zaman tüneli

ilker çatak filmi.
gereksiz uzamış. magazinel ama sevdim.

çeşitli şeylerden olur.

bugün bir arkadaşım içki masasında söyledi bunu kendinden çok emin bi şekilde. ben hiç ihtimal vermezdim, şaşırdım olur mu lan öyle şey falan dedim. barış özcan tarzında bir adama yakıştıramadım açıkcası. beni bi ayıltı bu konuya olan merakım olacak iş değil çünkü ama kimlerden neler çıktığını görünce insan olabilirde ha diyor. önce kendi sayfasında şu açıklamayı buldum. buradan

sonra tekrar youtube sayfası ve kendi sayfasındaki paylaşımlara bakmaya başladım yaptığı videoları, incelemeleri, sohbetleri göz ucuyla bi bakındım yok abi olamaz dedim, bu tarz bir adam öyle bir oluşumun içinde kendi olmak istese bile onu barındırmazlar o oluşumda, demiştim ki şu video çıktı karşıma buradan daha sonra bu,

bunları arkadaşımla paylaşınca dedi ki ; "olum o kadar videosu var hiç atatürk videosu yok adamın fetöcüdür kesin cevabını alınca. insanları 3-5 lafla hemen nasıl yargılıyosun aa cahil cühela sana öyle olmadığı ile ilgili bilgiler iletiyorum, senin söylediğine bak nasıl bu kadar salak olabilirsin ya hırto diyip rakı bardağını kafasının orta yerine çaktım." demek istemezdim. o ne öyle içki masasında elin herifi ve kıçı kırık cemaatçiler yüzünden arkadaşımamı saldırcam ulen. aferin lan sen biliyosun bu işi deyip, rakılarımızı tokuşturup devam ülkeyi kurtarmaya devam ettik.

sonuç olarak barış özcan severek takip ettiğim çok az içerik üreticisinden biri bu mecrada, elbette kesin kanıtlar yok, "kesin değildir" diyebilecek bilgiye sahip değilim ama sadece ilk paylaştığım video bile herhangi bir fetöcünün paylaşacağı bir içerik değil. edindiğim bilgiler, kendisinin tavrı, konuşma tarzı ve ürettiği içerikler cemaat tarzı bir oluşumun içinde olma olasılığını benim nezdimde imkansız hale getiriyor. evet atatürk ile ilgili de videosu yok ama içeriklerinde çok güzel yerlerde paşamdan çok alıntı yapıyor kendisi. son olarak da şu video ile başlığa veda ediyorum.

hepsi kötü değil be abilerim ablalarım. içimdeki eski uludağcı konuştu.

dağcılık/ kayakçılık tartıṣması sandım lan.
o daha mantıklı olurdu.

babacım bir oyun olmuş 3.500-4.000 tl...

