zaman tüneli

genelde vpn içeriğinde olduğu için arama geçmişimizde görülmeyen ve minik suçluluk duygularına sebebiyet veren aramalardır. herkesin beyninin kenarlarında evvelden beri olan veya zaman içerisinde oluşan ve başkalarına söylemek istemediği gizli düşünceleri vardır.

uyku kaçıran türden pişmanlıklar yaratır.

kendi ismim soyismim.

belki farkında olmadan ünlü olmuşumdur,
çünkü hani bilemezsiniz.

(bkz: erect di*k)

ligle hiç ilgilenmeyen biri olarak başından beri fenerbahçe şampiyon olacak hissiyatı var. fenerbahçeliyim ama ondan dolayı değil, sadece öyle hissediyorum. en geriye düştüğünde de öyle hissediyordum. en sonunda sektörün patronları kazanacağı için pek bir temennide de bulunamıyorum. hayırlısı :)

daha var demek

gerçekten bu adama çok üzülüyorum. düşünün, bir şarkı sözü yazıyorsunuz. bu şarkı sözü, bir kadın tarafından bir erkeğe mi yazıldı sorusuna bir hakim tarafından mahkemede maruz kalıyorsunuz. hakikaten bir sürü it, kopuk dışarıda gezerken, mabel'in şarkı sözü toplumun ahlakını bozuyorsa söylenecek bir söz yok. yazık, çok yazık.

önce şu işi halletmem gerekir ki sonra bu işe rahat kafayla başlayayım.

sonuç: hiçbir şeyi halledemedi.

adamlar yapar kadrosu süper çalışkan yönetim güzel olursa hakkıyla olurlar tertemiz şampiyonluk elde ederler. gs bu gidişle play offa zar zor kalır ama transfer yaparsa elde patlamazsa biz de şampiyonlar ligi çeyrek final ya da yarı final görürüz de bizimkilerin pek gönlü yok gibi

sabah kurumun bahçesindeki ağaçlardan yağmura çamura aldırış etmeden mandalina toplamam. sokaklarında, bahçelerinde narenciye ağaçları olan bir şehirde yaşıyor olmam. kimse yüzüne bakmıyor ağaçların ama çok güzeller.

evrak zarfını kese kağıdı yaptım :)

gs transfer yapmazsa fenerbahçedir gs transfer yaparsa gs’dir

olsun, kazanım kazanımdır dedirtir insana.

iran dini lideri ayetullah ali hamaney'in 95 milyar dolarlık bir servete sahip olduğu iddia ediliyor.
halk ise açlığa ve sefalete teslim. umarım, iran halkı bu karanlıktan aydınlığa çıkar.
konuyla ilgili bir yazıyı sizinle paylaşıyorum. orada ayrıntılarıyla konu anlatılıyor.
kaynak

sohbet anında akla gelmeyip her şey olup bittikten sonra zihnin “asıl şimdi açıldım” demesiyle ortaya çıkan o gecikmiş şaheserdir. konuşma sırasında söylenen yarım yamalak cümleler, kaçırılan fırsatlar ve yanlış vurgular bir anda toparlanır, kafanda kusursuz bir cevap yazılır, ton ayarlanır, hatta karşı tarafın vereceği tepki bile düşünülür ama ne yazık ki ortam çoktan dağılmıştır ve o cümle sadece zihinde kazanılmış bir tartışma olarak rafa kaldırılır.

izlemeye değer, seyir zevki yüksek bir dizi..

o kasaba karaağaç..
hikaye edirne- karaağaç' ta geçiyor. bu beni oldukça mutlu etti. tabii bunda okuduğum şehir olmasının da payı var.

gerilim temalı olduğu için dizinin kasvetli, sisli bir havası var. bu da çok hoş. öyle bir abartı gerilim değil yormuyor. tatlı tatlı konduruyor kasveti içine..

klişe bir konu, klişe bir başlangıç ...
sık görüşmeyen iki kardeş annelerinin cenazelerinde tekrar bir araya geliyor. ailede geçmiş yıllarda yaşanan üzücü bir kayıp var. herkes paraya sıkışmış vaziyette. tam bu noktada ihtiyaç duyulan şey önlerine çıkıyor. bir akşam içi kirli para dolu bir araç kaza yapıyor. yolda efe karakterimizin arkadaşı ahmet çiş molasına çıkarken aracı görüyor.
bulmak ve kaybetmek üzerine olan bir macera başlıyor.
parayı alıp almama arasındaki diyaloglar başlıyor..
burada bana göre en aklı selim karakter ozan dolunay'ın canlandırdığı selim karakteriydi. selim baş karakterimiz efe'nin kardeşi. efe'nin önderliğinde alınan kararın en büyük bedelini ödeyen kişi oldu.
odunlar ancak başka odunlar yanıyorsa, yanar.
onun için hiç beklemediğim bir sondu ama birinin yanan olması gerekiyordu.

bir karar ve feda edilen hayatlar.
belki sadece bir çanta dolusu para alınabilirken, ha bir çanta ha hepsi ikisi de hırsızlık değil mi sorgulaması yaptılar, buradan efe'ye sesleniyorum: mutlu musun?

efe: cesaret ve soğukkanlılık timsali. okan yalabık oyunculuğu müthiş detay. rolü çevire çevire oynamış. duygu geçişleri muazzamdı. fakat karaktere gelecek olursak efe'yi pek sevemedim. bana göre tıpkı kendisinin dediği gibi etrafa ölüm saçan biriydi o.
kasaba da kendi halinde yaşayan biri nasıl olurda mafyaya bu kadar korkusuzca kafa tutar bu da şaşırtıcı bir taraftı.

ahmet: efe'nin aklı bir karış havada çocukluk arkadaşı. çişi gelmeseydi eğer başları belaya girmeyecekti, seni de sevmedim ahmet. karakterlerin arasında en şuursuzu olmasının yanında, özgürcan çevik trakya şivesini en iyi yapan oyuncuydu. yani bu oyuncu sayesinde olayların edirne' de geçtiğine ikna olabiliyoruz. renk katmış.

yıldırım: kerem can'ı gördüğüme çok sevindim ama önce tanıyamadım yalan değil. imaj çalışması başarılı. kasabaya yabancı biri girdi anladık.
karanlık adamımız sonlara doğru ponçik bir şey oldu ona da ayrı bir afalladık.
neyse, yaz! pentagram 'ölümlü bostancı gösteri merkezi, canlı! sen pentagram dinleyip adam mı öldürüyorsun yıldırım, saçlarını yolmak istedik onlarda yoldular..

begüm: büşra develi bu kadının soğuk duruşuna hayranım. ama ama ama selim'e o kadarcık mı üzüldün gerçekten? selim'in eşi gibi değil de iş arkadaşıymış gibi bir duruş sergiledi. dolayısıyla duyguyu veremedi. bazı rollere çok yakışıyor ama bence bu rol için pek uygun değil gibiydi.

bir hafta sonu içinde bitirdim, beğendim.

kendimi aratıyorum ara ara. evet. beni affedin

(bkz: songül karlı sütyensiz)

bir vazgeçişin ilk adımı olabilir.

yaklaşık 20 dakika önce başıma gelendir

annemin ben küçükken kullandığı bir parfüm vardı, geçenlerde rastgele bir yerde kokusunu duydum, bi anlık gene o yatağın üstüne oturmuş annesinin hazırlanmasını bekleyen küçük bi kız oluverip kokuyu ilk anımsadığım zamana gittim. işte koku böyle fantastik şeyler yaşatabilir insana*