zaman tüneli

bir erkek olarak tiksiniyorum şahsen.

bul beni. beni adınla çağır'ın devamıymış. ama 90.sayfaya geldim hala elio ile ilgili bir şey yok.

bir arkadaşım fotoğraf çekmeye merak sardı.bunu öğrenince "ekürim al güzel bir makine çek çekebildığin kadar" dedim. demez olaydim, pişmanım. makineyi aldı bu bir havalar bir havalar. ya vicdanın nerede arkadaşım?
beni çektiği fotoğraflara bakıyorum:
birinde gözüm yarı kapalı, birinde yana bakıyorum, birinde kaşığı ağzıma sokarken yakalamış. yakalaması bir tarafa bir de sormak filan yok, direkt paylaşıyor.
insan biraz bekler değil mi?
“dur hazır mısın” falan der.
yok. ama sıra kendisine gelince şöyle bir paylaşımlarına bakıyorum sanki elle, national geographic kapağı. ne ara çektin de düzenledin?
ışık ayarı var, poz var, açı var, üstüne bir de photoshop. sanırsınız "best model of the world" yarışmasından çıkmış, yüz tanıma sistemine girse sistem bozulacak o derece.
gariban ben fotoğraflarda mahalle bakkalından çıkmış gibiyim elimde ekmek poşeti, ayağımda kundura ay yok terlik, kendisi italyan moda dergisi kapağı.
artık fotoğraf çekeceğini söyleyince refleks geliştirdim.
önce kendime bakıyorum, sonra ona diyorum ki:
“çek ama bari beni de insan gibi bırak kadrajda."
cevabı "ekürim sen doğal güzelsin " bu cevaba güler misin ağlar mısın? kendim ettim kendim buldum.

çok meth olundu deyu yaseminlisini aldım. ağzımın içine parfüm sıkmışım sanki. iğrenç. sizin zevkinize sıkayım.

çok değer vermeyin.aşırı egoya bağlı d.t kalkması sendromu yaşıyorlar.

(bkz: dua lipa)

suşidir.

kravatlı bir bulut geçti mutfaktan,
cebinde üç kilo taze felsefe.
piyano çalan bir karınca,
sordu: "hangi durakta iner bu portakal?"
​kristal bir sessizlik düştü tavandan,
ütü masası şiir okurken mor menekşelere.
çay kaşığı, yerçekimine küsmüş,
ayakkabı bağcıklarıyla örüyor istikbali.
​zaman, bir kavanoz çilek reçeli gibi,
sızıyor şemsiyesiz rüyaların arasından.
üçgen bir gürültü kapladı odayı,
çünkü mantık, bugün izne ayrıldı.

sokaklarının sessiz olması.

döküyorum. makarnaya sos yapacak kadar yemek yemeyi ya da yemek yapmayı sevmiyorum. haşlanmış makarna neyime yetmiyor.

rusya nükleer santraller inşaa ederken, çin halk cumhuriyeti otomobil fabrikaları yapıyor.
yoldaş devlet bahçeli'nin antiemperyalist politikaları sonuç veriyor.
kahrolsun avrupa birlikçi cumhuriyet halk parti ve sahte sol tkp tip gibi işbirlikçiler.
emperyalistler teker teker pılını pırtısını toplayıp gidecek.
şaka maka ülkenin en sol partisi mhp şu an...
yoldaş bahçeli kominizm kuracak nerdeyse...
bizim avrupa birlikçi özde sağ sahte sol partilerde amerigalılar mcdonalds açmıyor diye ağlaşıyor.

abd çok artıda:#3920460

fenomen olmadıkça eskiden yapılan fiil

yeterince iyi demeyi öğrenmektir.

emile zola'nın nana'sı ve dilek bilgiç esen'in bir kürt sevdim'i.

başlığa bakıp kıs kıs güldüm

o nasıl olacak be abim, kuantum düzeyinde bir mükemmeliyetçilik sanırım bu, bakmadıkça kasmıyorsun.

benim, mesleki olarak telsiz zabiti diye bir olay var bununla ilgili eğitim falan alıyorlar ben de bir sertifika eğitiminde öğrenmiştim ama kullandım mi ? hayır latin alfabesi seviyorum ben.
latinler candır

mutlu kediler çocuklar kadınlar.