zaman tüneli

2 sene önce pzvnklerin elinden kurtarıp kuzenime sahiplendirttiğim hanımefendidir kendisi.

bugun istanbul da ilk defa gunes yuzunu gosterdi.
yavas yavas bahar geliyor sanırım.
tum cicekleri koparabilirler ama baharın gelisini engelleyemezler:)

ben de daha bahar-yaz parfumlerine gectim.
daha ferah. daha hafif.
tam zamanı bence:

-versace: yellow diamond
-yves rocher-monoi
-raph lauren: romance
-yves rocher: l'evidence
-dior: miss dior cherie

son aylarda kullandıgım parfumleri kimse begenmiyor.
ben begeniyorum. onemli olan o.
:)

tezhip dersi ve malzemeleri için bir dönem hatrı sayılır masraf etmişliğim oldu.

kaneviçe için neden o kadar çok ip aldığımı bilemesem de almışım. küçük bir tuhafiye kadar var elimde. kasnak vs gibi alet edavatı da cabası.

fotoğrafçılığa dair çok alışveriş yaptım hobi iken, sonra onları sattım. şimdi mesleki olarak bile o kadar harcama yapmıyorum. işimi görmeyen bir gimbalı saymazsak.

ıvır zıvır hobi malzemeleri ve kırtasiye ürünleri, küçük gibi görünüp totaldeki rakam aslında azımsanmayacak hale geliyor.

hey yow yow, başlıkta drama, klavyede şov
nickaltı övgü yağmur, sebepsiz love
sadece kadın diye hype veren crew
içerik nerede..? kayıp, arıyor clue

yok öyle beleş prim, yok otomatik alkış
yazın iyiyse parlar, değilse sessiz kalkış
gerçekçi ol biraz, abartıyı bırak
beğendiysen yazıya ver krediyi tırak

hey yow yow, bu da benim yorumum
ne mod ne jüri, sadece ritim ve durum

kıymetlim(bkz: örnek vatandaş)ayağına taş gözüne yaş değmesin. varlığın mutluluk kaynağım.

geçen akşam arkadaşın evinden çıkarken şahit olunan manzara:

hem cebinde delik olan pantolonla gezen, hem de zenginleri savunurken sesi titreyen insan modeli..
asgari ücretle geçinip ama hayat şartları böyle diye kendini teselli eder. ay sonunu getiremez ama milyarderlerin vergisi artmasın diye içten içe dua eder. kendi hayatı taksitle, savunduğu sistem nakit çalışır.
kendi zincirini parlatıp özgürüm diye gezen modern zaman figürüdür bu. sömürü düzeninin hem mağduru hem gönüllü reklam yüzü.
daha çok yazardım da neyse.. cebinde parası yok tahtarevanla gider holding sevmeye..

ben işimi çok seviyorum ve freelance de çalıştığım için en çok sevdiğim hobim aynı zamanda.
onun için bilgisayarım diyebilirim.
en son geçen eylül ayında 3bin $ vermiştim.

aslında kimse yaşama kitlenmedi. çalışmaya,daha doğrusu paraya ve daha çok paraya kilitlendi. son yıllarda belki paradan daha değerli olan kendini değerli hissetme duygusuna başka bir deyişle egosuna kilitlendi.

çünkü yaşamak duygu işidir biraz tutku işidir. kimse sanırım ne istediğini bilmiyor veya istediği şeyleri ne için istediğini bilmiyor. huzuru yaptığı işte değil, kendine bile itiraf edemediği o alttan vurdukça üstten bastırılan onaylanma duygusunda arıyor. mahrem duygusunun ne kadar da minimize edildiği ve pısırıklaştırılığına bakarsak çok da anlaşılmayacak bir durum değil sanki.

kendimi düşündüğümde indiana jones ile robert langdon karışımı bişi olurdum.
hem akademi( ders verme, proje , araştırma , makale) hem denize olan obsesif bağım, hem de karmaşık problemleri veri ve analizle çözme merakım, spora olan tutkum, macera severliğim bana bunu çağrıştırdı.
t. yazarların karakterlerini yansıtan film karakterlerinin listelendiği başlık

tütün allah belasını versin ki pipo tutunleri ithal ve hipneler sürekli zamliyor.

bide motoruna ufak tefek eklentiler yapıyorum, sayılır bence

geliyor inşaallah

hele bir bitsin, o zaman "notlarımızla geleceğiz" * *

takıntı değil sadece yükseklik korkumuz yok.

benim hobim de hayatım da çocuklarım. dolayısıyla en çok parayı onlara harcıyorum. onlar okulu bitirene kadar çalışırım sonra emekli bir coffee break olarak kendime de harcarım inşallah.

günümüzde hala böyle tavsiye verenler var bu tavsiye, aklıma şu olayları getiren saçma sapan sinir bozucu gülünç komik hadisedir:

uzun boy takıntısı tek taraflı değil; ben de bir erkek olarak yukarıdan bakmayı değil, göz hizasında konuşmayı seviyorum.

en fazla parayı yıllar önce tek seferde teleskoba gömmüştüm. gerçi o hobi değil, aynı zamanda meslek de olduğundan sayılmayabilir.

şimdi en fazla parayı elektronik devrelere harcıyorum. ocağıma incir ağacı dikecek namussuz hobi ama çok da zevkli kerata. o yüzden devam...

maket, kitaplar ve takı tasarımı gibi işler için de harcıyorum genelde bir miktar. elektronik ile kıyaslanmaz ama. sonuçta bunları evde kalmış eski incik boncuk, keçe, doğadan topladığım dal falan gibi şeylerle de tamamlayabiliyorum bazen. kitap ayrı ama ona bir süredir harcamıyorum. birikenleri okumaktayım sırayla.

kara kalem var bir de ama ona o kadar gitmiyor. bir resim defteri ve birkaç siyah fon kartonu yetiyor. kalem mi? ösym'nin kalemleri bitmek bilmedi henüz *

şakası bir yana da cidden o dümdüz, çirkin kalemlerle çok fazla çizim yaptım. koca kurumun en büyük katkısı budur bana.

tolkien evreninde hiçbir şey başlangıçta kötü değildir zaten. aslında adamın orijinal adı mairon'muş, yani "hayranlık uyandıran". aule'nin en yetenekli maiar'larından biri. düzen manyağı, kaostan nefret eden bir zanaat dahisi. yaratılışta tertemiz, iyi niyetli bir ruh olarak başlıyor. sonra gurur, korku ve "benim düzenimle herkes daha mutlu olur" saplantısı devreye giriyor, yavaş yavaş yozlaşıyor. morgoth'un etkisine kapılıp kendi yarattığı karanlığın efendisi oluyor.tolkien'in en güzel yanı da bu zaten: kötülük baştan yok, sadece iyiliğin zamanla bozulması var. sauron da en klasik örneği.

demek ki yüzüme demeden takıldılar. 173 gibi görünmüyorsun diyenler umarım samimi söylemiştir, söylemediyse konu nanaymış.