zaman tüneli

#3923584 ama nedense ne iran diyor ki mücteba hamaney öldü ne de israil diyor önemli kişilerimiz öldü tartışmalı konu

liderler sözkonusu olunca kim öldü kim ölmedi belli olmayan savaş netanyahu öldü mü ya da mücteba hamaney öldü mü belli değil

‎dünya, ağzımızın içinde büyüyen o kekremsi tat aslında,
‎sabahları aynada karşılaştığın o yabancının göz altı torbaları.
‎kimse bize göğsümüzdeki bu boşluğun
‎eski bir dolap gıcırtısı gibi geçmeyeceğini söylemedi ki sebebi bilinmezlik.
‎​parmak uçlarınla dokun hayatın pütürlü yanına;
‎bir ekmeğin bayatlaması kadar sahicidir yenilmek.
‎biz ki; her şeyi unutmaya programlıyız da,
‎bir tek gidilmeyen yolların tozunu yutarken hatırlarız yaşadığımızı.
‎​üstelik artık kimse birbirinin uçurumuna bakmıyor,
‎herkes kendi küçük bahçesinde plastik çiçekler suluyor.
‎oysa gerçek, tırnağının arasına kaçan o inatçı çamurdadır;
‎yıkasan da çıkmayan, seni toprağa bağlayan o sızıda.
‎​tanrı’nın bile unuttuğu o kuytu aralıkta,
‎sadece kendi sesini duyduğunda anlarsın:
‎insan, bir başkasıyla iyileşmez;
‎insan, sadece yarasına alışır.

her halükarda dibine düşer, uzaktaysa yuvarlanmıştır.

tanım: 18 mayıs 1048 - 4 aralık 1131 tarihleri arasında yaşamış olan farslı bilim insanı, matematikçi, gök bilimci, filozof ve şair.

ömer hayyam aslında bir bilim insanı. özellikle gök bilimi ve matematikle uğraşıyordu.
"denklem" kavramını ilk ortaya atan kişi ömer hayyam'dır.
"en doğru takvim" i hazırlayan kişi ömer hayyam'dır. öyle ki, günümüzde kullanılan miladi takvim 3600 yılda bir gün saparken, ömer hayyam'ın hazırladığı celali takvim 5000 yılda bir gün sapmaktadır.
"cebir" kavramını somut olarak işleyen ilk kişidir.

kendini bir şairden fazlasıdır. her ne kadar ülkemizde sadece aykırı (!) rubaileriyle bilinse bile "bana göre" gelmiş geçmiş en büyük bilim insanlarından birisidir.

#3924654
bu defa kendisine katılmamakla birlikte ekliyorum,

birini olduğu gibi kabul etmek, onun kusurlarını, farklılıklarını ve seçimlerini anlamak demektir; ama bu, mutlaka hayatına dahil etmek zorunda olduğun anlamına gelmez.

insanları sevmek veya değer vermek, onlarla her an birlikte olmayı gerektirmez.
hatta bence “kabullenmek” kısmı sevip değer vermeyi dâhi gerektirmeyebilir.
bazen, uzaktan da olsa onların varlığını anlamak, saygı göstermek ve olduğu gibi kabul etmek, en büyük olgunluktur.
kabul etmek, sahiplenmek değil; yargılamadan anlamak ve izin vermektir.

bakkaldaki hüseyin amcanın huysuzluğunu ve suratsızlığını kabul ettim. kendisine karşı bir sevgisizliğim veyahut sempatim bulunmuyor.
onu olduğu gibi kabul ettiğim için yaptığı herhangi bir şey ya da cümle beni etkilemiyor.

sürekli olayları fi tarihinden başlatarak anlatan arkadaşımı da kabul ettim. bu onun karakteri ve elinde değil, rahatsız olmamak için özellikle uğraşmıyorum artık.

yolda yürürken karşılaştığım ve bana ters ters bakan o hayatımda ilk defa gördüğüm teyzeyi olduğu gibi kabul ettim.

apartmanın önünde sürekli duran kendi gelip sırnaştığı hâlde asla kendini sevdirmeyen o kediyi de kabul ettim. çünkü n’apayım ki..

velhasıl kelam işin bencesi; sadece hayatımıza aldığımız insanları olduğu gibi kabul etmemiz gerekmez. bazı insanları da kabul edip hayatın olağan akışına teslim etmemiz gerekir.

öldükten sonra okumayın bunları.

ağaç yokuşun başındaysa, uzağa da düşebilir bence.

gün içinde kulaklığımda çalan şarkı

tanım: bir insanın hayatı son bulmadan zihin kütüphanesine eklemesi gereken yazılı eserler.

ömer hayyam - rubailer

pera palas yanındaki sokağın adi. eskiden halice kadar hep mezarlikti buralar evlât dediydi rahmetli muşlettin amca.

