zaman tüneli

self servis restauranında 40 dakika yemek beklediğim, çalışanları az sayıda ve çözümsüz, patronu bilinmeyen, restaurant müdürü bulunamayandır. gerizekalılar ya. uygulamadan sipariş versem yarı zamanda yemek önümde olurdu.

romantik bir erkektir, evet.

adam haklı.

bir şey olmuş olsaydı bu başlık coşardı. jelibın rezervlerini kontrol ediyordur.hahahahs.

bir şey bilmediğimi biliyorum, çok şey biliyorum. *

(bkz: mastürbasyon)

keşke fazla olsa ne güzel olur. amiral gemisi olduğu zamanların bol ilaveli hürriyet gazetesi gibi. magazinden spora, ekonomiden aktüele, yaşar nuri öztürk'ten güzin abla'ya, kaliteli şaraptan zeytinyağına, sağlıktan cinsellik yazılarına ne varsa burada bulunurdu. biraz müzik, biraz televizyon, biraz sosyoloji, biraz psikoloji, biraz entelektüellik, bol miktarda da futbol...

sokrates'i anlamaya sebep olabilecek bir farkındalıktan yoksun olma halidir.

bir kere engellemeye başlarsam sonu gelmez diye korkuyorum. bu kadar bilmişlik taslayan tanımlar girebilmek için hiçbir şey bilmediğinin farkında olmamak gerekiyor diye düşünmekteyim.

ben de dinlerim.

her sabah
istisnasız
bi sabah sırf sular akmıyor diye yıkanamadığım için işe gitmedim.

vajinakolok ve memekoloğum
muayene olmak isteyen hanımları pm mee beklerim.

iddiaya göre kendisi türkiye'nin vatikan büyükelçisi olarak atanacakmış. link haber

vatikan semt muhtarı olan papa abimiz dahil nüfusu 1000 falan olan bir yere elçi olarak atanmak... kültürel hegemonya kurmak için ideal bir nüfus toplamı. işşallah hegemonyasını kurar artık.

ibrahim kalın ile hakan fidan'ın arkasından iş çevirmeye çalışmanın sonuçları.

her şeyden biraz var. her işten anlarım demek gibi bir şey herhalde.

evimin hemen yanında ama hiç gitmediğimdir.

solda gördüm geldim.. şimdi geri gidiyorum.

pek ders çıkarıldığı söylenemez. bugün aynı büyüklükte bir deprem başka bir şehirde olsa, yine aşağı yukarı aynı sayıda insanı kaybedebiliriz. maalesef gerçekler böyle.

bir monolog olarak hoşlaşmadığım yazarlardır.

genellemelerin olmadığı bir ülkede sorunlar yarı yarıya çözülür. yapmayın canlarım, yapmayın güzellerim.

yaz aylarında özellikle deli gibi dozunu kaçırdığım mevzudur. günde minimum 2, maksimum 3 kere duş alırım.

evet, yanlış okumadınız ama.. kocaman bir ama geliyor..

saçlarımı her gün yıkadığım bir hayat rutinim vardı ama bir takım negatif yansımalar görmeye başladıktan sonra duş sıklığımı düşürdüm. ( normal insanların seviyesine)


öncelikle her gün yıkandığım için saçlarımda inanılmaz bir yıpranma açığa çıktı. saçlarım keçe gibi( her gün sampuanladığım için yağını kaybettiğinden ötürü) hissettirmeye başladı ve tararken birbirine dolanıyordu. bakım yapsam dahi, bu durumu çözemedim. bakım süreci yumuşattı ama saçlarımın sertliği ve zayıflamasına etki etmedi. üstüne rüzgarda istisnasız canımı sıkan garip bir elektriklenme ve kabarma problemi türedi.

şu konuda netleşmek gerekiyor: çok fazla şampuan, çok fazla kimyasal yüklemesi demek.

bu sebeple saçlarım fazla dökülmeye başladı ve saç diplerim aşırı kuruduğu için kepeklenme yaptı. kısaca gördüğünüz üzere her gün saç yıkamak hiç sahip olmadığım bir düzine probleme sebep oldu.

vücudum kısmına gelince, her gün yıkadığım için, derim kurumaya başladı ve kurumuş derim gerildiğinden ötürü deli gibi kaşınmaya başladım. kollarım, sırtım, omuzlarım kuruluktan kaşınıyordu.

sonuç ?

öncelikle saçlarımı her gün yıkamamaya başladım. ( yıkamak zorundaysam sadece 1 kez şampuanlıyorum. fazlası yok.) saçlarımı 2 günde bir yıkamaya başladım.

saçlarıma bone geçirip, ister istemez her gün vücudumu yıkıyorum. işin tozu- pisliği ile uyumak olmaz. nemlendirici kremle kuruluk problemini dizginliyorum.

her şeyin fazlası cidden zarar. dengeyi bulmak önemli.

talep çok olduğu içindir ne yazık ki.