zaman tüneli

tembel avrat reyonundan alışveriş yapmaya utanmıyor musun?

arkadaşlar açılın ben geldim. ben kim miyim? kadın yazarlar tek ağız kulübü başkanı zıttırık elz.

#3935617 abi öncelikle çok geçmiş olsun, sabırlar diliyorum. bunun çözümünü biz topluluğumuzda geçen sene tartışmıştık ama net bir karara varamadık. genel anlamda şuna hemfikir olduk, deneyimlerden yola çıkarak işe yaradığını söyleyebilirim;

tepsinin içerisine ince bir su tabakası görecek kadar sıcak su ekliyorsun, tamamen doldurmadan.
biraz cif ve bulaşık deterjanı da ekleyip bırakıyorsun biraz dinlensin, o cifi ve deterjanı kabul etsin kendine.
o sırada tepsinin varlığını unutmaya çalış çünkü düşünürsen gidip çitilemek istiyorsun, bunu yapma. kahve içebilirsin o sırada.
aradan bir yarım saat bile geçebilir. (bkz: sabır gerektirir tepsi yıkamak)
sonrasında şu tırnakları mahveden eli zedeleyen bulaşık telleri var ya, heh işte ondan alıp tepside bekleyerek neredeyse soğumak üzere olan suya batırıp önce sakin bir şekilde sonra da "çıksana lan" nidalarıyla çitiliyorsun.
genel anlamda temizlenmiş olmalı ama görüntü tatmin etmediyse içindeki suyu döküp tekrardan sıcak su ekle ama doldurma yine. tekrar çitile. en son durulamak için de bir subar dağı al onunla devir daim yaparak durula. kuru kaldın, tebrikler.

#3935631 bence çok bile affederiz. her insan hata yapabilir amma velakin bu hata bilerek yapıldı da adına "hata" mı dendi, o önemli.
bazı durumların hata yapma payı olmayabiliyor. o ince çizgilerde dikkatli olmak gerekir ki aslında bunun cinsiyetle ilgisi yoktur (bkz: olmuşla ölmüşe çare yok)

#3935644 böyle bir istatistik nerede yayınlandıysa görmek istiyorum, nerden hesaplamışlar? ifşa olduk.. ben böyle düşünmüyorum %95 çok yüksek, %80 falan olabilir ama.

#3935645 fıtrat, fıtrat, fıtrat.. tamam o kadar da değil, sürekli olarak yokuşa sürdüğümüzü düşünmüyorum ben*. ayrıca dal dal budak budak da ayrılıp incelenmesi gerekir. kadın yazarlar tek ağız kulübünü toplayıp tartışmamız gerek.

hiçbir şeye cevap vermeyip cevap verdiğim başlıktır.
saygılarımla,
zıttırık elz.

annemden önce babam öldü benim, ben babasını çok seven birisiydim o hastalıklarla boğuştuğu dönemde bir gün babamı kaybedersem onsuz yaşayamayacağımı düşünürdüm. ve o mutlak gün geldi çattı, babam arabayla hastaneye ulaşmaya çalışırken omuzlarımda can verdi. evet çok üzüldüm ama vakit geçtikçe ölenle ölünmüyormuş bunu anladım.

sonra annemi kaybettim, evet bu konuda biraz tecrübeliydim artık o kadar sarsılmam diye düşünmüştüm ama inanın ki babamx5 gibi bir etkisi oldu. resmen dünyam başıma yıkıldı annem öldüğünde 40 yaşındaydım ama annesini kaybetmiş küçük bir çocuk gibi hissettim. yerine kimseyi veya hiçbir şeyi koyamıyorsun devasa bir boşluk.

babasız öyle veya böyle bir şekilde hayatına devam edebiliyor insan ama annesizlik... işte bunun tarifi yok zira seni hiçbir koşula dayanmadan seven , ne olursa olsun senden sevgisi zerre eksilmeyen birisini kaybetmek bu hayatta yaşanabilecek en ağır kayıplardan biridir bana göre.

2 yıl oldu annemi kaybedeli, ben hala salonda otururken onun koltuğuna takılır gözüm, sofradayken boş kalan sandalyesine bakıp iç çekiyor eski günleri yad ediyorum eşimle.

sanırım can verdiği gün yüzümü okşayıp ağlama sen çok iyi bir evlatsın hakkım zerresine kadar helal olsun demesiyle hatırlayacağım onu.

benim gibi koskoca adam bile, anlatırken dahi gözleri dolu dolu oluyor. o yüzden hâlâ sultanınız hayattaysa onu incitmeyin güzel sözler söyleyin desteğinizi eksik etmeyin. gün gelir geriye sadece avuçlayabilecek toprak kalıyor elinizde, bunu unutmayın.

(bkz: insan olun biraz)
(bkz: örnek vatandaş)
(bkz: diko)

2012 nolu giri iyimiş hahaha. never give up on your dreams.

(bkz: dinleyin ulan develer)*

"ilçenin küs köpek sürülerini bile barıştıran kaymakam" eski bir yazar abiye benziyor, mutlaka terfi almıştır.

gerici ve korkaklardır; çünkü ortaçağdan kalma fallardan aldığı boş gazla/çocuk hikayeleriyle geleceğini ve bugününü dizayn etmeye çalışırlar.

camide istavroz çıkaran yavudi...

impossible: imkansız
possble: kansız.

çocuğun hasta olması annede anksiyeteyi tetiklediği için olandır.

(bkz: hayatımın en mutlu anıymış ,bilmiyordum)

babadan oğula nesil gelmiş ruh hastası bir takıntılı adamın ,bolca anason ve sigara dumanı kokulu hikayesi. romanı okumadım dizi ise netflix şartlarında güzel olmuş,dönemi iyi yansıtmışlar ve paşalı harika oynamış tabi ki.

ülkesi için savaştığını zanneden %88e aslında ırak işgalinden beridir haçlı ordusuna çalıştığını birilerinin söylemesi gereken hadise. akp ingilizin maşasıdır. akp yüzünden dahil olduğumuz tüm savaşlarda biz haçlının tarafında yer aldık.

balkomumdan denize bakmaca.

bölümün sonunda da kahramanlara ne olduğu, ölüp ölmediği, hayatını ne şekilde devam ettirdiği kısaca notlanıyordu.

nevzat: o geceden sonra bir daha toparlanamadı. nermini hiç affetmedi. şimdi normal bir sözlükte mal mal takılıyor.

kuyumcular hiç batan bir kuyumcu görmedim daha

kaynak

şii ve sünni aşırılıkçılık ortadan kaldırıldığında hızla toparlanmaya başlayacak. şii yapıların ardında sadece iran molla rejimi var. sünni örgütler ise körfezülkeleri ve türkiye tarafından destekleniyor genelde. körfez ülkeleri iran'ın son vahşiliğinden sonra biraz dönüşüm geçirdi. terörist molla rejimi ortadan kalkarsa bu ülkeler de sivri yanlarını törpülemeye başlayabilir.

gittin şimdi sen
yoksun yanımda
bir şey istemem
neye yarar hatıralar..

bir kenji tanigaki filmi. the raid serisinin hastası olanlar için kaçırılmaması gereken bir film gibi gözüküyor . aynı seriden joe taslim ve yayan ruhian başrollerde oynadığı filmin gösterim tarihi 29 mayıs 2025.