zaman tüneli

başka bir konuda, cehaletin tercih olduğunu söylemiştim. kanıt için uzağa gitmeye gerek yok. cahil için en kolayı, kendisine anlatılanlar arasından işine gelene inanmaktır. köy enstitüleri de tam da bu yüzden cahilin hedef tahtasındadır. aynı cahile göre, inönü camileri ahır yapmıştır. yine aynı cahil, yıllarca fethullah gülen'in doğum gününü "peygamberin doğum günü" diye kutlamış; günaha girmiş olduğunun farkına varmamak için peygamberin doğum tarihini araştırmamıştır.
dediğim gibi, 21. yüzyılda cehalet bir tercihtir.

thy konusu göründüğü gibi değil, hiç değil. lufthansa ayağı yere sağlam basan bir şirket, thy öyle değil. alengirli, katakullili çok işler dönüyo sanıyorum. birtakım fikirlerim var, ama mesela nasıl 30' u opsiyonlu 120 uçak sipariş veriyo boeing ' e, o kadar parası yok ki, neyi teminat gösteriyo?! yoksa sipariş sayıları mı balon?!...

belki uyuşturucu parası falan yıkıyolardır, bilemeyeceğim, kimsenin de günahını almayalım.

biliyosunuz bu adamların en büyük mahareti rakamlarla oynayıp sonra da " şahlanıyoruz!" demeleri...

lufthansa 7 ucaksipariş verirken sen 120 uçak nasıl sipariş verebiliyosun?!...emirates veriyo öyle sipariş, ama adamlar petrol trilyoneri...onlar verir.

temkinli olmak lazım, bigün çıkar o işin kokusu.

harf devrimi
ondan önce günde 1 kitap bitiren
national geographic ve trt belgeselden başka kanal izlemeyen dedelerimiz
reels kaydıran zombi z lere döndü

yorgunum. ağrılarım var. nefes almak bile işkence. keşke dursaydı kalbim yine yaşamak zorunda kalmasaydım.
kendi kendime sonlandıracak gücüm yok. sadece bekliyorum, mutlak sonu...

genelde incici denen incel ezikler tarafından kullanılan ve bir çeşit kıdemcilik içeren ifade
bi de bu var
(bkz: finansal köle)

şunu güzel bir kadın tarafından duymak vardı hayatta, belki duyarız. lakin öyle enayilerin parasını yiyen eskort kılıklı twiter kızlarından bahsetmiyorum, kültürlü olacak, insan fizyolojisine ve psikolojisine hakim okumuş, entel bir kadın olacak aynı zamanda. ortalık milletin fetişlerini tatmin eden çakma sözde sahibelerle dolu. fetiş ayrı bir dünya, sado mazo işleri ayrı bir dünya, sahip olma ve itaat ayrı bir dünyadır. etkileşim ve kesişim yerleri fazlasıyla olsada özler farklıdır.

ekşide daha önce burada açtığım bi başlığım gündem olunca
benjamine attığım mesaj

vura vura vura! kıra kıra kıra! şampiyonluk için saldır kanarya!

moderasyon ekibinin yenilenmesi.

milletin at bokundan mısır ayıklayıp yediği günlerde keman çalan çiftçi, piyano çalan köylü, dans eden çoban yetiştirmeye çalışan boş beleş kurumun kapatılması.
memleket idaresi neden bu kemalistlere verilmez köy enstitüleri bunun en güzel örneğidir.
adamların işi gücü içmek,sıçmak, dans etmek.

bugünden yapmam gereken, yani yarın için yetiştirmem gereken bir evrak var. çetrefilli bir şey. öğleden sonra eve gelince e-mail hesabıma giriş yaptım, biriken binlerce mailim mevcuttu. sayısı 30 bin civarıdır. ardından nasıl olduysa posta kutumda aratmam gereken bir kelime üzerinden tesadüfen başka bir şeye rastladım. çok eskiden sevdiğim insan, bana bir platformdan mesaj attığında mail gelirdi bildirim olarak. yani attığı mesajlara dair haber… onları görünce içim burkuldu. kalbimi ateş sardı. öyle bir ateş ki... çok uzun zaman sonra içim yandı. meraklandım, en aşağılara kadar indim. her gün mesajlaşmışız, şimdi o detayları pek anımsamasam da… neyse ilk maillere kadar indim, bana ilk mesaj attığı tarihi buldum; 2 mayıs 2017 imiş. neredeyse 9 yıl geçmiş üzerinden. içten içe yandım tekrar. neden kendime bunu yaptım şimdi? o tarihlere gitsem bir şeyleri değiştirebilir miydim diye kalbime yüklendim. neden ikna edemedim diye içten içe söylendim. buluşmak isterdim ama reddederdi. ilk kez öyle sevmişti kalbim. şimdi bakınca çocuktum ben de. o günlerde hissettiklerimi bir daha yaşadım sanki demin. aşkımdan ölürdüm, söyleyemezdim. naz yapıyor zannederdim. keşke böyle duygusal olmasaydım, hatırlamasaydım gözlerini… keşke ben de diğer insanlar gibi duygusuz kalabilseydim. ama özledim. yine sarılmak istedim, öylece dizlerine yatmak... sonra susturdum kendimi eskisi gibi. artık arayamam, soramam da… yakın arkadaşım: “aklında onu evlenmiş gibi kabul et” demişti, o zaman kalbim daha kolay alıştı. lafını açmıyorum artık kimselere. asla eskisi gibi değilim ama mailimdekileri görünce… bir “ah” ettim kalbime. eskiden kalan yaramı hatırladım özetle.

tüm bunların üzerine laptopı kapatıp evrak işimi bir güzel erteledim. bakalım yarın müdüre ne diyeceğim, o da ayrı konu. neyse efenim. hayat işte…

taksi beklersen otobüs, otobüs beklersen minibüs, minibüs beklersen hem otobüs hem taksi geçer. ama bir yere kesinlikle geç kaldıysan ve yetişmek istiyorsan üçü sözleşir ve tam anlamıyla geç kalıncaya kadar gelmez.

sözlükteki bir takım tayfaya iyiden iyiye uyuz olduğunu hissetmeye başladığım kaliteli kişilik

bana göre bu hasta öleli çok oldu.

basit bir örnek , eskiden yazarların x konu hakkında düşünceleri merak ediliyor ve okunuyordu şimdi x yazar hakkındaki görüşleri merak ediliyor.

burası sözlüklükten çıkalı çok oldu, yarı günlük yarı da paravan insin esra hanım tadında ilerliyor.

ha bu durumdan rahatsız mıyım? hayır umrumda bile değil. kendimin ve sevdiklerimin ihtiyaçlarının yanında dönüp buna gözümün ucuyla bile bakmıyorum.

tercih.

bu yasalarla ilgili en güzel ve doğru tanımı interstellar filminde matthew mcconaughey yapıyor.
“murphy yasaları kötü bir şey olacak demek değildir, olabilecek her şey olacaktır demektir.”

meme
evet meme gerek.
kim memeye ihtiyaç duymaz ki

formatsız sözlük ve forum kültüründe, bir yazarın nick altı başka bir yazar tarafından açıldığında girilen ilk entrydir.

sabreden dervişin muradını dövdüğü bir alandır.
varamadık. muradına muradına..

bilseydim gelmezdim.