zaman tüneli

hocam bu ligde namağlup ikinci olana kupa neyin vermiyorlar sana yanlış bilgi verilmiş galiba.

fırtına gibi estiği dönemlerde samsunspor'un altyapı futbolcu tedarikçisi olan takımdı. karadeniz dışı değil, yerel arayışlar çözüm olurdu.

bunu besleyecez diye bir ara bi ülkede gerçek çocuklarını beslemeyi unutan aile vardı diye hatırlıyom

trabzonspor'un şampiyonluk yaşadığı dönemlerde altyapıdan futbolcu ihtiyacını karşılayan takım. o zamanlar karadeniz dışında futbolcu aranmaz ve öyle de sıkı bir prensip var.

mert müldür artık bana atmayın diye içeri girdi, b planımız da yoktu. bu tedesco ile olmaz

az önce bi sohbette kullanınca aklıma gelen zımbırtı.
ulan böyle bir şey vardı değil mi? neye hizmet ederdi? nasıl bir teknolojiydi? çözemediğimi ve bebeklerimn gününde hakkın rahmetine kavuştuklarını hatırlıyorum. çözen nasıl çözmüştü o çince şeyleri valla helal olsun.
bunu zamanında besleyip büyütebilenler bugün sebat edip sanal aşkları da besleyebiliyorlar sanırım.
ama bilin bakalım bende ne yok?
evet. sabır.

meltem cumbul ve memet ali alabora'nın başrollerinde oynadığı eski bir dizi...
"e be köylü kızı, e be köylü kızı.."

yakın zamanda çocuk sahibi olacakmışım gibi hissediyorum.

ama kimseyle "o şekilde" görüşmüyorum. hatta uzuuun zamandır kimseyle "o şekilde" ya da "o niyetle" görüşmüyorum diyeyim. bebek de değil, direkt çocuk hissediyorum.

kim bu çocuk? kendi çocukluğum mu yoksa? çocukluğuma mı indim farkında olmadan? çocukluğuma mı bakacağım şimdi?

vasat rakibini yenemeyen göztepeyi kınıyorum
kimse deplasman meplasman demesin

beni tanıdılar, kalanlara başarılar.

kahve ve çikolata çok iyi bir ikili… bunların sevilmesinden daha doğal ne olabilir ki..? sabah kahvemi yaparken, çikolatayı yanına koyduğumda, sanki dünya biraz daha yumuşuyor. küçük şeyler, ama içimi ısıtan… başka ne isterim ki..?
bazı yazarlara göre fazla şımarıklıkmış… hadi ordan, bu şımarıklık değil, hak edilen bir mutluluk. kahve kokusu ve çikolata tadı birleşince… insan kendini bile affediyor.
bazen düşünüyorum, kahve ve çikolata olmasa, ben bu kadar sabırlı olabilir miydim..? cık.. yok, sanmıyorum… bir dilim pasta, bir yudum kahve, bütün günü taşımamı kolaylaştırıyor.
ve sonra fark ediyorum: bunu sevmek, kendini sevmenin de bir yolu.. başkaları için değil, sadece kendim için… o zaman, neden suçlu hissedeyim ki? kahve ve çikolata, hayatın küçük ama kesin mutlulukları..

balıkesir menşeili olan etinin lezzet ve kalitesi, hastalıklara karşı direnci, doğal ortamda yetişmesi, yağlanma oranının istenilen seviyede olmasından dolayı et piyasasında talep görmüş kuzulardır. her ürünün orijinal ve asılları gibi bu kuzuların da taklitleri çıkabiliyor. balıkesir mezbahalarına aracılar tarafından gönderilen iç anadolu menşeili kuzular, kesimleri yapıldıktan sonra damga vurularak balıkesir kuzusu diye piyasaya dağıtılıyor.

bu abi biri mi

biraz gerçekliği vardır benim nezdimde. my name is earl izlememin etkisi olmuş olabilir. yapılan iyilikler ve kötülükler bir şekilde karşımıza çıkabiliyor. örneğin penceremin önüne gelen kumruları besliyorum. geçenlerde bir tanesi yolda yürürken kafa s.çtı

kimse ben dememiş ahaha oysa az çok kendini bilir insan

milyarlık eşekler. bir tane cepheden kaleye şut çekmeden maçı bitirdi sığırlar. bu takımdan bir cacık olmaz. ağzımıza bir parmak bal çaldılar o kadar.

insanı baya bir zayıflatan bir hastalık. büyükbaş hayvancılık yapan bir tanıdığımda çıkmıştı. önceleri anlamamış. doktora gidince tespit edilmiş. antibiyotikle geçirdiler. adamcağız normal kilosuna geri döndü.

bitmiyoğğğrrrrr. engellemekten sıkıldım ama onlar numara üretmekten bunalmadı.

artık geç oldu, hadi yat.

günlük yaşamımızda dilimize yer etmiş bir tabir . bir işin rötar yapması, neticeye ulaşmaması, çözüme kavuşamaması, hayallerin suya düşmesi durumlarında başvurulur.