1972 doğumlu irlandalı yazar olarak bilinir;
yazar olmasının yanı sıra chloé zhao tarafından sinemaya uyarlanan hamnet (film) filminin senaryosu da kendisinin hamnet (kitap) adlı eserinden uyarlanmıştır.

dilimize çevrilmiş pek çok eseri bulunan yazarın ailesiyle birlikte iskoçya'da yaşadığı söylenmektedir.



bazı kitapları

esme lennox nasıl yok oldu
hamnet (kitap)
sevgilimin sevgilisi
evlilik portresi
cehennem sıcakları için talimatlar
elimi ilk tutan el

satranç bilip ve pederle zamanında sürekli oynamama rağmen bunu hiç öğrenmemişimdir. hep oynayanlar gördüm(buluştuğumuzda lütfen oynamayalım dediğim halde) ama bilmemem gibi oynamaya hiç isteğim bile olmamıştı taa ki geçen aya kadar.. evet geçen ay nasıl oynanıyo lan ben de bir oynayayım online diye önce youtube'dan nasıl oynandığını öğrenip sonra oynamaya başladım başta cpu sonra da canlı rakiplerle.

kesinlikle bir satranç değil ve olamaz yani en azından "ben tavlada çok yetenekliyim başarılıyım" diye bir şey yok tamamen zardaki şansa bağlı bu zaten boşuna "hadi kemik" demiyorlar ki frp oynarken de bunun dalgasını yapardık. yani kazanmak tamamen bala bağlı(hele ki çift aynı sayılar geliyosa o zaman süper) ancak stratejini ona göre uyarlarsın bir de zar iyi gelmediyse pulunu açığa alma durumunda kalıp karşı tarafın onu ortaya alma riski oluşabilir. ama satrançta böyle değil işte ve zaten karşı taraf pullarını çıkarmaya başladığında eğer senin hala birkaç pulun onun pulları çıkarttığı alandaysa kazanman zor hatta imkansız gibi belki bir pulunu bile çıkış alanından dışarıya çıkartamazsın. ancak belki rakibinin bir pulunu ortaya alıp bir şansın olabilir ama o da çok düşük ihtimal yani doğru strateji sayılmaz.

oynarken başta yenildim bayağı ama sonralarında ya üst üste kazandığım ya da üst üste kaybetmelerim oldu hevesimi alınca da bıraktım. oynarken de aklıma da nedense hep l-manyak'taki dedektif sanlı'nın yakaladığı tavla canavarı gelir eleman bir turnuvada yenilmiş sonra rakibini pasif bir şekilde öldürmüş arkadaşça davranarak. yani beraber sürekli tavla oynamışlar oynarlarken yemek söylemişler ama hep rakibini öldürmeye kararlı adam ödemiş yemeğin parasını öldürmek istediği kişinin et şişi ve salatayı bol yağlı söylettiriyomuş falan bir yandan da hiç sigara içmediği halde sigara yakıp kül tablasında bırakıyomuş sonra rakibi iyice rahatsızlanmaya başlayınca bir oyunda "al şu pulu!!!!!" diye ortaya pulu koymuş ve rakibi hem nefessiz kalıp hem de kalp krizi geçirerek ölmüş.. bayağı yaratıcı gelmişti hikaye abartı olsa bile.

(bkz: güç, gizden gelir)

(bkz: ohne dich)

insanın hayatında olup bitenleri, özellikle de henüz ortada hiçbir şey yokken anlatma dürtüsünü dizginleyebilmesini gerektiren ileri seviye bir karakter özelliği.

bende ise süreç genellikle fikrin aklıma düşmesiyle birlikte başlar. üç kişiye anlatılır, sonra dört kişiye daha anlatılır, ardından iş daha başlamadan kamuoyuna duyurulmuş olur. *

rahmetli muşlettin amca kahvede anlatmıştı, saint simon anılarında kont istre adında bir gavurun 52.000 kitabi olduğu halde okuma bilmediğini.

cahiller bilmez evlâdım diye de eklemişti.

olması gerekendir.

süreçten kimseye bahsetmeniz gerekmiyor çünkü insanlar sadece sonucu önemsiyor. yaşadığınız kaygı, korku, sıkıntı, stres vs. açıkçası kimsenin kaba etinde bile değil.

siz bir şeyleri başarın da içten içe “hıı bu bunu nasıl yaptı böyle ki” diye düşünsünler diye bekliyorlar.

daha önce hiç “kesin” dediğiniz bir iş gerçekleşmeden hemen önce elinizde patlamadıysa bu durum size garip gelebilir ama var, gerçek.

henüz sonuca varmamış tüm olayların enerjisi sünger gibidir. olumsuz olan enerjiyi ise bitmiş meyve suyunun dibindeki suya savaş açmışcasına çeker gibi çeker.

en sevdiğiniz insanlar yüzünüze gülüyor olabilir hatta belki sizin için mutlu oluyor olabilir ama bir kişinin dahi bu mutluluk içinde “benim neyim eksik” hissi varsa, geçmiş olsun. patladı sizin iş.

dostunuz mutlu olmanızı ister, kendinden daha mutlu olmanızı istemez.
her şey olup bittikten sonra anlatın, hiçbir şey kaybetmezsiniz.