zaman tüneli

mezar provası gibidir.

mezarda üzerinize toprak atmışlar gibi hissedersiniz. hareket etmek zor gelir, boğuluyorum... diye çığlık atmak istersiniz.
uyku haram olur.

kıpır kıpır bir öğrenciydim. şimdinin “hiperaktifi”… kardeşimle aynı sıradaydık; o altı, ben yedi yaşındaydım. cevap vermek için bekleyemiyordum, çünkü geç kalırsam diğerleri katılıyordu. içimdeki hız, düşünceden önce davranıyordu. parmağımı kaldırmadan konuşuyorum diye ellerime cetvelle vuruluşunu hala unutmuyorum. bir de öğretmen dediğiniz adamın ismini…
meraklıydım, hızlıydım, hevesliydim; ama o günlerde bunun adı merak değil, suçtu. sadece kendim için de değil… kardeşimin ödevlerini yapıyorum diye de çok vurdu o cetvelle. yardım etmek kabahat, düşünmek haddini aşmaktı. bugün tanı konulan şeye o zaman ceza veriliyordu; çocukluk hevesi, şiddetle terbiye edilmeye çalışılıyordu.

çıksın nolmuş ki , sıkıntı ne? yetersiz iq mu?

"bir daha asla bu yanlışı yapmayacağım" demek. yapılan yanlıştan çok bunu söylemek hayatımın yanlışı ya. ısrarla bu lafı yiyorum yine söylüyorum yine yapıyorum imdat!

sohbet esnasında sürekli konuyu cinsellik ile bağdaştırıyorlar ise ....
arkadaş tamam mühim de yahu ama kurbanlık seçiminde aklına nasıl cinsellik düşüyor?

y kuşağı da bir anlamda susam sokağı kuşağı. bu kuşak, 40'lı yaşlarını yaşıyorlar.

ilk günü okulun siyah önlüğüme sümüğümün akması evet siyah önlük giyen bir fosilim ben.

altında ölmeden uykuya dalabilirseniz en güzel uykunuzu uyumanıza vesile olacak yorgan.

okula ağlayarak gitmem, annem zorla götürmüştür beni. çok uğraşmıştı canım ya.

ve sonra en aklımda kalan sınıftakilerin okumayı beceremediği yerde ben hademelere, öğretmenlere kitap okuyordum. çünkü okumayı okula başlamadan önce 3-4 yaşlarımdayken öğrenmişim. *

bu jenerik müziği gecenin bu saatinde beynimde çalmaya başladı ya.....

yıllardır beynimi kurcalayan bir soru da kırpık küfede nasıl yaşıyordu yahu ?

benim zamanımda mahalle mektebi vardı, ilkokul sonradan moda oldu.

yazın serin, kışın sıcak tutar. yüzü atlas kumaşla kaplı olur bu yorganlar. hemen hemen 10 kilo gelen bu yorganların vücuda uyguladığı basınç sayesinde hormonlar harekete geçerek uykunun fazla gecikmeyecek şekilde gelmesine yardımcı oluyor.

ben hayatımda sapık birine şahit olmadım. sapıkla telefonda muhatap oldum, onlar da şehvetli sese sahiptirler. yani aooh, ooahh diye ses çıkarırlar.

emekli memur gibi okula gitmek.

çöp kutusunun başında kalem açmak bi konfor alanıydı.

annemin beni 5 yaşında okula göndermesi, her daim dakik ve programlı olan annemin bizi o yaşlarda erken uyanmaya alışalım diye sabahçı yazması (gestapo mübarek) ve minnacık olduğum için uyanmakta çok zorlanmam, penceremizdeki dut ağacının sabah kuşlarla dolması ve annemin her sabah bak arkadaşların seni almaya gelmişler diye çok tatlış uyandırması*, her sabah okula büyük bir hevesle gitmem, ablam bana okumayı zaten bir miktar öğrettiği için çok hızlı okumaya geçmem ve öğretmenimin bana bunun için hediye vermesi... o hediye paketinin içindeki kokulu silginin kokusu hala burnumdadır :)

bora ayanoğlu

mantı diyeceğim ama onu da içinde kıyma var. özetle olmayan yemektir.

tatil beldesi itemi.

uğraşmayın. o kendini tanıtır.