zaman tüneli

yalnızlık.

ister duygusal, ister fiziksel, ister zihinsel yalnız kalan ya da bırakılan insan depresyona meyillidir.

depresif polyannalar eklesin.

ben eve zor gidiyorum milletteki azime bak. vay arkadaş.

yulaf ile başladığım günün akşamında pattis yemek bana yakışmadı.

bu da beşamelli, kaşarlı bir şey.

edit: yetmiyor, elmalı kurabiyeler de fırında.
neden kilo aldığım anlaşılıyor mu?

hayatta hep doğru, dürüst, şerefli ve mücadele dolu olmanın anlam ve önemini vurgulayarak bir kız çocuğunun okumasının çalışmasının ne kadar önemli olduğu bilinciyle beni birey olarak yetiştiren, dertleşebildiğim, akıl hocam, babam senin kızın olduğum için çok şanslıyım. varlığına…geçenlerde babama okuduğum içimi titreten can yücel’in şiiri;

tanımadığım insanlar için özlemek kelimesi biraz saçma olur. yazdıklarıyla özlediğim bir yazar yok. çünkü yazıları beni etkileyen bir yazar yok. yalnız (bkz: killerqueen) arkadaşımızın yokluğu güzellik seviyesinin düşmesinden anlaşılıyor. dönüp resim paylaşsa da şu meydanlar bir inlese.

beyinden vurma etkisi yaratan predestination
ulan hakikaten böyle olur mu acaba dedirten upgrade (film)
boğaza kaya oturtur cinsten kahreden kefernahum

(bkz: mulholland dr.) ne izledimden ziyade bu bu nedir bu diye sordurur. hatta yönetmeni filme verilen bir ödülden sonra "filmi anlamadılar. anlamadıkları anlaşılmasın diye ödül verdiler" demiştir.
ayrıca (bkz: pi)

aynı şehirde olup da şehrin bir ucundan bir ucuna gitmekle çok farkı olmayan olsa gerek..

tam olarak konu gündemi nedir acaba? komik desen değil, insanlar bir şekilde etkileşim olduğu ortamda bazı şeyler olabilir, kimi neden hangi konuda yargılamamız gerekiyor? sallandıralım.. ben anlayamadım.

bence yenge hanımın gönlünü mana veya bir tas sütle almak lazım.

yarrrrrmagül epik bi karakterdir. kavdeşiiim. pendikspor oleeeeeey. yarmaya pandik alayına pendik!! yaz bunu güzel laf bu.

#3876546
geldim geldim buradayım. * iş yoğunluğunu an itibarıyla bitirmiş oluyorum. bundan sonra daha aktif olacağım.

bazı rahatsız olanlar da mesela şuradaki #3876555 it herif gibi rahatsız olmaya devam edebilir.

plağım, sade türk kahvem, bi şiir kitabı, kitaplığım, camı açtığımda yağmurla harmanlaşmış toprak kokusu anladın dimi

(bkz: dragonkemal) geri dön tülay.

sırtımdan tırnaklayacak hatunlar eklesin.

sözlükteki bir kadın için değil de bir kadın için 5 bin km gitmiştim. almatı'ya, kazakistan'a.

insana gerçekten kendisini rüyada gibi hissettiren bir duygu durumuna sokan bir şey bu şey..

yani böyle imkansızların imkansızı ihtimalin i'si bile yokken ortada bir bakmışsınız silsile akmış gelmiş.. nasıl ya sorusu ile baş başa kalmışsınız.. o çok istediğiniz şeyin içinde yaşamaya başladığınızda..

zafer sarhoşu gibi değil de (bkz: the pursuit of happyness) filminin sonundaki gibi.. bu hayatımın mutluluk anı diye tanımladığı o an, bu andır işte..

daha uzun gitmişliğim var, daha kısa gitmemişliğim var, gidip bulamadığım, bulup "bu mu lan?" demişliğim, duvardan duvara geceler geçirmişliğim.

ev boş diyen hatunlar eklesin.

geçenlerde, başıma geleceklerden habersiz, savunmasız bir şekilde buluşmaya gitmiştim sözlükten tanıştığım bir kadınla. yalan yok, başlarda buluşma fena gitmiyordu. kahveler içildi, sohbet aktı.
sonra nasıl olduysa konu bir yerde benim yazdığım bir entrye başka bir kadının beğeni bırakmasına geldi.

"e ne var bunda?" dedim.
"kim o kadın?" diye sordu.
"bilmiyorum" dedim.

çünkü gerçekten bilmiyordum.

demez olaydım. burada da olaylar başladı. benim için bu, internetin rutin bir fonksiyonuydu. karşı taraf içinse çok katmanlı bir ilişki problemiymiş. tartışma uzadı da uzadı. ben hâlâ çok sakin yaklaşıyorum olaya. çünkü bir beğeninin dramatize edilecek bir tarafı yok. ama bazı insanlar dijital etkileşimleri fiziksel tepkilerle açıklamayı tercih ediyormuş. kadının içinden bir canavar çıktı âdeta.

canım acıdı mı?
biraz.
şaşırdım mı?
hayır.
pişman mıyım?
entry hâlâ orada duruyor.

özetle:
ben yazmaya devam ederim, beğenen beğenir, tırnak atan da kendi karakterini sergiler.

ben bilmeden panter emel ile buluşmuşum meğerse. sonuç bu: