zaman tüneli

.

hiç çekinmem geri çekerim.

hem yanlışlıkla hem de düşünce olarak yanlış bulduklarımı da okurken beğenme alışkanlığı var. sonuna geldiğimde sorun görürsem geri alıyorum bazen.

şüphesiz ki zarar verir. gerçek bu, bu bir kenarda dursun. ama yıllardır zarar gören sadece halkken artık patronların da biraz zarar görmesi çok hoşuma gidiyor. boykot işe yaramıyor, insanlar daha çok alışveriş yapıyor, kimsenin umurunda değil gibi söylemler de işe yaramamış. yine umrunda olmayıp devam edenler var ama o kadar da olsun.

bu arada halka da çok zararı var ama biz alıştık artık. kudurmaktan beter olduk. şimdi kudurma sırası başkalarında.


rakamlar içimi bir hoş etti. ahahahahahaha. devam.

detaylar detaylar

ve birden fonda çalmaya başlayan cengiz kurtoğlu;
“önce bir kaç damla yaaaaaaaş,
gözlerimden süzüldü…”

(bkz: kavak yelleri (dizi))

olursa o pastadaki son koyulan çilek olacak..

inşallah ya haberin gelir bana, duyarım nasıl olsa...

the musical offering eseri çok özel olan sanatçı. oturup saatlerce dinlemelik, huzur verir insana. retrograd, mirror gibi ölçüler ihtiva eder ve bunları bütünüyle başarılı şekilde kullanır.

eski sevgilinizin bir bumerang olduğunu gösterir.

en son bir yazar 2009 yılında itü sözlükte kendinden emin bir şekilde böyle boş yapmıştı. sonra sözlükteki abilerimiz yazarın sülalesini 12'ye falan katlamıştı. büyük ihtimalle o gün küsmüştür sözlüklere. sözlük kariyerini gömmüşlerdi adamın.

normal sözlük'te işler pek öyle olmuyor. old school hiç değil. çok naif bir sözlük burası. paragraf paragraf açıklama yapılıyor. psikolojik tespitler bile yapılmış. seviyorum bu sözlüğün bu huyunu. itin bir yerine monte etmeden güzelce açıklama yapmaya çalışıyor yazarları.

ama bazen de 12'ye katlanmasa bile 2'ye falan katlayalım. 2 iyidir. normal sözlük için yeterli.

“dünyada sevilmiş ve seven nafile bekler;
bilmez ki giden sevgililer dönmeyecekler.

birçok gidenin her biri memnun ki yerinden, birçok seneler geçti; dönen yok seferinden."

(bkz: sessiz gemi)

hayatımın bundan sonraki evresi için almış olduğum karar.

böyle bir film vardı şimdi ismini hatırlamıyorum. evlenip karavanda yaşamaya başlayan ikilimiz doğan çocuklarına öyle bir eğitim veriyor ki normal bir insanın alamayacağı seviyede ve her çocuğuna ayrı ayrı. hepsi oldukça bilgili çocuklardı yaş fark etmeksizin.

bu imkan verilse insanlar bunu yapmak ister mi bilemem ama denenebilir sanki.

elde edilenin değersizleşmesi durumudur. sadece sevgililer mi? arabalarımız, evlerimiz, telefonlarımız, elbiselerimiz…
doyumsuzuz.

çok şükür yaa yemin ederim çok şükür... yapacağım seneyi devriyesinde bir hayır..

oha hayat aslında buradaymış akıyormuş da ben saklanmışım gibi aydınlanmalar sonunda şükür sebebidir.

mesela hatun 'neden o kızı oyladın' diye tripleniyor wp'tan. alcan mouse'u şak şak şak 30 favı çakacaksın diğer hatuna. şok olacak kız. sub zero'dan buz yemişe dönecek. basacaksın özeli, "tg var mı?" diyeceksin. çünkü hatun 'neden oyladın onu' dedi. bu yüzden. belki de içimizde bir civelek var, ondan da olabilir. inceldiği yerden kopsun bahanesi ile abanmış da olabiliriz. yasaklar her zaman, birisine mıknatıs gibi çeker. yasağa karşıyım. bana birini yasaklasınlar, gecelerce onu düşünürüm. "bu yasak olan kızın ayağı var mı acaba" derim içimden. "kalbi nasıldır yasaklı bahçemin" derim. x kişisi yasak denmemeli ilişkilerde. zamk gibi yabışıyor insan.

ayrılığın ilk günlerinde oluşan bir umut...

ya aşırı saçma bir umut ki dönse belki o da hatalarını görmüştür tekrar başlarız belki diye insanı biraz tutan da bir şey..

çırpınan birini gördüğümde çok isterim başarılı olmasını ve çırpınışlarının son bulması adına dilerim başarılar amin.