zaman tüneli

bu gibi durumlarda söylenebilecek çok bir şey yoktur. ağzını açmak istersin ama ağzının içindeki boşluk sonsuzluğa dönüşüp seni yutmak üzere büyüdükçe büyür. sen de onu kapatırsın.

herkes hazin öyküsünün sonuna bir şekilde ulaşır. kimse kalıcı değildir. o veya bu şekil artık birbirinden farksız görünür gözüne. intihar yerine kanser de olabilirdi. trafik kazası da olabilirdi. ve elbette başka bir sürü son. benim annem de intihar etti mesela. onu anlamaya çalışmama gerek yok. hiç ihtiyaç hissetmedim buna. çünkü zaten elimde olanı neden arıyormuş gibi yapayım ki? asıl anlaşılmaz olan hayattır. bu her şeyi sonsuza değin sürdürme çabası.

kız kardeşim de onun yolundan gitti. ben zaten melankolik bir insandım, onların bu şekilde ölmesiyle bir alakası yok durumumun. ama melankolime olmayacak şekilde bir neden ararken rast geliyoruz arada. onlar da yaşamak istemiyorlardı ve bir şekilde buna neden ararlarken, hop, bir şeyler buldular belki, belki bulamadılar.

ikisi de çok çekti. ve neler çektiklerini anlayabiliyorum. intihar etme demesi kolay. zor olan artık bütün bunların değiştirilemez olduğunu kabul etmek. geçti demekle olmuyor öyle. bu yalan da çürür. hiçbiri sağlam kalmaz. belki ucunda sallandığın ip.

herkes her an herhangi bir şekilde intihar edebilir. bu ölmekle alakalı değildir. hayata daha fazla hayat katma çabasıyla alakalıdır. ikisi de hayata daha fazla hayat katamadılar. öyle olunca da yaşayan ölülerdi zaten. insanlar yaşayan ölülerle ilgilenmezler, ancak onlar fiziki varlıkları, yani cesetleriyle ilgilenirler. herkes bir dram koparma derdindedir kendisi adına, özellikle de bir kez daha ağlayıp, rahatlayabilmek için. iyi niyet yoktur yeryüzünde. sadece bunun bana ne faydası var? bunun bana ne faydası var? hiç. hayata katamadıkları hayatın onlara ne faydası vardı ki? hiç. bu hiçbir şeyin hiçbir şeye bir fayda etmediği bir yer. yaşamak ya da ölmek ne fark eder ki?

yaşamak sadece saçmalamaktır. intihar ciddi bir iş. kız kardeşim intihara karar verdiğinde ve bunu yaptıktan sonra, ölü yüzünde gördüm o ciddiyeti. annemi görmedim ama daha öncesinden yeterince ciddiydi zaten. öyle intihar edeceği belliydi.

ciddiyet sevmiyorum ben. ne zaman birisi ciddileşse işlerin boka saracağı her halinden belli oluyor. bende ciddileşince ölüm arzusu sarıyor her yanımı. beni hayatta tutan tek şey umursamazlık. yoksa çoktan ölürdüm. hayat böyle saçma sapan bir şey. aklımın hepsini de yaşarken yitirdim bir yerlerde. intihar etmek akıllı insan işi bende kalmadı ki.

#3836668
ulan naruto dayı, türkiye gibi her masada varsın!

içinde “e” harfinin bulunmadığı ilginç ve hoş bir eser.

anton vowl adlı karakterin gizemli biçimde ortadan kaybolmasıyla başlayan ama kısa sürede “bir insan nasıl silinir?” sorusuna dönüşen tuhaf bir akış var. kayıp bir adamdan çok, kaybolmanın kendisi anlatılıyor aslında. aranan şey sadece anton vowl değil; onunla birlikte dil, kimlik ve hafıza da yavaş yavaş çözülüyor. hikâye ilerledikçe fark ediyorsunuz ki ortada sadece fiziksel bir yokluk yok. özellikle “e” harfinin bilinçli şekilde hiç kullanılmaması, kayıp temasını sadece içerikte değil, biçimde de yaşatıyor bence.

#3836671

(bkz: biz de efendi bir erkeğiz)
(bkz: iki karpuz bi koltuğa sığmaz)

(bkz: güçsüze bel vermek)
(bkz: bacaklara omuz olmak)*

#3836601 hehe amacı o mu bilmem de dediğim gibi efendi birisi:) korkma:)

nudella gönderebilir misin denilebilir.

(bkz: kokusu tadından daha lezzetli olan kek)

valla büyük fedakarlık. ben yapamam şahsen.

dertlere derman olmaya çalışmak ezsilenin sesi olmak güçsüze bel vermek sırt olmak..

adam olanın yapacağı fedakarlık..

evet naruto dayı. sen. sen çok adam.

bugün netflixte yayınlanan ricky gervais şovu.

uzun süredir bekliyordum yayınlanır yayınlanmaz hemen izledim. çok güzel, çok samimi, çok dürüst ve maalesef çok kısa.

sadece 59 dakikalık bir gösteri izledik sanırım netflix orasını burasını keserek bu hale getirmiş veya ricky ile konuşup daha kompakt bir gösteri hazırlamışlar. bütün sene turnedeydi sanırım turnede 59 dakikalık bir gösteri yapmamıştır. netflix'e yüklenen gösteri londra şovundan ve mantıklı olmuş, seyirci tepkisi çok iyiydi.

gösteride en çok hoşuma giden kısım o muhteşem altın küre şovunun arka planını anlatmasıydı. gandhi esprisi ve peter dinklage esprisi de çok güzeldi.

genel olarak sevdim gülmeye ihtiyacı olan herkes bu kısa ama muhteşem gösteriyi izlesin.

hayır asla sandığınız gibi değil.. (ağaçta yetişmediği gibi, bir meyve veya narenciye çeşidi de değil. hele hele portakal ve kek çiftleşmesinden türetilen bir şey asla değil..)
tam olarak ne olduğunu, ancak nadiren tattığınızda anlayabildiğiniz, ama ısrar etseniz bile, ustasının ser verip sır vermediği gastronomik gizemli yapılardan biridir.
görüp tadabilen şanslılara afiyet, yapan ustasına helal olsun diyoruz..

arkadaşlarımla bir arada küçük eğlenceler ve hafif alkolle sohbet muhabbet kutlayıp geçeceğiz gibi duruyor.

dün bizim okula gelmiş utanmadan, yuhalayacaktım ama okulun konferans salonu tıklım tıklımmış. hayır yani bu adamın vasfı nedir de geliyor? arkadaşları da örgütledim dedim "leblebi kafa gelmiş yuhalayalım" diye ama kimse gelmedi daha doğrusu gelemedi çünkü bizi içeri almıyorlarmış.

(bkz: kedinin bakış)

böyle saçma bir ütopyayı olsa olsa cinler yazdırırdı zaten.

acaba cini rasputine mi çıkarttırdı? yoksa bizim cin çıkaran hocalar rasputin' i aratmaz.

tokat olayından sonra kendisi neyin başı olduğunu gayet belli etmiştir.

hicbir seyimi ozlemiyorum. her konuda eskisinden cok daha ileride oldugumu dusunuyorum.

ayakta, sırtınız güneşe dönük, gözler hafif kısık, sırt dik, omuzlar geride.
burundan nefes alıp, ağızdan vermeye özellikle dikkat edin.

bende sahsini bi "baş" ilan ettimde, simdilik ulu orta soyliyemiyoruz maalesef...