zaman tüneli

doğum gününüz kutlu olsun sevgili yazar.. mutluluk, şans ve mucizeler dilerim..

2015 yılında kurulmuş olan oyun geliştirme şirketi. kendilerini şirket olarak gördüklerinden emin değilim. oldukça eğleniyor görünüyorlar.
twin peaks dizisinden ilham alarak point and click tarzında oldukça eğlenceli oyunlar tasarlamaktalar. ilk oyunlarını çıkardıklarında ücretsiz sunarken şimdilerde satın alma ile hizmet vermekteler. geçen yıl 10. yıllarını kutladıkları ücretsiz bir oyun çıkardılar. eskiden türkçe dil desteği olmayan oyunlarında şimdi türkçe dil desteğinin de gelmesiyle ulaşabilecekleri kitle sayısını arttırdıklarını düşünüyorum. oyunlara gelirsek:

cube escape collection
samsara room
the white door
the past within
underground blossom
mitoza
rusty lake series
the mr.rabbit magic show*

hayatımda oynadığım en eğlenceli point and click oyunlarına sahipler. renk kullanımları, çizimler, hikayeler, sahneler arası geçişler gerçekten çok güzel. oyunun telefonda rahatça oynanabilir olması, sürekli bir yerde sizi dönüp dolaştırmaması, bıktırmadan sona ulaşmanız, oynarken düşündürmesi, kendi içerisinde mantıklı olan ipuçlarının olması, kendi alanında bana göre kalite diyebileceğimiz bir noktaya getiriyor şirketi. aynı zamanda oyunlarının çözümlerini de kendileri video çekerek, video izleme platformlarına yüklemekteler. oyunu oynamak için indirdiğinizde takılıp kaldığınız yerler için çözüm videolarını izleyebileyeceğiniz sitelere yönlendirecek yardım/çözüm içeriği bile mevcut. sanırım bu iş böyle yapılmalı diye dünyaya anlattılar. bence çok başarılılar.
düşürken eğlenmeyi sevenlere tavsiye ederim.

geçen gün bir anekdot duydum ya da belki uydurdum, çok fark etmiyor.

adam 85 yaşında ölmüş.
cenazede biri fısıldamış:
merhum çok iyi insandı.

bir diğeri eklemiş:
evet evet… ama kimdi acaba?

çünkü adam, hayatı boyunca
herkesin istediği kişi olmuş:
annesinin uslu çocuğu,
patronunun uyumlu elemanı,
toplumun normal vatandaşı.

bir gün bile durup
ben kimim? dememiş.
demişse de hemen vazgeçmiş,
çünkü o gün faturalar varmış.

kendisiyle hiç tanışmamış yani.
ne sevdiğini bilmiyor,
neye sinirlendiğini,
ne zaman kırıldığını…
ama herkes onu çok iyi biri diye hatırlıyor.
çünkü çoğumuz,
kendi iç dünyamızla randevulaşıp
sonra işim çıktı diye iptal eden tipleriz.

kendimizle tanışmayı
emekliliğe bırakıyoruz.
ama emeklilik gelince
içimizdeki kişi çoktan taşınmış oluyor.

o yüzden:
bir gün aynaya bakıp
merhaba, ben buyum demek lazım..

yalnız altını krediyi çektikten sonra parayı bankaya gidip nakit çekin başkasının hesabına yatırıp öyle alın. yoksa devlet baba size ceza saplar kendinize gelemezsiniz.

size kredi verirken imzalattıkları şeyi okuyun sonra şark kurnazlığınız elinizde patlamasın.

cehennem melekleri olarak bilinen suç örgütü elabaşı.

#3867192

sütyen ölçüsü bilmeyen erkek mi var?

inanmayacaksınız ama bazen sözlükten daha önemli işlerim oluyor ama kendime gelmeye çalışırım tabi.

tamir etmişlerdir. ondan dolayı akmıyordur.

üzücü hadisedir. bu sözlükte bir zamanlar sol frame o kadar hızlı akardı ki okuyamazdık bile.

kendimize gelelim lütfen. ne yapıyoruz biz ki?

yarı rumca, yarı türkçe ezgi...
sınırların ötesinde bir özlem gibi.
annelik, ayrılık, kayıp... hepsi iç içe.
hüzünlü bir melodi, ama bir o kadar da iyileştirici..

ziraat bankası hesabımda yapacağım hede hödö. parayı faize bastığımız yeter artık. biraz da altını faize basalım.

bazı bankalar yeni müşteri olunca, yeni bazı talimatlar verince 6 ay taksitle sıfır faizle kredi veriyor. bugün baktım bazı arkadaşlar bu imkanı kullanıp altın mı alsak dedi. kafama da yatmadı değil. ben bu bahtsızlıkla girerim bu işe ama asla düşmeyen altın düşmeye başlar bu sefer.

kadınları takip etme kriterim yazdıklarının güzel olması, erkekleri takip etme kriterim hakkında dürüst olursam beni dışlarsınız korkusuyla söyleyemiyorum.

biz öncelikle, saf ve temiz bir kalple, bir soylu olarak, egemen kral’a hizmet etmeyi arzu eden soylu itaat zırhını giymeyi isteyen kardeşleri takip ederiz.

evimiz var ailemiz var işimiz var akşam ne yiyeceğiz derdimiz yok çok şükür dedirtir. bu soğukta dışarıda çalışanlar var sokak hayvanları var.

sakal traşı olunca rahatlamak için kullandığım losyon türü.

selam başlık, yine ben..

hani hayat, diyorlar ya, denge meselesi.
denge mi?
ben ipte cambazım,
altımda file yok,
üstümde toplumun yapmalısın bakışı..
düşersem deli derler,
tutunursam kahraman..
ben ne deli olmak istiyorum ne kahraman,
sadece insan olmak,
biraz yorulmak, biraz ağlamak,
bazen de kahkaha atmak istiyorum
kendi absürtlüğüme..
bir kadınım ben,
anne olmuşum, çalışan olmuşum,
deli olmuşum biraz.
ve biliyorum:
deli olmayanlar,
hayatta gerçekten yaşamamış olanlardır.
çünkü hayat,
tam da bu sayıklamalardan ibaret.
gece yarısı,
yine uyanık,
yine düşünüyorum;
yarın aynı döngü...
ama olsun.
bir fincan çay koyayım bari kendime,
deliliğime eşlik etsin.

tek kriterim beni takip etmesi çünkü bu doğru yolda olduğunu gösterir.

sütyen ölçüsünü bilmeyenlere bi mesajla ben de yardımcı olabilirim.
ölçüsünü bilenlere de doğru bilip bilmediklerini teyit edebilirim.
edit; arkadaşlar kadınların
sadece kadınların
lütfen

artık çok sıradan gelse de favorilerimden biri, bana aynı anda zıt olmasına rağmen çok fazla duygu hissettiriyor. dinledikten sonra dayak yemiş gibi oluyorum. her şeyi bırakıyorum, duruyor ve dinliyorum.