zaman tüneli

dakikalar bir türlü geçmek bilmiyordu. derken kapı çaldı.

2025 verilerine tüik verilerine göre 65 yaş ve üzeri yaşlı nüfus oranının en yüksek olduğu il sinop olmuş.

www.mynet.com/tuik-acikladi...

bir tebessüm.

iftara da az kalmıştı....

tanımadığım küçük bir erkek çocuk, arabanın içinden el sallayıp abiii diye seslendi. bende gerekeni yapıp el salladım. çevrede başka abi olacak biride yoktu.
tatlı ilgi çekici bir tipimde yok, çocuklar gerçekten insanın içine bakıyor, sonra ne oluyorsa ruhumuz kirleniyor büyüdükçe.
o saf halimiz, bir bok bilmeyişimiz, dertsiz hallerimiz...

metal hayatlar diye bi kitap, kitap kötü değil büyük ihtimal ama beni hiç sarmadı ya çok az kitabı yarıda bırakıp atarım bunu da baya zorladım ama hiç hoşuma gitmemişti.

sinekli bakkal.

ınsanın anlam arayışı, viktor e. frankl

anlaşılan annesi benden hanım diyerek bahsediyor *

killing in the name

farklı cinslerini beslediğim balık türü. öpüşen gurami bile beslemiştim. *



artık akvaryum balığı beslemeyi etik bulmadığımdan hiçbir tür balık beslemiyorum elbette.

guramiler güzel balıklardır ve çoğu akvaryuma uyum sağlarlar. hatta bir arkadaşım 5-6 tane guramiyi aynı fanusta besliyordu ve bu öyle çok büyük bir fanus da değildi. elbette yanlış ama öyle bir koşulda bile hayvanlar gayet de yaşayabiliyordu.

her şakanın değil bazı şakaların gerçeklik payı vardır. bunu bazen yumuşatmak bazen ima etmek için kullandığımız olmuştur. aslında buna şaka da denmez zira şaka bu durumda sadece perdedir.

bugün istiklal marşı'nın kabulünün 105. yılıymış. öyle "resmi törenlerde okundu" falan değil, gerçekten bugün.
düşünüyorum da, mehmet akif 105 yıl önce "korkma" diyerek başlamış bu destana. "korkma" ya. işgal altındaki bir memlekette, her tarafı işgalciyle çevriliyken, "korkma" demek. bu ne büyük bir cüret, ne büyük bir inanç.
ben bazen okurken sesim titriyor biliyor musunuz? özellikle "hakkıdır, hakk'a tapan milletimin istiklal" kısmında. çünkü bu sadece bir marş değil, bir milletin "ya istiklal ya ölüm" dediği anın fotoğrafı. o günlerde ankara'da soba başında yazılan bu dizeler, bugün hâlâ aynı etkiyi yapıyor insana.

çok eskiden bir tane kitap almıştım, yeşilçam artistleri, dünya tarihindeki önemli liderler, şarkıcılar, türkücülerin yaşam öyküsünü anlatan bir kitap.

kitap okumayla alakam olmadığından en bol resimlisini seçtim
içinde sadri alışık, malcolm x, fatih sultan mehmet
çoban salata niteliğinde biyografiler var.

lan açıyorum bir tane türk artistin hayatını
alkolikti, allahsızdı, sefalet içinde geberip gitti temasında inanılmaz dramatize ederek adamı bir boka çevirerek anlatmış adam
öbürüne geçiyorum ahlaktan uzaktı, kadın düşkünüydü, kusmuğunda geberdi tadında yerleştire yerleştire yazmış kral.

ideolojik yakınlık sağlayacağını düşündüğüm şahıslara nasıl yazmış diye baktım inanılmaz kutsal ve ulvi bir hayat, dibine kadar betimlemiş kingo.

neyse sözün özü
içerisinde çok resim az yazı var diye kitap almayın benim gibi
ben reels izlemeye devam.

yerine göre mazur görülmesi gereken insandır.

ruh sağlığı alanında çocuklarla üçüncü yılımı doldururken önceden bildiğim ve deneyimle farkettiğim şey " bilinç düzeyinde yapılmayan" davranışlardır. evet şakası yapılan şey muhakkak öncesinde düşünülmüştür ama o şakayı yapmak her zaman bilinç düzeyinde gerçekleşmemektedir.

bu benim deneyimlerimin sonucudur, farklı deneyimler daha farklı sonuçlar ortaya çıkarabilir.

bugün 105 yaşında olmasına rağmen hala her okunduğunda tüyleri diken diken edebiliyorsa, bu sadece edebi gücünden değil, temsil ettiği o "hürriyet" genetiğinden kaynaklanıyor.
emanetin, hürriyetimiz kadar aziz...
"korkma" diyerek içimize serptiğin o cesaretin önünde hürmetle eğiliyoruz. ruhun şad olsun üstad.

(bkz: 12 mart 1921)
(bkz: korkma sönmez bu şafaklarda yüzen al sancak)

ömer balık-whispers

(bkz: nahif)****
#3920285

-ayakkabıları mı cıkarim mi? sedye kirlenmesin.

naifligidir.

çok tatlı hareket(!)