zaman tüneli

yani bana çok garip geliyor. hayvan gibi parası var bu adamın. yine de reklamlarda para için oynuyor. doğuştan aç olarak dünyaya geliyor bazı insanlar, yazık..

senaryosu selin güvercin ve berkay berkiten tarafından yazılmış iken selin güvercin tarafından yönetilen 20 dakikalık kısa film; geçen senenin son günlerinde yayımlanmıştır.


huzur apartmanı'nda kapıcılık yapan ve komodininin üstünde ince memed kitabı yer alan yaşar adlı bir adamın içinde olduğu olumsuz koşullar, hiyerarşi, komşuluk ilişkileri, iletişimsizlik ve statü farkından kaynaklanan yalnızlık konu ediniliyor.

yaşar gurbet ellerde yaşamaktadır, ailesini bırakmış olsa da onlara her ay para göndermekte ve bu gurbet elde bir parça huzur aramaktadır, kapıcı olduğu için kimse ona saygı duymaz, konuşurken dinlemez, o sadece onlara hizmet etmek için doğmuş bir insandır onların nezdinde.

yaşar derdini anlatırken laktozsuz süt derdine düşer kimisi, apartman yöneticisi de yaşar'ı önemsemez, maaşını geç yatırır bile isteye.

bir gün yaşar'ın evine hırsız girer ve arbede yaşanır, hırsızı ihbar etse de sırf kapıcı olduğu için pek ciddiye alınmaz bu durum, yaşar statü açısından onlara göre iyi bir konumda değildir ama komşular ise bakkaldan istediklerini aldırmak için "bir kapıcıya" muhtaçtırlar.

apartmanın adı huzur apartmanı olsa da içinde huzurun esâmesi okunmamaktadır, apartman yöneticisinin bazı kurnazlıkları yüzünden apartman sakinleri zor günler ve tatsız şeyler yaşar.

yaşar ise artık bu apartmanda çalışmaması gerektiğini anlar.

pek etkileyici bulduğum bir kısa film olmasa da vurguladığı birkaç durum nedeniyle izlenilebilir bulduğum bir kısa film oldu.

iletişimsizlik, statü farkından kaynaklanan yalnızlıklar, filmin temaları arasındaydı denilebilir.

verilmek istenen mesaj belki de şuydu;

huzuru önce kendi içinde ara, kendinle barışı sağla, önce kendinden başla, huzuru önce kendinde bulursan gittiğin her yerde de bulursun çünkü gittiğin her yere kendini de götürdüğün için huzur da seninle gelecektir.

onlar kendilerini bilirler.

(bkz: onlar kendilerini biliyorlar)
(bkz: canlarım benim)

nickini her gördüğümde gülüyorum ya.

*

e:) hepbiri..

sözlükte sevgiye dair problemim yok.

içtim sevilen şarabını
yedim sevdiceğin dayağını

retro spektif
bay panda
femina summa prudentia

ai destekli mükemmel bir versiyonu için;

taraf değiştirerek suçtan yırtması adalet, belediyenin kamu borç faizlerinin silinmesiyle kalkınma sağlanmış oldu. akp gümbür gümbür.

hayatımdaki toksiteye pozitiflik kılıfı bulabildiğim an yazarım.

başlığa istinaden yazılır. forumsal başlıkta bir tartışma varsa genellikle bu kural bozulur. en azından ben böyle yapıyorum. başlığı kimin açtığından ziyade ne anlatılmak isteniyor ona odaklanıyorum. katılmadığım bir fikirse bile mantık çerçevesinde ise oylamaktan da kaçınmam. kimin yazdığına değil içeriğe odaklanıyorum. komikse ve çirkin ithamlar yoksa da güldüklerime de artı veriyorum.

bir üst- alt entry siz yazdığınız için aynı başlıkta fikir beyan ettiğiniz insanla yakınlığınız, önceden kişisel bir husumetiniz yoksa; sizin yazdığınızdan birebir alıntı yapılmadıysa rica ediyorum üzerinize alınmayın. sözlük yazarlığı böyle bir şey değil. başlığa muhalefet ettiğimizde ilgili yazarı sevmiyor ya da seviyor olmamızın konuyla alakası olmuyor. entry yazmak, anonim kalmak özgürce fikrimizi ifade edebilmemizi sağlıyor diye güzel bir eylem.

kimse inanın sizi kıskanmıyor. takip etmiyor. buna inanın, buna lütfen inanın ya.*

ömer baba sendromu..

adını ben koyayım bari bu rahatsızlığın.

insanın kaderci olmasına ve harekete geçememesine sebep olur..

tiksindiğim ve etrafımda bulundurmayacağım insan modeli.

linkedin iş tanımı gibi başlık. kim uyduruyor bunları. geri zekalılığın adı toksik pozitiflik olmasın bir zahmet. yada olsun . çokta toksiğimde çokta pozitifimde.

buna topuklu efe diyorlardı satılık kezbanmış.

eğlenceli takılsa da ağır bir tarafı var.

adaletli bir tarafı da var. severiz.

nicki, e-devlet de soyağacına bakarken aklına gelmiş de almış gibi olan yazar.

yıldım arkadaş yıldım.