zaman tüneli

muhafazakar ya da daha modern degil mesele bence.
gonul olduktan sonra herkesle anlasılır.
soru su:
-adam mı?

bence belli bir formulu yok.

senin onu mutlu etmek icin yaptıgın seylerle onun mutlu hissetmesi. mutlu oldugu seylere hitap edebilmen.
onun huznunu yatıstırabilmen. onun huznunde ihtiyac duydugu tarzda destek olabilmen.
iyi sevismen.
tum temsil ettigi seylerle beraber makyaj sevmeyen bir erkekse makyaj yapmaman ve makyaj seven bir erkekse makyaj yapman.

boyle ozeetleyebilirim.

kelime olarak çirkin. telaffuzu, söyleniş tarzı falan. mesela gülümseyerek söyleyemezsiniz. söylerken ister istemez insanın yüzü asılıyor ve bir tehdit tonu salınıyor.

#3272494

kötü zalim zorba ve günahkar insanların kabusu olan allah’ın yasası ve kuralları

herkes kendini korumalıdır, koruyabilmelidir. safsata bunun neresinde.

şarkı bütünlüğü içinde bilemem de soruyu tek alırsak yanıtlarım. cesaretin var mı diye soruyor aslında. yanıt ise genelde şöyle:
- evet uçmak zor, yürümeye korkuyorum o yüzden kapı dışarı çıkmayı gözüm kesmiyor*. o yüzden odamda oturup bana gelinmesini bekliyorum*.

egri oturup dogru konusmak gerekirse bu dunyadaki akrabalarım arasındaki en kıymetlim. onun hakkında yazı yazdıgımı duysa, beni oldurur. nefret ediyor onun hakkında bir seyler yazdıgımda.. insan ozelini kendine saklamalıymıs. o yuzden lutfen bu yazıyı okuyorsanız annemi haberdar etmeyin.

valla her sey cok kucukken basladı. annem beni 16 yasında dogurmus. o gunden itibaren aradaki birkac yıllık birbirimizden istem dısı uzaklastıgımız zamanı saymazsak hep en iyi arkadasım oldu. tek cocuklar sanssız olurlar derler. ben bu durumu hic yasamadım. cunku kucuklugumde de kazık kadar oldugumda da annem benim hep en iyi arkadasımdı. kucukken butun zamanını bana ayırırdı annem. acayip sevgi dolu bir insandır zaten bana karsı. agucuk bugucuk diye durmadan oper,sever, sımartırdı. babam gunlerce surecek yurtdısı seyahatlerine cıkardı sık sık. bir yerde gurbetle ic ice buyumus cocukların hep bir nebze huzun barındırdıklarını okumustum. kucuklugum babamı ozleyerek ve annemle bir taraftan deli gibi eglenerek gecti benim. oyunlar oynardık saatlerce, gezerdik, dolasırdık, o zamanlar plaklarımız vardı, muzik setine koyar, sesini sonuna kadar acar dans ederdik. her seyi annemle ogrendim ben. o siir yazmaya merak sardı diye siir okumaya basladım misal. o kitap okuyor diye, benim de kitaplarım oldu kucukken. o giyime kusama meraklı diye suslu suslu takıldım kucuklugumde ve erken gencligimde. o makyaj yapıyor diye makyaj yapmaya basladım 17'dimde. o sacına golge attırırsak guzel olur dedi diye sacımı boyattım ilk kez 18'imde. annemi o kadar cok severdim, o kadar hayrandım ki ona, hic unutmam bir keresinde "benim adım neden alev degil? alev bu dunyadaki en guzel kız ismi.." diye aglamıstım kucuklugumde. cocuk aklı iste. bugun ismimi hicbir isme degismeyecek kadar megalomanca seviyorum ama o zaman annem her seyiyle en guzel kadın profiliydi benim icin. hayatımın muhim bir kısmı onu taklit ederek gecti.