kendime dürüst bir yerlerden yazıyorum bunu belli ki ihtiyacım da var
kendini tuttuğun kısır döngülerde mutluluğa erişebileceğini mi sandın?
kazandıklarının yanında “kaybetmen” gereken şeylerin olduğunu ne zaman idrak edeceksin?
sandığın şeylerin sandığın kadar gerçek olmadığını ne zaman anlayacaktın.. bazı insanları neden dinlemek istemedin veyahut neden kendini, özünü inkâr ettin?
bitirmen gereken konuları neden bitirmekte zorlandın?
kestirip atman gereken durumları kestirip atamayıp
neden çok güzel şeyleri yarıda bıraktın?
bunlar esasen benden bana cümleler.. sizlere de dokunsun isterim ben bu girdiğim tanımlar ve paylaşımlarda kapatamadığım konulardan bahsederken.. kapatmam gerektiğini kişilerin kendisi vurgulaya vurgulaya hatırlattı. yıllarca kafamda yaşadığım, yücelttiğim insan beni bir kaç cümlesinde bez parçasından farksız hissettirdi ve ben şunu anladım ki kimseye bu kadar değer vermemem gerekiyordu. dilerim hiçbir kadın arkadaşım şu cümleyi işitmez; benden bir şey bekleme biz sadece seninle yatıcaz.. (hatta bunun daha kaba versiyonu)
ben o cümlenin altında ezildim. elbette irademi bozmadım ama ne zannetmiştim ki dedim kendime
aslında kişiler hep öyleydi bizler çok farklı senaryoların olmasını istemiştik.. ben dün o mesajları okuduğumda bana mesaj atmayı bile değerli görmediğini anladım. yani sadece onun için boşalma aracı olabilecek bir konumdaydım. sorunu kendimde ararken sorunun pekte ben olmadığını anlamam uzun sürmemeliydi ama uzun sürdü. yıllarca da kendimi suçladım. sonra bu mesajların üstüne düşünürken.. bu kadar yüzeyselliği kaldıramayacağımı da biliyordum. ahımı yaşayıp yaşamaması da önemli değil artık. kendimden hep emindim. sevdim abi neyi sevdiğimi bilmeden sevdim.. idealize ettim sonu hüsran ve hayal kırıklıklarıydı.. demem o ki boşver işte. yani boşverilecek gibi durmayan her şey bile zaman aşımına uğramak zorunda. gerçekten kalbim kırılmıştı ama zaten bilerek yaptı. bazı şarkılar vardır ya sizi çok uzaklara götürür, yolculuklara çıkartır, dalıp gidersiniz bir boşluğa ben o şarkılara tutunmuşum. ufak ânlara ve anılara hatır biçmişim ve ihanet etmemişim. şimdi düşünüyorum da kim bilir kaç duygumla yapayalnız kaldım. seni hiç affetmeyeceğim kafamda da bu senaryoyla barışmayacağım. nefrette bir duygu biliyorum ama senden gerçekten nefret ediyorum. senin için ağladığımda gözlerim kan çanağı gibi oluyor ve ben senin için ağlayabilmek bile istemiyorum. senin de canın yansın bazı insanlar hakketmiyor arkadaşlar bunu asla unutmayın.

mavi mavi rip off........

o yüzden mezarlıkları otoyoldan görecek uzaklıktan geçsem bile kabristandakilere topluca bir fatiha okurum. yine her okuduğumda isimleri unutulmuş, nesilleri kesilmiş kullara da yollarım. bazısı günahkar, bazısı kimsesiz olabilir. bizim de nereye, hangi koşullarda gömüleceğimiz belirsiz.

başta tamagotchi olarak ortaya çıkmıştır yani sanal bebekti bunlar yaratık geliştirip ondan sonra gene bununla yaratık geliştirenin digimonuyla birleştirilip kapıştırılıyordu yani digimon ilk bununla başlamıştı. sonra animesi falan geldi ayrıca bu tamagotchi gibi olan cihazların yeni yeni versiyonları da gelmiştir şimdi sayamayacağım tabii adlarını öyle ama daha bugün bir tane gördüm retro görüntülü olarak bayağı geliştirmişler.

www.instagram.com/p/DULymkL...

animede seçilmiş çocuklar vardı bunlar digi evrene gidiyorlar falan bunların hepsinin bir digimonu oluyor evrim geçiriyo bimlemkaç kez ama hep sonra ilk formlarına dönüyorlardı herhalde en karizma olanı da wargreymondur.. onun klonu yapılıyordu 2.serisinde orhan gencebay'a bağlıyordu sinirlenince "eğer bu soruma cevap alamayacaksam batsın bu dünya!!" diyordu orada yarılmıştık.

pokemon kadar başarılı olamamıştır ancak çizim ve animasyon ona göre daha kaliteliydi ve tabii hikayesi daha karışıktı karanlık tondaydı. dark masters falan vardı bunların en büyük düşmanları olarak pinokyomon diye geçen bir lavuk vardı çok saykoydu magnumla çocuklardan birini öldürmeye çalışıyordu.