zaman tüneli

öcalanda da sağ kol bitmiyor be arkadaş.. biri baraj istiyor, biri şehir istiyor, biri daha dün elinde urganla dolaşıp ona karşıymış görüntüsüyle şehitler tepesi edebiyatı yapıp bizi töröriz apocu ilan ederken, bugün apoo apoo diye böğürüp önder ilan ediyor.
kaç kollu la bu sayın! mahlukat.?
ahtapot sanki şerefsiz..

amkun işid hiçlerine karşı yapılan operasyonda hayatını kaybeden kahraman polislerimize allah’tan rahmet, yaralılara acil şifalar diliyorum. sebep olanların da aanasını, aaavradını s2keyim.

her şeyden nefret ediyorum.

tekne olm. nasıl kimse yazmaz bunu.

#3835464 bence vermidon yazıyor.

*

sadece bugünle sınırlamayacağım mutluluğumu..
geçen haftada dahil kargo şirketleri bana çalıştı diyebilirim..
öncelikle, sevgili zapata'ya teşekkür ederim.. artık sayamıyorum kaç hediye paketi gönderdiğini.. *
ve sonrasında sevgili firavunum hatşepsut.. ilk başta makyajımın bozulmasına sebep olsa da günümü güzelleştirdi ve kocaman bir gülümseme oturttu yüzüme.. bi de ekledi " siyahlara biraz ara verme zamanı".. *

*
asıl güzel olan..
kalabalığın içinde ayırt edilebilmek..
insanların seni gerçekten tanıması..
neye güldüğünü, neye susup geçmediğini, hangi ayrıntının kalbine dokunduğunu bilmesi..

hediye dediğin şey paket değil zaten..
“ben seni görüyorum” deme biçimi...
önemsemişler ki, sevdiğim şeyleri düşünmüşler..
herkes hatırlanır.. ama anlaşılan azdır..

siz, nasıl, niye, ne yolla gelebildiklerine şaşırıyorsunuz da, belki onlarda bugün nasıl olup tu kaka ilan edilipte, itlaflarına kalkışılmasını hazmedemiyor, şaşırıyordur. bilmiyoruz ki.. ( ta aylar önce bayraklı konvoylarla yalovayı cihadçı parkuru yapıp gövde gösterisi yapmışlar. diyolla)
"geell, geell bitsin bu hasret zalım, ne istedinde vermedik" diye çağrılıp, uğruna göz yaşı dökülenin bile garantisi yok malum.. yaşamadık mı.? tüm bunlar nasıl oluyor, olabiliyor; belki bir gün tarih kitaplarında ders olarak okutulacak torunlarımıza da, ancak onlar öğrenebilecek gerçeği.. bizim uslu seyirci olmamızdan ötesine izin verilmiyor malesef..

bugün içimde ne bir sevinç kırıntısı var, ne de büyük bir keder. sadece uçsuz bucaksız bir boşluk. bazı günler hissetmek çok ağır gelir. çünkü hissetmek demek; verdiğin ödünleri, sustuğun kelimeleri ve başkaları eksilmesin diye kendinden kopardığın parçaları hatırlamak demektir.

bunca yıl bop eş başkanına oy veren ve türk milletinin mahvolması pahasına sadece kendisini düşünen bir kitlede vicdan olduğunu varsayıp geceleri nasıl uyuduklarını sorgulamak pek mantıklı değil sanki.

vicdansızlara merhamet etmemeliyiz.

kendini dutch doktorlara emanet etmiş masal kahramanı.

call 1-1-2.

otobüs, vapur gibi araca yetişmek için koşmak zorunda kalan kişinin içinde bulunduğu durum.

eve alınan kondisyon bisikleti.

bağcılar da istanbul sayılır, değil mi? *

yılbaşında dışarı falan çıkmayın mümkünse, bunlar bu kadar sağa sola sızıp plan program yapabiliyorlarsa hatta polisle çatışabiliyorlarsa yılbaşı gecesi clubları da havaya uçurabilirler ya da silahla basabilirler. eğlenicez diye yok yere vurulmayın ya da parçalara ayrılmayın gece gece, tek parça ve delik deşik olmamış şekilde sıcacık evinizde rahat rahat oturun.

(bkz: uyanık)

yüzde 51, sandığı koyun da bir sorun bakalım yüzde 51 miymiş.. (hatta daha önce bile öyle miymiş.) kısaca yüzde meselesi biraz "şey"..
ama "uyuma" meselesine gelince: haklarını yemeyelim.! öyle derin, öyle dalmış uyuyor, hatta rüyalardalar ki.. hepimiz şaşkınız..
gerçi şöyle de bir durumdan söz edilir:
"gerçekten uyuyanı uyandırabilirsiniz.. ama bilinçle 'uyur gibi' yapanları asla.." çünkü öyle yapmanın kendilerini kazançlı çıkarttığına inandırılmışlardır..
bilmem anlatabilemedim mi...

zaman mevhumu kötü, kolla rektumu götü.

(bkz: uuu beybi güzel bi hareketlenme oldu bende)