zaman tüneli

allah rahmet eylesin mekanı cennet olsun.

aslında bence durum biraz farklı. insanlar sadece paraya ya da egoya kilitlenmiş değil. bazıları gerçekten küçük şeylerden, basit zevklerden ve günlük hayatta yaşanan anlardan keyif alıyor yani yaşamak hala duygusal ve tutkulu bir şekil alabiliyor, egoya veya paraya indirgenemez. ancak görüş açımızda hep aynı tarz insanlar varsa başkalarının varlığını inkar durumuna gelebiliyoruz.

plak almak

iyi içmeler dostlarım

abi bize o ekip çok acil lazım. bir arkadaş rica etti, baska sözlüğe çıkıp gelsinler burda aldıklarının iki katını veririz, sözlükte övgü dizen olmadığı icin terkederiz burayı demiş kadın yazarlar. insanlık namına iletişim için dm lütfen...

geçen yaza dair fotoğraflar paylaşarak özlediğini söyleyen insanlarla dolup taşan mevsim.

herkes dolu dizgin yaz tatili yapıyor da bir ben tüm yaz çalışacakmış gibi hissediyorum sanırım. neyini bu kadar özlediniz sahiden, yok deniz, yok kum, 10-15 gün yaşayıp sabah alarmına dönmeyecek misiniz,

öğretmenler hariç tabii.
neyse bu konuda da ayrıca yorum yapmayacağım.

iyi bir insan olmanın bile bir iticiliği oluyor ya sanki. iyi biriyse bir şeyi gizlemek istiyor belkide gibi. ya da kötüler iyilerden rahatsız olur. haram yiyenler yemeyenlerden rahatsız olur ya. o neden yemiyor neden böyle yapmıyor diye.
duygularıda böyle görüyor sanki insanlar. gerçek değil bu sevgisi. yeterli değil.
yaşamak dediğinde yemek yemek cinsellik gezmek falan işte.
yaşam dediğin işte insanın haz duygusu zevk peşinde koşması. sürekli mutlu olmak başarılı olmak özel olmak istemesi gibi. tatmin edilmek her anlamda her konuda. evet onaylanmak. hatta herkes birbirine ne kadar zeki olduğunu kanıtlamak istiyor gibi. acayip müzikler dinliyorum kitaplar okuyorum gibi.
benim mallarım var hepsi özel gibi.
insanın bu duygusuna yetişen işte markalar var ya. mekanlar var pahalı ürünler var.
basit yaşamak yaşamak değil sanki. sıradan basit bir yaşam.
hiçbir takviye kullanmadan hormon almadan hiç yaşamamış gibi bir otuz yıl sonra unutulacağını bilip yaşamak.
dünyada en azından bir ağaç bir anı hatta bir şey bırakmamış olmadan sade bir yaşam.
bu bile kimseyi umursamadan zevkine yaşamak gibi oluyor değil mi. başkalarını umursamadan yaşamak bile yaşama fazla odaklanmak gibi oluyor.
çünkü insanın beyni aynı değil ruhu düşüncesi kişiliği kültürü vb.
insan bir süre yaşamak için var. bir süre sonra yok olacağını tek bilen canlı acaba sadece insan mı.
normal doğa şartlarında böyle olmalı.
yoksa hayvanlarda bitkilerde ağaçlarda çok intihar ederdi.
dünyada belli bir süre geçirince yaşamış oluyorsun.
ama nasıl yaşamış oluyorsun. kime göre neye göre yaşamış.

hobi mi ahshsh

givenchy - gentleman
dolce & gabbana - the one
versace - eros
son olarak da dior..

yeter adam olana bu kadarı..

christian dior-diorissimo

genellikle arkası tüylendirilerek sweatshirt yapımında kullanılan kalın bir örgü biçimidir. üç iplik veya iki iplik bir kumaş türünden ziyade örgü çeşididir.

öğretmenin sabrına zam öneriyorum. madem maaşına zam yapılmıyor.
evet kabul edenler?
etmeyenler?
kabul edildi. dağılabiliriz.

genelde kalıcı olmayan çiçeksi kokuları seviyorum. aşırı baharatlı ve şekerli parfümler bana göre değil. vanilya kokusunu da çok beğeniyorum diyemem. ha benden eğer marka istiyorsanız söylemem. bence kokusu da kişinin özel bilgileri arasında olmalı.

etriel blonde

öyle güzel, pudra gibi bir kokusu var ki kendimi ısıracağım geliyor. beni ısıracağı gelen biri daha oldu geçen gün *

genellikle basılı şekilde çok güzel fularlık kumaş olarak kullanılır.

ipekten sonra fularda en çok tercih edilen kumaş türü.

babamın "çaput hastası" sözünün hakkını sonuna kadar verecek kadar paralar harcadığım doğrudur.

dior fehrenheit *
değiştirmeyi düşünüyorum yada ilave

bugün birçok başarılı öğrenci öğretmenliği ilk tercih olarak görmüyorsa, bu sadece bireysel tercihlerle değil, sistemin sunduğu koşullarla da ilgili.
sanırım ilk adım gerçekten öğretmenliği daha cazip hale getirmek olmalı. bunun doğal sonucu olarak eğitim fakültelerinin taban puanları da yükselir. çünkü yüksek puanlı öğrenciler genelde hem akademik olarak daha donanımlı oluyor hem de öğrenme-öğretme süreçlerine daha hızlı adapte olabiliyor. nitelikli öğretmen yetiştirmek için bu havuzun güçlü olması şart. bu noktada kontenjanların kontrollü şekilde azaltılması da önemli bir adım olabilir. arz-talep dengesi kurulmadan kaliteyi yukarı çekmek zor.

ama mesele sadece girişteki puan değil. öğretmenlik mesleği, mezun olduktan sonra da insanı tatmin eden bir yapı sunmalı. maaşların ve sosyal hakların daha insani bir seviyeye çekilmesi bu yüzden kritik. geçim derdi yaşayan, sürekli ek iş düşünen bir öğretmenden yüksek motivasyon ve yaratıcılık beklemek gerçekçi değil. ek olarak, barınma, ulaşım, mesleki gelişim destekleri gibi alanlarda da iyileştirmeler yapılmalı.

bir diğer önemli konu da sürekli mesleki gelişim. öğretmenlik bir kez kazan, ömür boyu yap mesleği olmaktan çıkmalı. hizmet içi eğitimlerin gerçekten nitelikli, güncel ve uygulanabilir olması gerekiyor. performans değerlendirme sistemleri de cezalandırıcı değil, geliştirici şekilde kurgulanırsa güzel olur.