zaman tüneli

bana göre başka bir karşı cinse herhangi bir yoldan ilgi göstermek.

jimnastik, çıktığı ilk andan günümüze politik bir spordur.

günümüz jimnastiğinin kurucu babası, prusyalı friedrich ludwig jahn'dır.

jahn, aslında çok dindar bir adamdır ve napolyon savaşlarında yenilen almanların ayağa kalkması için alman erkeğinin ahlaken, ruhen ve bedenen ayağı kalkması gerektiğini savunur. bunun için de çözüm olarak jimnastiği önerir. burada hemen hatırlatırım, atatürk'ün "sağlam kafa saglam vücutta bulunur" sözü aslında bu prusya geleneğinden gelmektedir.

almanlıktır ülkümüz, jimnastiktir yolumuz
jahn'dan sonra almanya'nn dört bir yanında pıtırcık gibi jimnastik kulüpleri açılır. bu kulüpler sadece birer spor merkezi değildir ama aynı zamanda birer politik yapılanmadır. kulüplerin sloganı, almanlıktır ülkümüz, jimnastiktir yolumuz
nitekim bu klulüplere gelen milliyetçi gençler, almanya'nın birleşmesinde ve 1848 devriminde önemi rol oynar.

19. yüzyıl alman tarihinde hellen çılgınlığı olarak geçer. schiller'in dizelerinde belirttiği gibi:

hellen geçmişte olduğumuzdu
ve gelecekte yine olacağımız.

antik yunan'a gittiğimiz zaman, olimpiyatların başlanıgıcı olarak, sparta'yı görüyoruz. sparta'da yapılan bu müsabakalar, aslında birer erkeklik güzellemesiydi (not: homoerotizm). jahn'ın önerdiği jimnastik, tam da aslında napolyon karşısında ezik duruma düşmüş alman erkeğinin ihtiyaç duyduğu güzelleme idi. ve bu güzelleme, almanya'nın varoluşunda önemli bir kaldıraç görevi gördü.

çıplaklık ve jimnastik

biliyorsunuz, jimnastik, çıplak antreman yapılan yer anlamına geliyor.

19. yüzyılda , almanların ciddi ciddi kafa patlattığı konuların başında, "niçin çıplak olmalıyız" sorusu gelir. üstelik ortopedistinden pedegoguna kadar disiplinler arası ve gayet metodik olarak tartıştıkları bir konu idi.

şimdi çok meşhur bir geyik vardır:
çıplaklık medeniyet ise en medeni ülkeler afrikalılardır.

aslında avrupa'nın çıplaklık üzerine düşünmesini sağlayan iki unsur var.
bunlardan birincisi tabi ki hellen dünyası. ikincisi ise aslında coğrafi keşifler.

coğrafi keşifler sırasında avrupalılar şunu fark etti: gittikleri coğrafyada -ister afrika olsun, iser güney amerika ya da japon kaplıcaları- yerel kadınlar kendi köylerindeki adamların yanlarında gayet rahat çıplak dolaşırken, avrupalı erkeklerden rahatsız oluyorlar.

o zaman şu sonuca ulaştılar:
-şehvet bakan gözdedir.

aslında bu prensip ilk hristiyanlarda da vardı. çıplak isa'nın yolunda giden çıplaklardan gelsin:

-görmek şehvet değildir ve görülmek şehveti davet etmez.

almanya'da 19. yüzyılda yeni ve aynı zamanda buz gibi soğuk bir kavramla ortaya çıktılar: cinsel hijyen. aslında bu bugün düşündüğümüz gibi "kasık kıllarımızı alalım" anlamında değil. daha ziyade, "kendi bedenimizi tanıyalım, karşı cinsin bedenini tanıyalım" şeklinde idi. ancak daha önemlisi, şehvetin törpülenmesini hedeflemekteydi.

jimnastik, bir kez daha ideolojik bir aygıt olarak karşımıza çıkıyordu.
dönemin pedegogları, erkek ve kız çoçcuklarının beraber banyo yaptırılmasını, büyüdüklerinde ise beraber spor yaptırılmasını; genç erkeklerin ve genç kızların, birbirlerini görmelerini, birbirlerinin bedenlerindeki değişime şahit olmalarını tavsiye ediyordu. bu, hem cinsiyet eşitliği sağlamak için hem de kukusalak erkeklerden ve sokaktaki tinercileri beyaz atlı prens zanneden kadınlardan oluşmayan bir nesil kurmak için önemliydi.



bugün bağzı alamancıların, almanya'da en çok takıldıkları konulardan birisi, kızlarının yüzme dersi. ama dersin amaçlarından biri buydu. gençlerin birbirlerinin bedenlerini görmesini sağlamak.

ve evet, 19 mayıs törenlerindeki şortlu kızların arkasında da işte bu geçmiş var.

kadın ve erkeği fıtrat üzerinden açıklayan ümmetçilerin jimnastikten haz etmemeleri çok normal.

nasıl diyorlar: soyulmuş domates, yalanmış karpuz.