zaman tüneli

boomers için geçerliliği yüksek iddia.
babamı ne zaman evde yalnız bıraksak döndüğümüzde ev it bağlasan durmaz hale geliyordu.

soyadını pek kullanan olmazdı. lakabıyla bilinirdi. ikinci lakabını söylemiyorum.

içlikle pantolon giyemeyecek bir tombalaksanız çok zor.

bu şarkı daha fenaymış.

evet, erkekler yalnız yaşayamazlar çünkü duygusal açıdan kadınlar kadar olgun değiller. öz disiplini olmayan her erkek( bu kişinin kendi özünden gelir. gerçekten kişinin karakterinin böyle olması gerekiyor), uzun vadeli yalnızlık sonucunda mutlaka yanlış yollara sapıyor ve hayat odağını ciddi biçimde hasar alacağı yönlere kaydırıyor. duygusal açıdan uzun vadeli eksik kalmış bir erkeğin dağınık, umursamaz, düzensiz , sorumsuz olduğunu ve mutlaka bir kötü alışkanlığa karşı ( içki, uyuşturucu, kumar, dozu kaçmış sex hayatı vb) bağımlılık geliştirdiğini görürsünüz.

yineliyorum mutlaka anti tez çıkaracaklar örnekler vardır. ilk paragrafta bahsettiğim gibi, anti tez kategorisine giren bu erkeklerin zaten yapısı böyledir. salmayı- belirsizliği sevmezler. bu tarz erkekler için disiplinsizlik ciddi defodur. aileninde ilgi göstererek ve doğru biçimde yetiştirmesiyle, bu erkeklerden dehşet iyi iş adamları/ sanatçılar çıkar. sosyal ortamlara girdikleri ilk an giyimlerinden- duruşlarına o izlenimi alırsınız. böyle erkekler kendilerini konuşmadan dahi fark ettirirler. benim anında dikkatimi çeker mesela. onlarda var olan duruş ve kişisel çekicilik başkadır.

konunun özü: istisnalar dışında, erkekler tek başına uzun vadeli yaşayamaz.

yürürken dinliyorum. bu parça çok güzel…

reel hayatta cenaze namazı kılınmış dizi karakteri

soysuz recep diye bi arkadaşım vardı ortaokul yıllarında.

sıdıka

ailem dışında benim de neredeyse hiç arayan soranım yoktur. whatsapp'ı belki aylardır kullanmıyorum, aynı şekilde ınstagram'ı da. kimseyle yazışmıyorum ve neredeyse konuşmuyorum. sadece bir tane dostum var onunla konuşup görüşüyorum o kadar.

bazen "ya hiç mi dostumuz yokmuş" diye sitem etsem de bu hale alıştım ve sevdim. çünkü kişi fazlalığının insanı yıpratmaktan başka bir şey olmadığını anladım sanırım. az insan öz insan.

etkafa. sokak arkadaşı.

abajur. üniversite, saç tıraşından.
çingene, üniversite. bitirdiği liseden.

aha o hiç bir şeyden anlamayan vatandaş benim. şimdi sen anlatınca öğrendim biraz. gittiğim ilk konserde gidip sesçileri darlayayım.

ben yine gelirim belki bir şeyler atıştırmam lazım iyi yayınlar muhabbetiniz bol olsun dinleyin cok olsun bu arada herkese iyi dinlemeler

(bkz: mekanik hasan), seveni pek yoktu.

övsunler, övünsünler tabii. benim üstüme basarak kendilerini yukarıda göstermeye çalışmadıkları sürece sorun yok.

yanında turşu, soğan ve yoğurt olmalı

yalnız yaşayanlar için bir uygulama geliştirilmiş.
2 günde bir 'öldün mü?' diye soruyor.
kişi butona basmazsa belirlediği kişiye bildirim gidiyor.

2 günde bir "öldün mü?" diye sorarsa psikolojik olarak ölür zaten adam. bari "yaşıyor musun?" diye sorsaydı.

eğer o fasulyenin biraz suyu pilav girerse tadını bozan yemek

efenim pilavlı kombinlerin en yaygın ve tanınmış olanlarındandır. üste kuru olur, bezelye, döner vs vs olur. (tüm bunlarda, 'altı üstü kuru fasulye be kardeşim' denilememesi içindir. tek unutmamanız gerekense, pilavın altında asla bir şey olmamasına dikkat etmektir. aksi halde jüriden "bızımle dıyılsın"i işitirsiniz.)

kesinlikle güvende olduğunuzun kanıtıdır. nerede çokluk orada bir vukuat!

insanın hayatına kendisi dışında biri dahil olduğunda, kaos kaçınılmazdır. kendi ailelerimizde bunu görüyoruz. içine doğduğumuz soy, ortaklaşa yaşamaya çalışan insanlardan oluşuyor ve mutlaka herkesin derdi diğerinin evinin huzurunu kaçırıyor. akrabalar neden sevilmez? bu yüzden. herkesin derdi zoraki biçimde diğerinin sorunu haline getirildiği için.

kişisel hayatınız özelinde, biri hayatınıza girdiğinde; tüm problemlerini de getiriyor ve size bulaştırıyor. asla alakanız olmadığı halde bir sürü derdin odağındaki insanlardan biri oluyorsunuz ya da daha kötüsü hayatınıza giren kişi( illa özel biri olmasına gerek yok) kötü niyetliyse, sizi de kendi belasının içine çekiyor. bakıyorsunuz ki hiç alakanız olmayan konularda adınız geçiyor, söylemediğiniz cümleler ortalıklarda dönüyor. bir de kendinizi tonlarca kişiye karşı aklama derdine giriyorsunuz. çoklu iletişimler insanlara zaman kaybettirir. odağını çalar ve konsantrasyonunu zemine çeker.

0 insan = maksimum mutluluktur ama hadi insan sosyal bir canlıdır diyoruz bu sebeple hayatımızı geçireceğimiz 2-3 kişi lazım. günün sonunda candan 1 -2 dost, gerçekten aşık bir sevgili yeterli. fazlası hayat kalitesini bozuyor.