zaman tüneli

hangi yanak? alttaki mi üstteki mi?

çok tehlikeli bir durum.

(bkz: ölü internet teorisi)
(bkz: ölü sözlük teorisi)

bankada para, mevduat, hiçbir şey tutmam.

yaşadı mı ki?

o yanak kendini biliyor. net.

bilgi diyor içerik diyor amann geç.

ilk zamanlar bende destan yazıyordum oldukça edebi cümleler kullanıyordum fakat artık sadece takılıyorum.

sizi bilmem ama bilgi içerikli tanımları okuyorum ben.

tamam vurmayın be.

"baba"..

moruk ,başlığı bu kadar uzun yazman bile zaman kaybı .

moderatör ile olacak inş. umutluyum.

platonikler hariç 0

"güneşin doğuşunu bekleme, kendi içindeki ışığı yak; çünkü gece sadece dışarıdadır, senin içinde her zaman bir şafak saklıdır."

tdk:

nedense çok sevdiğim bir kelimedir ve yine nedense çok da sık kullanmıyorum galiba. demin advent şarkısını tanıtırken aklıma geldi de kullandım neyse ki. bundan sonra daha sık kullanabilirim sanırım.

zerre içimden gelmiyor uğraşıp bir şeyler yazmak. zaman kaybından başka bir şey değil. o kadar emek verip yazdığın yazıların okunduğu bile şüpheli. yapay zeka da çıktıktan sonra hiçbir anlamı kalmadı uzun uzun yazmanın. sözlükleri goygoy için kullanıyorum artık sadece.

fleur jaeggy tarafından yazılan ülkemizde can yayınları'nın bastığı 96 sayfalık bir kitap. yazarın anlatımını beğendim. soğuk ve mesafeli bir anlatımda başarılı olmak zordur. bence yazar bu işi kotarmış gibi duruyor. çok acı verici bir durumu çok duygusuzca anlatmak ve okuru yine de etkilemek herkesin harcı değil. okur bu dandik yazar ne diyor diyerek kitabı bir kenara fırlatmamalı.

kitap avrupa'da savaş sonrası bir okulda yatılı eğitim gören öğrencileri anlatıyor. her yerde bir disiplin var. daha önce yatılı okulda kalmış olan ya da kısa süreli de olsa böyle bir katı disiplinin olduğu yerde bulunmak zorunda kalanlar kitaptaki olayların iç sıkıcılığını daha iyi hissedecektir. ama üzülmeyin, böyle bir deneyim yaşamadıysanız bile ruhunuz limon gibi sıkılacak.

çocukların ve ergenlerin büyüme süreçlerindeki o vahşi değişimleri, kızların ne kadar masum görünse de aslında korkunç oldukları, yatılı okullara ve böyle ortamlara has tüm o tespitler çok yerindeydi. bir kızın arkadaşına duyduğu aşk ve yıllar sonra bile bunun sürüyor olması, o acılar, o soğukluk ve ona rağmen yaşanan duygu yoğunlukları,... üstelik kitap bu kadar morg duygusuzluğu ile yazılmışken yine de insanı etkiliyor ve akıcı olmayı başarıyor.

yazarı okumaya devam edeceğim. bir de öykülerine bakalım.


ayrıca zengin ebeveynlerin çocukları başlarından savmaları ve en güzel yıllarını böyle okullarda geçirmelerine neden oldukları için hepsinin ******* ********. saygılar.

bilemiyorum..

delikanlı adamın bir tane sevgilisi olur o da onun belasını silker sonra daha da sevgili yapmaz. birden fazlası olan vurduruyor olabilir.(bkz: swh)

fazla mı samimi olduk sanki?

bir soru başlığı.

biz çıkalım mı. rahatsız etmeyelim.