doğal ama allah rızası için eğer çocuğu dünya dışından ithal etmediyseniz dünya dışından ithal etmiş gibi davranmayın be kardeşim.

vitaminsiz adamın teki, slip dediğin bi avuç şey zaten ya.

(bkz: bir kafa açma metodu olarak felsefe)

insan, tutsaklığının farkında olduğu, kabul ettiği sürece özgürdür.

memeli baklava da açabilir. mesela şekerpare

bir felsefe sorusu. genellikle varoluşçuların kuyrukları birbirine dolansın diye sorulur. fazla takılmayın. tabi lan manyak mısın deyip geçin..

hem meme hem baklava açıyor da olabilir.

değildir, sadece verilen bazı tavizler sonucu özgür olduğunu zanneden kölelerdir.

bu sistemin içinde var olmak istiyorsan ona uymak zorundasın, mesela ben kirayı ödemiyorum diyemezsin faturaları dürüp.... diyemezsin. yani sistem hayatta kalabilmen karşılığında bizi esir almış durumda.

bence asıl soru şu, özgür olmadığını bilmek mi daha kötü yoksa özgür olduğunu sanmak mı?

hayallerde yaşayan bazı bebeler bir yana dursun haline üzüldüğüm kadındır.
toplum baskısından korktuğu için net bir şekilde ifade edememiştir.
arkasından “küçük irispi” yüzüne de “ sen nerden öğrendin böyle sevişelim demeyi” (gerçi bunu da arkasından söyleyebilirler çok karıştırmayalım oraları) demesinler diye… oy ya.
kadınlar ne zaman rahat rahat “sevişelim mi” diyebilecekler?
ebu cehiller, geri kafalı götler, iki eliyle bir tiki doğrultamayanlar; allah belanızı versin…

(bkz: az bilinen efsanaaa duyarlar)

evet bayrak havada, ofsayt diyor maçın hakemi.

(bkz: selimş evi)

kadının kendi bedeni olabilir fakat hem kendi sağlığı hem de bebek sağlığı için gerekmedikçe normal doğum daha sağlıklıdır.
sezaryen doğumdaki kesiklerde öyle kolay değil, iki türlüde acılı bir süreç oluyor genelde. iyi ki erkek doğmuşum var ya, çok zor valla. düşünüyorum da ben komple doğurmadı, hatta taşıyıcı anne düşünürdüm kadın olsam. düşünsene parazit gibi karnında büyüyor ve senden besleniyor. birde ikiz falan oluyormuş iyice kocaman. ben normal doğumla gelmişim ama annemin şansı suyu çok fazla imiş ve baya 2 bebek kadar karnı varmış. yani ben havuzlu villada gibi takılmışım içeride hahahshz, çıkınca falan hiç kireç yokmuş üzerimde tertemiz çıkmışım, doktorlar hemşireler falan baya sevmişler. odada erkek yokmuş bu arada ilk kadınlar gördü beni, meraktan sormuştum anama.

bardağın boş tarafından bakmanın en minimalist yolu. buna dolu tarafından da bakılmaz gerçi. bu çok keskin bir yüzdedir.

yalnızca iki seçenek sunar
ya siyahtır ya beyaz.
ya tamamdır ya devam
uçurumun kenarıdır. evet uçurumun kenarı bir yüzde olsa doksan dokuz nokta doksan dokuzdur.
bu, savaş ya da kaçtır ancak kaçanın hayatta kalamayacağı bir kaçış, savaşanın ölmeyeceği bir savaştır yüzde bir oranında elbette her iki seçenekte de.

bu, zincir marketlerdir. asla bakkal değildir. bakkal yüzde bir olan, market doksan dokuz nokta doksan dokuz olandır. bakkal kaçış, market savaştır. bakkalı tercih eden bir hafta, marketi tercih eden bir ay yaşar.

bu, varoluşun simgesidir. yok oluşun yüzdesi.

haftanın yıldızlarıdır bu yüzde. bu yüzden haftanın diğer günleri hançerlenirsiniz, yıldızlı günlerde ise yemlenir.

bundan bir şey çıkaramaz, bir şey eksiltemezsiniz o nedenle yüzde doksan dokuz nokta dokuz, geriye yalnızca tek bir gerçeklik kalır.
boş, çelişkisiz, nötr bir bardak.

unutmayın, her kim size iki seçenek sunuyorsa
sunum yaptığı bir tabak da vardır. iki seçenek size dayatılan, gerçek ise tabaktır, boş bardaktır.

baklava senin düşmanın zaten. göbek yapıp yukardan bakınca çavuşu göremiycen. beş dakikada yediğin şey yüzünden spor salonlarında saatlerce ter dökücen. ilerde damar tıkanıklığı, şeker, tansiyon bilmem ne yüzünden hastane hastane gezicen. meme öyle mi meme. kimi zaman rahat bir uykuya daldıracak kuş tüyü yastık, kimi zaman yalnız değilsin hissi verecek bir çift dost, kimi zaman kafanı dolduran düşüncelerden kurtarma görevi gören deniz manzarası muadili.

memeyi de, bizim için bel ağrısı çekip o memeyi taşıyanı da savunacağız. yaşasın meme kuryeleri.

yeni bir şey öğrendim...eskiden orkestralarda bas gitara verilen isimmiş.

verebileceği kanı zayi etmiştir.

çok dertli olan kişilerdir.
3 numara ile konuştuk biraz, derdimi anlattım. diyor ki, banane senin derdin beni ilgilendirmez. nasıl ya sen mod değil misin diyorum, ah ah dedi, başladı dertlerini anlatmaya.
aslında yoldaş bunu kandırmış. maaş veririm, kütüphanemiz var kitap veririm demiş. bu garip de inanmış...
maaş günü gelmiş, ne kitap ne maaş.
gitmiş yoldaşa, bizim ödeme vardı ne oldu demiş.
yoldaşın cevabı; ne maaşı ne kitabı, sen kölesin, beleş çalışacaksın.
bırakmak istemiş, pranga ile bağlanmış. kendi derdinden benim sorunlarımla ilgilenmedi.
üzüldüm kendisine, yazık...


not: hayal ürünüdür.

bir diğeri ise tarla çamurlu. gerçi bu biraz sevişmeye müsait olmamak anlamında kullanılıyor.