zaman tüneli

eskiden olsa masaya vurup saatlerce anlatacağın mevzularda artık "neyse ya, sen de haklısın" diyip geçme lüksü. bu bir kabulleniş değil, saniyelerin kıymetini anlama mesaisidir.
​
ışığın açısı, müziğin desibeli ve sandalyenin ergonomisi artık mekândaki insanların kim olduğundan daha önemli hale gelir. "burası çok gürültülü mü ne?" cümlesi, yaşlılık kartının ilk ödemesidir.
​
rehberdeki isimler artar ama akşam bir şeyler içelim dendiğinde akla gelen kişi sayısı geometrik olarak azalır. az ama öz insan, en büyük servet olur.
​
durduk yere yağan yağmura sövmek yerine "toprak suya doydu" deme bilgeliği ya da balkondaki sardunyanın yeni yaprak vermesiyle gelen o anlamsız ama yoğun mutluluk hissi.
​
dün yediğin yemeği hatırlamazsın ama 15 yıl önceki o yaz akşamının kokusunu, rüzgarın yönünü ve çalan şarkıyı 4k kalitesinde anımsarsın. beyin, çöpü döküp kristal anıları vitrine dizer.
​
aynadaki çizgilerle kavga etmek yerine, her birinin hangi kahkahadan veya hangi dertten kaldığını bilmenin verdiği o tuhaf mülkiyet duygusu.
​kısacası; gürültünün azalması, sessizliğin sesinin artmasıdır.

kız senin pıttığını yerim

belirsizlik…

türkiye’de yaşarken geleceğin ne olacağını kestirememek insanı en çok duygusal olarak yıpratan şey bence.

batarya teknolojisinde bir devrim gerekiyor. istanbul'dan balıkesir'e gitmek için mecburen şarj için durup 1 saat beklemeniz gerekiyor

tıkır tıkır üretiliyor
motor masrafı bakım masrafı yok
eee neden hala kol gibi fiyatı var
madem petrol krizi var düşürün fiyatları
herkes alsın
kalan petrolü gemiler uçaklar falan kullansın


bu elektrikli araba işinin altından çok başka bi şey çıkacak
aha buraya yazıyorum

minik oğluşumun, bir şey isterken kullandığı, acındırma pozunu bırakıyorum.

polis çevirmesi

adrenalin sevene güzeldir ama ben sevmem.

anlaşılmamak beni çok yoruyor bu sıralar. hem de açık açık ve tane tane anlatırken. ciddi anlamda bilale anlatır gibi anlatıyorum ama tık yok. sonra karşımdakine bak canımın içi deyip derin bir nefes alırken ve aynı anda gülümserken içimden "beyinsiz" diye bağırıyorum sonra. bizimki de bir çaba işte.*

et fiyatlarına şöyle bir baktım da, kuru fasulye kesinlikle etsiz olur.

etsiz de olur etli de. niye böyle bir soru var, esas soru o.

farkındalık

oruç tutup bayramda tatile mi gidilir! hadi gavuruna tutmayanları salla onların aklı yazık o kadar eriyor inşallah akıllanırlar peki tutup da sonrasında bayram tatiline gidene ne demeli? çalışıp alnının terini koştura koştura koştura bir zenginin cebine koymak için sıraya girenlere ne demeli? oruç tutacak kadar akıllı ama parasını zenginlere vermek için sıraya girecek kadar ahmak! olmaz öyle yapmayın. inmeyin düşmeyin.

en iyi diyalog bir bakıştır bir tebessümdür

trafiği aksatacak kadar yavaş süren kadın şoför. ki kırmızı ışığa yakalatıp kendi fırtlayıp geçerse bu küfürü 2 ile çarpın.
arkamda daha turuncu bismillah yanmışken kornaya tecavüz eden sığırlar.
iki şeridin ortasından giden dangalaklar.

hep diyorum "dünyanın en büyük sorunu fakirler "diye.
yok ya siz şok marketten konserve barbunya alın, ısıtın, o daha ucuza gelir.*

hep 400 küsurdur. neden bilinmez.

ben sayarım arada hiç elli altmışı geçmez aktif online sayısı.

şu an saydım, altmış örneğin. üçü mod bunun: 57 yani.

ters yönden gelip bir de pişkince yol isteyip değişik değişik hareket yapanlar

uzun,akan yolda önünde araç olmamasına rağmen fren yapanlar

önünde araç olduğunun arkadan görmesine rağmen ardarda selektör atan dallamalar

parlatayım mı balım diyorum ben.