zaman tüneli

kökeni bir boş inançtır.

güya rumi mart 9'unda tutulan yılanın kafasi kesilir de toprağa gömülürse, yılan agzinda gizli bakla çimlenir ve meyve verirmiş. bu baklayı yiyenin zekası (!!!) artarmış.

sirklerde gösterilerde falan bunu yapanlar var. şüphesiz ki dişleri çıkarılmıştır. cahiller bilmez.

türkiye'deki örnekleriyle kıyaslayınca daha gerçekçi ve uygulanabilir bulduğum önlemlerdir.

örnek:
isviçre ile avusturya arasında akan ren nehrinin her iki yakasına da büyükçe boşluk bırakmışlar ve nehir yatağını büyütmüşler.

bu sağ kısmı:

bu ortası:

bu da sol kısmı:

yağni. bizim atayist tayfada bayağı sıkıntılı anılar bırakmış ruhani varlıklar!

"sadece bir çocuğun sorabileceği basitlikte sorular sordum ve onlara cevaplar aradım."

emin olmamakla birlikte albert einstein'a ait olduğunu düşündüğüm ve hayatıma yön veren sözlerden birisidir.

birbirinden farklı insanların; aynı düzen, aynı kurallar ve benzer sorumluluklar içinde bir arada yaşama çabasıdır. yalnızca yan yana bulunmak değil, birbirinin varlığını hesaba katarak yaşamak anlamına gelir.

yalnızca bir ülkede yaşamak değil, o ortak hayatın sorumluluğunu da taşımaktır. haksızlık karşısında ses çıkarmayı, kamusal meselelerle ilgilenmeyi, haklarını bilmeyi ve gerektiğinde katılım göstermeyi içerir. seyirci kalmak yerine söz, tutum ve katkı üretme halidir; çünkü toplum, yalnızca yönetenlerle değil, ilgisini ve vicdanını diri tutan yurttaşlarla da ayakta kalır.

insanın yarın karşısına ne çıkacağını bilmeden de ayakta kalabilmesini sağlayan dayanaktır. yalnızca maddi koruma değil, sözün tutulacağına, hakkın gözetileceğine ve gerektiğinde yalnız bırakılmayacağına dair bir teminattır.

irlanda edebiyatında okuduğum bir eserde 'ismi lazım değiller' (those we do not name) diye adları geçiyor. bu varlıkların adını söylemekten çekiniyor karakterler. eser kurgu değil, gerçek bir hikaye. yeni doğum yapmış bir kadının ölümü söz konusu; 'ismi lazım değiller' yaptı diye inanıyorlar. aynı durum bizim coğrafyamızda cinlerin musallatıyla, al bastı ya da lohusa musallatı adıyla biliniyor. benim dikkatimi çeken; iki farklı coğrafyada, birbirine çok uzak, nasıl bu kadar benzer bir varlık inanışı olabiliyor?

bir şeyi yalnızca ölçmek değil; değerini, ağırlığını, karşılığını ve sonucunu düşünerek değerlendirmektir. insan; bazen sözü, bazen davranışı, bazen de kendi payına düşeni tartar. iyi yapıldığında ölçüyü korur, aşırılığı azaltır ve insanı daha doğru sonuca yaklaştırır.

ii. dünya savaşını almanların gözünden anlatabilen cesur bir adam. lanetliler taburu, monte cassino cehennemi, paris’i yakın ve cephe arkadaşları efsanedir.

oysa ki hepinizi kanatlarımın altına alıp ne derdiniz varsa dinler saklardım. yazık.

insanın olup biteni yalnızca çıkarına göre değil, hak ve denge ölçüsüne göre tartma biçimidir; kimin neyi hak ettiğine dair içte çalışan bir vicdan terazisi gibidir.

bir yapının yalnızca işlemesini değil, doğru işlemesini sağlayan kontrol düzenekleridir; yetkinin keyfîleşmesini sınırlar, hatayı görünür kılar, suistimali zorlaştırır ve hesap verebilirliği mümkün hale getirir. sağlam kurulmadığında kurumlar içeriden çürür, insanlar kurala değil kişiye bağlı çalışır; iyi işlediğinde ise düzen, güven ve adalet duygusu güçlenir.

bekar erkeğin izlemesi kadar normal olan hede, insan biraz ufku açılsın istiyor, neden olmasın:)

karga tilki hikayesinde karga peyniri tilkiye kendisi verir, sesinin çirkin olduğunu zaten pek iyi bilirmiş. cumartesi ben de yaptım bu mevzuyu, nöbetim yokken mesaiye geldim, şaşırmışım, zaten her gün nöbetçiyim.

"fakir bir tilkinin, dönüp dolaşıp geleceği yer işçiliktir." - anonim

en büyük problemim budur benim, düz memurum aslında da eğitime verdiler zorla, sonra da diyorlar ki sen niye oradasın, yahu diğerleri istemedi kardeşim, adamlar konformist ve dopamin manyağı. başkasının nöbetini bile ben tutuyorum bebeği olmuş vese diye de, güç bela tesadüfen memur oldum 27 yaşımda ancak he o da, sürüne sürüne geldim, şimdi diyorlar ki seni istemiyoruz, rüşvet mi yedik, hakka mı girdik, yolumuzda gidiyoruz sürekli başka işler talep ediyorlar, eskiden radyoya gidiyordum haber falan okuyordum rengi vardı günlerimin, şimdi griye döndüm. personeli istemedi kimse beni seçtiler, sürekli oda değiştir, eğitimi kimse istemedi, bu bekar ve arkası yok, bunu oraya yerleştir. bana kalacak olsa ben direkt kazan dairesi isterim aga en azından insanla uğraşmıyorsun.

sven hassel romanlarında lejyonerin her çatışma öncesi mırıldandığı şarkı;

-gel tatlı ölüm gel!