zaman tüneli

üniversitedeyken bir kulübe katılmıştık. tanışma kaynaşma etkinliği olarak bir gece kulübünde “eller havaya” yapılacaktı. hiç hazzetmediğim için gitmeyecektim ama arkadaş ısrarıyla gitmek zorunda kaldım. gece tahmin ettiğim gibi rezil geçti. gecenin bir anında ekipteki hanımların siyahi bir elemanla dans ettiğini gördüm. herif kıyın kıyın bizim ekibin masaya geldi. elemanın amerikalı olduğunu öğrendik. arkadaşım antin kuntin şeyleri sevdiği için “gel, ingilizce pratik yapalım” dedi. ingilizceyi iki senede veren ben pek hevesli değildim ama yine kırmadım. elemanla çat pat bir şeyler konuştular. sonra ben, neden bilmiyorum, pearl jam’i biliyor musun diye sordum. herif gayet tabii bir şekilde “yoo, hiç duymadım” dedi. pearl jam’i bilmiyorsan ne biliyorsun hımısı dedim. türkçe dedim. eleman anlamadı.

o yaşımın en değerlisiydi pearl jam. ne hissediyorsam moduma uygun bir pearl jam şarkısı bulabilirdim. sony walkman’imde pearl jam diskografisi ve “diğerleri” vardı. bir gün dedim, bir konserine gideriz elbet. 15 yıl geçti. ne onlar bana geldi ne ben onlara gidebildim. onlar yaşlandı, bense türkiye’de yaşıyorum.

seviyorum. hala seviyorum.

tayyip erdoğanın başınızda olmasını sağlayan terör örgütü.

black parçası insanı 102 yerinden bıçaklayıp üzerine tükürerek çalıların arasına atar. uyuşturucu gibidir grunge müzik, hiç dinlemediyseniz başlamayın. pearl jam ve alice in chains benim ağzıma tekme vuruyor hala.

versus değil, birbirinden bağımsız olamaz. düşünmeden yasayamazsın, yaşıyorsan düşünmeden duramazsın.

düşünmek dikkatle yapılmadıkça, eyleme dökülmedikçe ya da fikirlere dönüşmedikçe bataklıktan farksızdır.

24 hafta da kocası alsa; üfff iyi doğum.

ne düşünmeye halim var ne de yaşamaya. beş saat sonra kalkıp işe gideceğim ama uyumaya da halim yok.

white lion'ın 1987'de yayınlanan ikinci stüdyo albümü pride'dan bir ballad. bir nevi ağıt. duygusallık deyince akla sadece aşk gelmeyeceğini gösteren, ölen abisini özleyen birinin sözlerini dillendiren olağanüstü bir şarkı.

organik değilse tahriş eder.

yumurtalarımızı boyadık, bekliyoruz.

1983 yılında new york'ta vokalist mike tramp ve gitarist vito bratta tarafından kurulmuş glam metal ve hard rock icra eden, şahsen en sevdiğim rock gruplarından biridir. aktif oldukları süreç çok dalgalı olsa da 2023 yılında yeniden bir araya gelmiştir.
sevdiğim parçalarını da bırakayım da tam olsun.
cry for freedom
lady of the valley
when the children cry
broken heart
radar love
little fighter
wait
farewell to you
you're all i need
love don't come easy
livin' on the edge

aydınlanma düşüncesinin temeli bence osramın ampulüdür. occamın usturası diyenler de var ama berber lobisi onlar.

manasız bir kıyas. düşünmenin dil vasıtasıyla meydana geldiği gerçeğini kabul edersek ve dilin gelişimini yaşamakla ilişkilendirerek içler dışlar çarpımı yaparsak; evet, manasız bir kıyas.

emine diye bir deli
bilmem onla ne etmeli
ruhu daralmış pek belli
bilmem bir deva var mıdır?

hiç durmaz çenesi eli
boyu da bir metre elli
sıra dağ olmuş dertleri
acep bir umut var mıdır?

az evvel bir arkadaşımın, “sen biraz boyna galavasın he”* demesi üzerine beynimin tozlu raflarından çıkarttım kendisini. nasıl başlığı açılmamış, şaşkınım*
şu şarkıdan mütevellittir ki bir dönem herkesin dilinde de olan sözdü,

yani 84 kiloydum, bir yürüyüşünü gördüm 80 kiloya düştüm. beraber bir çay içsek sabun gibi erirdim karşında, sabun gibi erirdim.*

aydınlanma düşüncesinin rahmi olan geç skolastiğin mühim savunularından biri.

5 nolu entarite linki verilen videonun 10 dakikasını izledim ve sonuç; fatma turgut teyze olmuş; fatma turgut'un karşısındaki şarkı yazma ile şarkı söylemek arasındaki farkı fatma turgut'a ağır bir şekilde hissettirerek onu ezmiş.

tam pes etmek üzere olduğum bir gecede, kafamın içinde verdiğim savaşı zorda olsa kazandım. o gecenin sabahında ben çıktım ama içimdeki kimseyi sağ bırakmadım.( satranç, stefan zweig .)