zaman tüneli

lazermetreler çıktığından beri bu çok oluyor. eskiden yok muydu? vardı ama daha seyrek görülürdü.

inşaatta lazermetre ışığına bakarak ilerleyen teknik insanlar önlerine bakmadıkları için, her çeşit çukura, asansör boşluğu, lağım kulvarı vs.ye düşer oldular.

hafazanallah.

mendoza'ya bağlı bir belediye.

k: -32.913386, -68.859983

ev adresini bilmeyen insanlar olması.

bir kızılderili atasözünde vurgulanmıştır.

tanım: hayatın hiçbir zaman dört dörtlük olmayacağının deneyimsel tezahürü.

tekerrüre düşüyorum biliyorum (dibe düşmek gibi bir şey oldu ama kimse düşmedi) ama çok sevdiğim bir söz var: hayat çözülmesi gereken bir problemden ziyade tecrübe edilmesi gereken bir süreçtir.

mendoza'ya bağlı bir belediye.

k: -32.845464, -68.834183

sahra sıhhiye'deyken her gün bize bu marşı hoparlörden dinletiyorlardı. girişi az biraz da fenerin 100.yıl marşına benziyor. çok güzel bir marştır.

arjantin'e bağlı bir şehir.

k: -32.895077, -68.840694

"dibin dibini gördüm" ölmüyorsun işte. korkmayın, bekleyin ve görün. size bunu yaşatanlara neler oluyor?

zaman göreceli olabilir ama mesafeler değildir. baya bir uzun yol kat etmek demektir.
kaç cm lan bu iyi gitme ile dip arası.
getirin lan metreleri.
öyle bir mesafenin izzetini ikramını yapan garsonun giydiği önlüğün üzerindeki armayı yapan işçinin saçının teline zarar gelmesin.

yalnız ikiyüz kilo kavurma imha mı edilmiş ne? çok değil mi?

bir attan kaç kilo kavurmalık çıkar?

antrikotu nerdedir? aklımda deli sorular.

san luis'e bağlı bir belediye.

k: -33.432803, -66.934473

fener kotası olan 2'yi yemiş ama bu sefer çıkaramamış. beşiktaş, rize, alanya. yeterince sıçradı. ama tarihin en iyi karagümrük'üne karşı yapacak birşey yok tabii.
rakip kırmızı yemeyince gene kazanamamışlar. bu yenilgi geç bile kaldı. şansla fazladan en az 15 puan topladılar nice maçta. hadi şimdi çıkın hakem, yapı birilerini suçlamaya devam edin.

insan sarrafı dedik rıza sarraf çıktı rıza baba.

üzücü ve ibretlik bir durumdur.
bir tek itlerin ve kedilerin yaşam hakkı var diğerlerini at mideye gitsin derler.

her şeyin çok iyi gittiği yerde dibin bir karış üstü. çok koymuyor bana.

tanım: bir insanın yapabileceği en büyük hatalardan birisi.

bir insanın başından neler geçtiğini bilmeden, o insanın hayat şartlarını bilmeden yorum yapmaya çalışmak çok büyük bir yanlıştır.
kimse, bir insanın yaşadığı hayatı yaşamadan ve yaşadıklarını yaşamadan; o zihne girmeden kimseyi değerlendiremez.
bazı özel durumlar için istisnalar vardır tamam. ama gerisi? gerisi saçmalıktan ibaret.
sevgilerle.

ben galiba ferahlamayı, bir şeyin gerçekten iyi olduğunu gözlerimle görmeden tam olarak beceremiyorum. çocuklarım henüz gençliğin baharında.. akşam ezanı geçmeden evde olmalarına alışmış biriyim. ama zaman kimseyi beklemiyor, onlar da yavaş yavaş palazlanıyor. arkadaşlarıyla plan yapıyorlar, dışarı çıkıyorlar, kendi küçük dünyalarını kurmaya başlıyorlar.

bu akşam oğluş bir etkinlikteydi. gelene kadar içim rahat etmedi. kendimi tutamayıp hem onu hem öğretmenini kaç defa yokladım bilmiyorum. mesaj attım, sordum, yine sordum. aslında aklım bana iyidir ya, merak etme diyordu ama kalbim başka türlü çalışıyor galiba. eve gelip de onu canlı kanlı karşımda görünce içimde bir düğüm çözüldü. o an ferahladım.

sanırım beni ferahlatan şey sadece iyi olduğunu bilmek değil onu gerçekten görmek. sesini duymak, kapıdan içeri girdiğini görmek. belki bu biraz annelikten, biraz da alışkanlıktan geliyor. ama biliyorum ki bu da değişecek. onlar büyüdükçe ben de büyümelerine alışmayı öğreneceğim. galiba bu da büyümenin bir parçası. bakalım… alışacağım. en azından umarım.

sevișenler ve sevișmeyenler olarak ikiye ayrılır. *

ilber hocamıza saygıyla...