zaman tüneli

sabahları kapıya elinde filtre kahve ve tereyağlı sıcak kruvasanla dayanması.

şu sıralar diyet yapıyorum da. aklım fikrim yemekte.

sonra sabah haberleri izleriz beraber. yorum yaparız falan. keyifli olur.

kaybolmuştum yolum tekrardan düştü

unutulmayayım diye geldim, hoş mu geldim acep

bunu bir tatmin ya da intikam yönetimi, vefa belirtisi her ne olarak göreceksiniz eğer sürekli hatırlanıp anılmaktan daha güzeli, daha iç yakanı var. bir anda akla düşmek. bence onu dileyin. unutama beni demek yetersiz çünkü insan unutamaya unutamaya alışır ve unutur. ama o an bir anda aklına gelen geçmişe dair özlemle karışık, yerinin dolmayacağını buram buram bildiğin boşluk hissi yok mu.

bir kovanda ikinci kraliçe gözlerini açtığında büyük bir kaos başlar, bunu dışarıdan bile farkedersin, bir uğultu olur, kovanın büyük çoğunluğu yaşlı kraliçeye bağlılıklarını tazelerken sayıca az bir grup çiçeği burnunda kraliçenin etrafında toplanmaya başlar.

bir süre sonra bu uğultu şiddetlenir, deminki tartışmaların yerini ciddi tehditler almıştır artık.

nihayet kılıçlar çekilir, bir kovanın içinde aynı annenin çocukları birbirlerine karşı dünyada eşi görülmemiş bir kinle katliama girişir, kopan kellelerin, kol ve bacakların haddi sorulmaz, hesabı tutulmaz artık!

kraliçelerini ölümüne koruyan bu arı savaşı çok dramatik bir hal alır, kaybedeceğini anlayan grup kraliçelerini çembere alarak kovanı terk eder, buna oğul vermek denir!

sözlükte yazıp düşünce ve bilgi paylaşmaktan başka ne amaçla bulunulabilir ki.. (ola ki bulunuluyor, bunun absürdlüğünün farkedileceğini süzemeyecek kadar mı sözlük konseptine yabancı.)
ben efenim, düz, dümdüz, sek, pure sözlük olarak görüp katılıyor yazıyor takılıyorum.
hem valla hem billa.. (aha dayıya sor istersen.. yazmamı da beklemeyin artık :)

doğru kişi yoktur. güzel hissedilen güzel anlar vardır. anlar biriktikçe devam ettikçe herkes yerinde kalmaya devam eder.

ya da “bir tel kopar, ahenk ebediyen kesilir.”

biraz alıktır ama bu alıklığı dizinin en iyi karakteri olmasına da vesile olmaktadır. bir demet tiyatro'daki telviye hanım'a benzetiyorum.

şu anda hiçbir seks buzdolabının üzerindeki baklava kutusunda bulunan 3 dilim tereyağlı çıtır ve bol fıstıklı şöbiyet kadar keyif veremez.

şu anda seks mi? şöbiyet mi? deseler, net şöbiyet derim.

ebemin vajinasına bakıyorum. orada yazar her şey. mesele, ebeni ve kalmışsa vajinasını bulmak.
yazmıyorsa, doğru kişi değildir.

*

kıbrıs türküsü, zeybeği.
kaynak kişi : mehmet ali tatlıyay
videoda yarısı rumca, sözleri yok, idare edin.

toplumsal rollerle alakalı bir durumdur. bir erkek, çocuğu olana kadar çocuktur. çocuğu olduğunda baba olur. baba olması, can sorumluluğunu üstlenmesi demektir. bu da onu toplum gözünde adam yapar. elbette bizim gibi pek gelişmemiş toplumlarında bu saçma algı nesiller boyu devam edecektir.

endişelenmenize gerek yok. insan beyni mekanik disk olmadığı için ömür boyu unutulmazsın. ama fütursuzca bir çırpıda vazgeçilebilirsin. endişelenecekseniz de bunun için endişelenin. ya da koyun göte ve devam edin.

we love sarhoş irfan. şu sekansını moralim bozukken ara ara açıp, kendime geldiğim tatlı hayat karakteri.

az önce bana bundan oldu. halı sahada baraj kurup elleri arkadan bağlama gerilimi veriyor.

tam tersi mi yapsak bu muhabbeti?
neden sürekli kadınlara aşık oluyorsunuz? onlar size olmuyor mu?

hemcinslerimin hepsi ambeyi olmuşlar. üzücü.

110 bin liralık huawei akıllı telefon modeli. özelliklerine göre deli saçması bir fiyat biçmişler. katlanabilir olması hiçbir avantaj sunmuyor bence. bu fiyata google hizmetlerine erişim sağlayamamak da ayrı bir ironi.

tebrikler unutuldunuz. bi de şöyle bi çağrışım yaptı.*

(bkz: unutulanlar unutanları asla unutmazlar)

ama benim hafızamda bir problem var sanırım; unutmak istediğim şeyleri unutamıyorum, tam aksini ise hatırlayamıyorum. ve bu konuda başarılı olan herkesi tebrik ederek, kendime de biraz isyan ederek bu başlığı terk ediyorum. iygeceler hepinize.*

rabbim!
sen esprisini açıklamak zorunda kalanların da rabbisin allah’ım!

ölüm gibi bir şey olur ama kimse ölmez…