zaman tüneli

günahında hayırlısı vardır belki.

sultan abdülaziz, evden “ben mısır’a gidiyorum” diye çıkıp istanbul’a kaçan fransa imparatoriçesini saraya atmıştır.

gel bir dokun bana yeter, cehennemden kurtulayım mantığı ile hareket etmiş olabilir sonuçta besmele bu.

deliliktir. ne güzel kısmetin ayağına gelmişken işi bozmaktır. ondan sonra '' kanka dün gece var yaa ooofffffff''. yersen*

durumu dengelemek adına yapılan, zekice bir harekettir. hay aklını seveyim denir böylesine.

yine loop'a aldık. hadi bakalım!

futboldan hoşlanmıyorum.

konserlerde topaç niteliğinde seyircilerin birbirlerine toslamaları olan şova denir.

bir de (bkz: palyaço pogo)

" bazen çalmayan bir telefondur ya dünyanın gerçeği. "

1967 doğumlu türk şair ve yazar ömer erdem imzalı 200 sayfalık eser;
şiir türünde yer alan kitabımızın ilk olarak 2010 yılında yayınlandığı bilinmektedir.

şairin okuduğum ilk kitabı bu olsa da kendisini birkaç sene önce birhan keskin'i konuk ettiği bir programda tanımıştım, o programın linki de tanım sonunda verilecektir.

şimdi ise kitabımıza geçelim;

son zamanlarda okuduğum en etkileyici, en çarpıcı, en dokunaklı şiirlerin yer aldığı kitaptı benim için, insan bâzı dizelerin önünde ceketini iliklemek istiyor hani.

diğer şiir kitapları gibi kolay olmayacak bu kitaptaki şiirler üzerine konuşmak, bir çırpıda anlatılamayacak kadar derin şiirlere yer alıyor zirâ.

her şeyden biraz biraz almış sanki şair, her duygudan, her fark edişten, her anımsamadan, her yolculuktan, her yürekten, belki de bu yüzdendir şiirlerin zor olması ve bunca güzel olması.

yıkılışlar, tükenişler, yolunu gözlemeler, bağ kurmalar, kopuşlar, uzaklıklar ve yakınlıklar, ölümler ve anılar, yokluklar ve hatırlamalar, evvelindekiler, iz bırakanlar ve izi bile kalmayanlar, şiirlerin benim için ifade ettiği bazı konu, duygu ve durumlardandı.

okurken seçtiğim bazı dizeleri bırakarak burada bir son veriyorum.

- kızla yakınlaştınız mı o gece?
+ yok abi
- oralı olmadı yani
+ ney?
- ben güldüm boşver.

palyaço pogo isminde partilerde eğlence veren john wayne gacy'nin lakabı.

bir şeyler düşünüyor olmaktan uyuyamıyorum. kafam karışık.

killer clown olarak da bilinen pennywise tipinde olan john wayne gacy'nin palyaço kimliği yani bir nevi alter egosu.

palyaço pogo olarak da bilinen yani çocukların doğumgünülerinde eğlence amaçlı onları eğlendiren seri katildir. belgeselinde eğer onun kurbanıysanız lütfen şu numarayı arayın diye yazı çıkmaktadır yani halen bilinmeyen kurbanları düşünülür.

anlamıyorum diyene inanmayacak kadar, iyi anladıklarını düşünüyorum.

bence kadınların sorunu, bu ilgiyi ya da ilgilerin tamamını düşündükleri kadar iyi yönetememeleri.

güzel özellik. imreniyorum bazı bazı.

sevdiğim insanlarla çok konuşurum. sevmediğim insanlarla ya da canım konuşmak istemiyorsa, kralı gelse sohbeti akıtamaz benimle.

az konuşurum, az mesaj yazarım, az telefon ederim, az dinlerim. hayat böyle çok daha konforlu.

ben 32 yasıma kadar cok konusuyorsun biraz sus dedikleri bir insandım.
gevezeydim.
10 senedir hic konusmuyorum. hep susuyorum.
bazen anlat ne derdin var diyorlar.
sonra anlatırım uzun hikaye diyorum.

dantelli boxerımı kim yollayacaksa mesaj atsın adres yollayım.ülkede 2/3 ü şikeye ve bahise bulaşmış dolandırıcıları pek izleyesim gelmiyor. aldıkları parayı da hak edicek bir futbol zevki yaşatmıyorlar saolsunlar.

yaşadım.

her şey o kadar ani gelişti ki, karşı koymak imkânsızdı. loş ışığın altında pürüzsüzlüğüne bakarken kalbim hızla çarpmaya başladı. parmaklarım üzerinde yavaşça gezindi, ılık ve davetkar dokunuşunu hissettim. nefesim daralırken yavaşça dudaklarımı araladım, onu ağzıma yaklaştırdım ve o yoğun, akışkan kıvamın damağımda bıraktığı hisle kendimden geçtim. o an dünyanın geri kalanı umurumda değildi, sadece bu yasak hazzın tadını çıkarıyordum ancak son lokmayı da bitirip boş tabağa baktığımda, saatin gece 1'i gösterdiğini fark ettim. rejimime en büyük darbeyi indirmiş, o kahrolası tatlıları hiç düşünmeden lüplemiştim; işte gerçek bir günahın pişmanlığı tam o saniyede içime çöreklendi.