ilkokula ziyaretime sınıfa ilk gelisinde butun arkadaslarım "ozge ablan geldi.." dediler misal bana.beni ilk kez dans etmeye 15'imde annem goturdu misal, bana makyaj yaptı, topuklular giydirdi ve kız arkadaslarıyla dans etmeye cıktık, kimlik de sormadılar vallahi. o kadar cok eglenmistim ki..hayat dolulugunu, bitmek bilmeyen cocuksulugunu ama bir taraftan da her zaman yerine gore davranmayı bilmesini annemden ogrendim ben, hep ona imrendim, hep onu ornek aldım.kıpır kıpırlıgını, bitmek bilmeyen nesesini, bir yılbası agacı suslerken bile 45 yasında gozlerinin parlıyor olusunu hep "ilerde bende boyle bir kadın olmak istiyorum.." diye izledim..ailem trajik donemlere gectiginde annemle babamdan bosanıp kendi evimize gecme hayalleri kurdum sonra.. guzel gunler kadar daha kotucullerinde de birbirimizin hep bas destegi olduk..agır depresyona girdigimde herkes gitti, bir tek annem benimle kalıp saatlerce konusarak beni daha iyi hissetirdi bir donem..rahatsızlandıgımda annemin sacları beyazladı bir gecede.. artık saclarını keyfinden degil, o gunlerin serefine mecburiyetten boyatıyor mesela..ve o benim isini cok ciddiye alan annem ona ihtiyac duydugumda isini gucunu yarıda kesip bir gunde yurtdısında bitti mesela..senin icin canımı veririm der sık sık, biliyorum, her harika anne gibi benim icin canını verecek annelerdendir annem, bana zaten can verdigi yetmezmis, omrunu omrume adadıgı yetmezmis gibi, ters bir durum olsa benim icin olur..babam gittiginde gecesini gunduzune katıp harıl harıl calısan ve butun sorumlulugumu 30 gibi genc bir yasta bu yasıma kadar ustlenen de annemdir mesela..hem anne hem baba olmanın sorumlulugunu nasıl tasıyacagını bilemeyip bazen gayet modern bazen asırı muhafazakar olup beni iflit eden de annemdir, ama onun kimi zaman asırı baskıcı tavırlarının sadece tek basına kız cocugu yetistirmenin zorlugu olarak okuyabilmemin bu kadar gec yasıma denk gelisi biraz uzse de zararın neresinden donulse karmıs..onunla bir gun bile konusmadan duramayan ben, her keyifsiz oldugumda beni hemen mutlu etmeyi basaran ise annemdir.leb demeden corum diyen de annemdir.kimi zaman beni benden iyi tanıyan da annemdir.benim mutlulugum, huzurum, refahım soz konusu oldugunda akan suları durduran, her seyi goze alabilecek olan da annemdir.

dunyanın en kutsal varlıgıdır gozumde.karsılık beklemeden sevme sadece "anne"de vuku bulur..baba hep daha bencildir bence, ama anne catlasa da patlasa da kızsa da katiyen sırtını donmez yavrusuna, hep sahip cıkar, kendi kollarında derman kalmadıgı gunlerde bile caktırmaz, kuyrugu dik tutar ve kendinde varolmayan bir enerji cogaltır cocugu icin ve hep tam destektir kızına..

bugun iyi kotu ben varsam, misal galatasaray lisesi nde okumussam, bir universiteden mezun olacaksam, kendime bakmayı seviyorsam, karakterim su ya da bu sekildeyse hepsi annemin eseridir misal.

biri beni anneme benzettiginde gurur duyarım.

o kadar zor sey yasayıp nasıl ayakta kaldıgını bilseydiniz siz de duyardınız.ne kadar dirayetli oldugunu bilseydiniz siz de duyardınız.30 senelik omrumde bana nasıl sahip cıktıgını bilseydiniz siz de duyardınız.ne kadar fedekar olabildigini bilseydiniz siz de duyardınız.tum bir basına basardıklarını bilseydiniz siz de duyardınız.karakterine iyice vakıf olsaydınız siz de duyardınız.iciyle dısıyla ne kadar guzel oldugunu anlayabilseydiniz siz de duyardınız.

umarım bu hayatta bir basına annemin basardıklarının yarısını ben de basarırım.umarım bir gun benim cocuklarım da gururla boyle benden bahsederler ve anneligimi takdir ederler.ve en onemlisi umarım ben de her acıdan anneme benzerim, insanlar benim icin de sarap gibi kadın derler..ve bana uzak yakınlarım "ne kadar hayat dolusun.." dediklerinde umarım ben de kıs kıs gulerim:-dıstan cok hayat doluyumdur, ama gel de bu omurde yasadıklarımı bana sor..yok bu yazı boyle bitmez.annemin nesesine haksızlık olur.

sana neden hayranım biliyor musun?onca sıkıntı yasadın, dimdik ayaktasın ve hala bir kulah dondurmayla dunyanın en seker kız cocugu gibi şen oluyorsun..ben sende en cok dısı kabuklu ici bir hayli duygusal hallerine; hayatı tanımadıgından degil ne kadar tatsızlıkla dolu olabildigini birebir yasamıs olup "koyver gitsin, neseli kalalım.." repliklerine hayranım..biliyorum atmıs yasında kırmızı rujunu suren kokos tonton yaslı teyzelerden olacaksın.biliyorum yasam askın senin katiyen sonmeyecek.ve senin iyimserliginin gormemislik degil hayatı gerektiginde tiye almanın varolmak icin elzem oldugunu anlamıs bir fazla gormus gecirmislik koktugunun farkında olan belki de tek insan olacagım.seni cok seviyorum.seni sen yapan her parcana, her tavrına, her tutumuna, her ozelligine ayrı ayrı hayranım.

