zaman tüneli

neticesinden anlayan insan okudum. psikoloji işte, anladığını okutuyor.

ağlamak mı karşılar mı bilmem.. insan ağlamaya doyamıyormuş ki böyle bir durum karşısında..

aklına geliyor ağlıyorsun, anlatıyorsun ağlıyorsun..

ah canım benim aah…

şey değil bir insan..

asla kabul etmediğim rekabet. hagi vs. alex bile daha makul kalıyor* bu karşılaştırmanın yanında.
adanamın olduğu her masa, adanaya aittir…*

zirveye ramak kaldi. şuan katilamayacagim.

türk mutfağının dünyanın en iyisi olduğunun bir başka kanıtı olan ürünler.

biraderdir...

huysuz ihtiyarlar zirvesi. ne zaman yapıyoruz.

herkes bir taraftan yeriyor
bir taraftan ovuyor.
bir taraftan kotuluyor
bir taraftan yuceltiyor.
bir taraftan yapıyor
bir taraftan yıkıyor.
herkes yolunu bulmus dunyada.

yuzum sahip oldugum tek yuz.
bir ben boyle kalmısım sanki.
savunmasızım.

bir cocuk aradı. once dediklerimi anlamadı. ben de nedense son aylarda biraz gerginim. tahammul seviyim cok dusuk. anlamayınca biraz istemdısı sert konusmaya basladım. o ısrarla yumusak yumusak konusuyor. birden sıgınmacı oldugunu ve dertlerini anlattı biraz.
kafamdan asagı kaynar sular bosaldı.
adamın bir suru derdi var ve ben bi de sert konusuyorum onunla.
kendimi cok kotu bir insan gibi hissettim.
sonra acayip anlayıslı ve yumusak bir ses tonuyla konustum. butun sorunlarini cozdum.
seker seker kapattık.

sonra birden aglamaya basladım.
dunyada bir basına kalmıs zor durumdaki adama mı agladım tum dunyadaki sıkıntıdaki insanlara mı bilmiyorum. hatta kendime mi onu da bilmiyorum. kalbim acıdı ne bileyim.

hep anlayıslı olmalıyız insanlara. ne problemlerle hasır nesir olduklarını bilmiyoruz insanların.

keske dunyadaki zor durumdaki her insana yardım edebilsem.
herkesin hep yuzu gulse.
ama ben kimimki.

evlenmek, iş bulmak, okul sebebiyle çıkmak. ben çıktım. hem okuyorum hem de çalışıyorum. düzenimi kurdum, kendi işimi yapıyorum. sanırım bir daha dönmem.

istediğim mesaj gelmedikten sonra son gelen mesajın ne önemi varr

dört veya beş senedir buradayım, kimseyi tanımıyorum.

adana, baharatlı ve kapyalı.

s*ktir git.

zoru severim ama hayat bu denli zor olmak zorunda mıydı?

paul simon.

bence iki tarafın da haklı yanları var. bir transa kadın kimliği veriyorsan, sen kadınsın diyip kadın kabul ediyorsan, kadınlar adına branşa da başvurabilmeli. o zaman kuralını değiştirip bu branşa sadece doğuştan kadınlar katılabilir diyeceksin. aksi takdirde tüm kriterleri yerine getirebilmene rağmen seni gerekçesiz dışlıyorlar görünür.
ama kabul edip aldığında da genetik farklılıklar devreye giriyor ki zaten yazar arkadaşlar durumdan bahsetmiş. erkekten dönme bir kadınla doğuştan kadın aynı genetiğe falan sahip değil. bugün mike tyson ben artık kadınım dese karşısına çıkabilecek kadın mı var.

ya trans kadın kategorisi açacaksın ya da katılım koşullarını güncelleyeceksin. aksi takdirde ringte ölenler olur. doğrudan dışlamaya da karşıyım, biri kendini kadın hissediyorsa kadındır bize laf düşmez. bu insanın sporcu olma hakkını elinden almak da bence barbarlık. karşısına geçip sen kadın değilsin demek de o dayak yiyen kadınınki kadar üzücü bence. o yüzden sorun sporcularda değil, federasyonlarda ve kurallarda. bu insanları bu hale onlar koymuş aslında.

ona adam denmez de, neyse.

"fark etmemiş olduğumu düşünmen üzücü."

açıkcası zerre hoşlanmadım. olay bir yarışma programı yapmak değil, bir grup insanın limitlerini zamanla aşındırarak, onların birbirlerine saldırmalarına sebep olmak üstüne kurulu. insanlara içeride var olan herkesin kavga- kaos- planlı gruplaşmalar dahilinde birbirlerini nasıl çökerttiklerini izletecekler. bunun neresi zevkli? dahası, bu insanlar bu işe niye girdi?

gruba baktığımda, öyle çok elle tutulur insanlar göremedim. nitelikli hiçbir medyatik figür böyle rezaletlerin doğacağı işlere girmez. bir tek beni pascal şaşırttı. vizyonlu ve duruşu olan bir adam olarak, nasıl bir böyle bir projeyi kabul etti anlamış değilim.

ben izlemem. kısmetse olur, biri bizi gözetliyor vb programların güncellenmiş versiyonu sadece.