zaman tüneli

en iyi kazandırdıkları; uyum ve uyumsuzlarla mücadele.

bir adım ilerisi de uyumlu bir “birey” olabilme yetisi. ama bunu sadece yurtta kalmak değil, kişinin bilişsel çabası sağlar.

yurt her zaman aile evinden daha fazla kazanım sağlar. ancak öğrenci evi kadar kazanım sağlamaz.

alkol benim akıl ve kalbimi dengeye getiren yegane şey, bir de müzik. iyi ki var sarhoşluk; yoksa nasıl dayanırım bilmiyorum .

öyle anlar olur ki; ne zaman geçtiğini anlarsın ne de neden geldiğini… bir koku alırsın, her şey geri gelir.

kendi hakkım için bir süredir yargı dağıtıyorum ama ben hüküm merciii değilim, olmak da istemem zaten, kimseye alıp vereceğim yok, hakkım herkese helaldir, beni rahat bırakmasını umuyorum aile üyelerimin ve unutup alelade bir hayat yaşayıp silinip gitmek istiyorum.

selamlar selamlar geç oldu ama güç olmadı dinlemedeyiimm

şeytan benim ve kimseyi kandırmadım, ben tanrıya en aşık olan en küçük kardeştim, siz hep beni suçladınız bir kere olsun benim ne yanlışım var diye sormadınız, tanrı herkesin içine kendi şeytanını koydu, artık dünyadayım ve bu sefer de şahsımı suçluyorsunuz, dünya bu haldeyse suçlusu şeytan değil, kendi kapısının önüne ve mutfağına bakmayanlardır.

özlem bay gülveren 'in bir makalesinin giriş bölümünden alınmıştır.

insanlara tahammül, sabır

insanlar yaşattığını yaşamadan ölmesin… bazı hesaplar dünyada kapanmalı.

ankara - demirtepe'de, üniversitedeki ilk senemde bir özel yurtta kalmıştım. güzeldi ya. yani 10 gün mü ne sular kesilmişti ankara'da, işte 1999 veya 2000 senesinde. onun dışında bir sorun yaşamadım. iyi arkadaşlıklar da kurdum. bayağı süper anılarım var burada hatta.

bana bir şey kazandırdı mı bilemiyorum. yani abim dışında ilk defa biriyle ranzada altlı üstlü yatmıştık tüm sene. bu da müthiş bir kazanım değil sanki. haha. ama galatasaray uefa kupası'nı kazanmıştı ben bu yurttayken. yurtta televizyon odasında maçı izleyip sonra kızılay'daki sevinç gösterilerine koşmuştuk. ben bir şey kazanamadım belki ama tuttuğum takım en büyük kupasını kazanmıştı ben bu yurtta kalırken.

''kendi başlığını aç, güzel güzel tanımını yaz, at denize, balık bilmezse, halik bilir değerini''.

elalemin başlığında adın geçince çok ta sevinme, kahpe dir belki bilemezsin iç yüzünü...

masmavi bir oda. masada oturuyorum. ortada toplu bir tabanca. alıp kafama dayıyorum. ve tetiğe basıyorum. sonra odadan çıkıp bugünde ölmedim alüminyum deyip bir sigara yakıyorum. neden çünkü intihara meyilli değilim, silah boş. manyağım ama intihar edecek kadar değil. sonra kırmızı odaya geçiyorum. orada da bir masa üstünde yemek var. karnım acıkınca fantazi görmüyor gözüm.

valla bizim iyiydi ya. 1 sene civarı kaldım atılana kadar,,, catlayın da patlayın.. 2016/mskü kyk dewrelere selam olsun
ne kazandırdı dersen -> şunlar-->
bi eleman vardı kulaklıkla uyuyordu, bi gün hakhukğıumuğğ sesler geldi gece, bi baktım boynuna dolanmıs kablo, kablolu kulaklıkın bir risk olduğunu öğrenme kazanımı;
bi cocuk gelmişti inanılmaz derecede kokuyordu, insanların bu kadar kokabileceğini öğrenme kazanımı

rimming deseydin bari bu ne alüminyum.
kişilerden bağımsız siyasilerin böyle seviyesiz konuşmalarını hiç sevmiyorum. bu halktan biriyim samimiyeti değil, güç zehirlenmesi.
zerre sevmiyorum ama tayyip için dese de hoşuma gitmezdi. nerde bizim ecevit'in, erbakan'ın üslubu; nerede hayt huyt lan luncu, oramı buramı yalıyorcular. dünya çok seviye kaybediyor.

yazarak kitap kazanmak ister misinnnn
o zaman normal sözlük tam sana göreeee

idf/tsahal, hizbullah kontrolündeki köy ve kasabaları ele geçirmeye devam ediyor. iran savaşının kara ayağı, lübnan savaşıdır.

ilahi eşliğinde güney lübnan

yoldaş benjamin franklin. kendimi abd ile sınırım olduğundan kimsenin saldır(a)mayacağı kanada kadar güvende hissediyorum sayesinde.

ben artık keman çalmıyorum

kıymetlim (bkz: örnek vatandaş)