2012-istanbul

#3926929 #3831058 meraktan hukukta bu meseleleri de araştırınca şu bahsettiğim meseleleri saçma buldum hukuk sözkonusu olunca bu meselelerde haklı tepki de versek suç işlemiş sayılmamız saçma tabi çok abartırsak suç işleriz haklıyken haksız duruma düşeriz orası doğru ve ayrı mesele ama neden biz haklıyken de hukuka göre bazen haksız oluyoruz hukuk bazen gözden geçirilmesi gereken mesele bence

kırılmasın hayalcikleriniz...

şaklabanların elinde oyuncak valla azizim.

aklıma spiderman’ı getiren yazar

o da ne ! bir hakaret !!!!

bu ülkede meraklısı çoktur.*

burjuva işidir.
fakirin neyine a..koyim milyonluk düğün borcunun altına girmek ?

neyin hakaret olduğuna kendince karar veren zihni sinirlere gün doğabilir...

artık orta çağda olmadığımız için safsata değildir. bilmiyorum ne kadar doğrudur ama bizim ülkemizdeki eğitimli kültürlü kadın sayısı erkekleri geçmiş gibi görüyorum ben. bu yüzden kadınlar kolay beğenmiyorlar aslında problem çalışan kadın değil kendini yetiştiren erkek azlığıdır. erkekler ağır işlerde çalışıyorlar kadınlar da daha çok diploma sahibi olup bir şeyler yapıyorlar. erkek kısmı para kazanıyor evet ama diğer şeyleri önemsemiyor. kadınlar daha bilinçli hale geldi spor beslenme meraklı olma bunlar erkeklerde yok. inceller otuz yaşında kadın pilates kedi diye daha çok saçmalarlar. bugün iş yorgunluğuna rağmen şınav çektim spor deyince avel gibi bakıyorlar suratıma kadınlar sizi ne yapsın. tarafsız yorum yaparım ne görüyorsam onu söylüyorum.

bir varmış bir yokmuş. gece gündüz dere tepe yol gidip bir arpa boyu yol gitmek gibiymiş. koca koca dertleri sırtlayıp dağın zirvesine çıkarıp oradan aşağıya yuvarlandığını izleyip tekrar sırtlanmakmış. okyanusta bir damla, çölde bir kum tanesiymiş. çok varken çok uzun, az kalınca çok kısaymış. bazen kuru ekmek bazen ziyafet sofrasıymış. gelirmiş geçermiş. derken küller küllere tozlar tozlara karışırmış. ardında biraz kül biraz duman kalırmış. bir de uzay boşluğunda bir yerde sesler... hoş seda dediğimiz.

masum normal insan olan herkesin yaşadığı durumdur kim olursa olsun karşıdakine birisi hakaret etse kötü laf söylese aşağılasa ya da arkasından konuşsa 1 kere ses çıkmaz 2 kere ses çıkmaz ama en sonda patlar yumruk atar ki bundan sonra da iş dava sürecine gidiyor sosyal hayatta hep yanlış olan şu söz söyleniyor: o yapabilir ama sen neden saldırdın ya da onun hakaretleri normal ama senin yumruk atman suç vs gibi sanki o masummuş gibi davranıyorlar buna ek olarak durduk yere hakaret etmek aşağılamak suç değilmiş ama buna tepki vermek suçmuş gibi algı var toplumda. internet haberleri tv haberlerinden bir örnek verelim sudan sebeplerle iki kişi arasında kavga çıksın kavgayı haksız nedenlerden dolayı ilk küfrü ederek aşağılayarak başlatan şahıs olsun ikinci şahıs sabır etsin sabır etsin ama en sonda fiziki tepkiyle küfür edene zarar verse iş mahkemeye gitse mahkemede tahrik olarak fiziki zarar veren hapse giriyor küfür eden dışarda gibi geldi haberler vs izleyince.yani bence şu algı yanlış masumun tahrik olması suç vs gibi ifadeler kullanmak hatadır burada olayın mahiyetine göre kötü olan cezalandırılsa sanki daha mantıklı

kimseye yaranma gayesi gütmemektedir..