zaman tüneli

bizim millet faksla çalışıyorlar abi diye küçümsemeye devam etsin. bir yerde rahat konfor varsa orada tehlike vardır. teknolojinin gelişmesinin ne gibi güvenlik açıklarına yol verdiğini anlayacak kadar akıllı ve öngörü sahibi bir devlettir belki de.

taraflı tarafsız birçok futbolseverin, hocanın, yorumcunun görüşüdür...

icardi şu an halı saha oyuncusu olsa koşmuyorsun abi! diye sitem edilir...

icardi'nin fiziksel durumu galatasaray'da yedek oynamaya bile müsait değilken onu ilk on bir de oynatma ısrarı galatasaray'a puanlar kaybettirir.

bu hatadan acilen vazgeçilmelidir.

" buna üzülmeyin eyy cemaat" diye seslenirdi kahvede okey oynayanlara rahmetli muşlettin amca.

"fazlasına sosyal bir gereksinme yoktur efendiler" diye de eklerdi gülerek...

şu ana kadar dinlediklerim arasında en iyisi bu sanırım. gerçekten muazzam iş olmuş.

modeli severim, pembe mezarlık ve 2013, çok güzeldi be kafeler sokağı, fatma turgut sarı selimiyedeydi, ben de orada emekli asker cenazesi kılardım. yalnız günlerdi. kışlayı çok turladım ama frekansı benimdir.

yazık la kimin patetesiyse, nerede ineceğini biliyordur inşaallah.

(bkz: neo darwinizm)

el menzile ben tenzile,
milleti sineye çektim, kendimi en zelile,
celil’le yol aldım, tecelli buyurdu delilik,
gürdü ya kanımız, ahmet’imiz nerede?
hilalim ahmerdi?
yediğim zahter,
eee adnan bey, çağlar değil bu?
bu dövdüğünüz mukadder,
yıldızım tilbedir,
saran sarana,
atillaya haber saldım,
vuran vurana,
eee açtı kızıl kapıyı tersten arısoy,
benden selam olsun, ismim mehmet akif ersoy.
(istiklal marşını yeniden yaşıyoruz)

dün ethem dede beni görmezden geldiği için gece rüyamda onunla oynamayı düşündüğüm oyun. uyumadan önce ona rencide edici laflar hazırladım ve cesareti varsa karşıma çıkmasını söyledim. gördük ki ethem dede küçücük bir kadının karşısına çıkmaktan bile çekiniyor. şimdi bazı insanlar neden rüyana çağırdın yiyorsa uyanıkken çağır diyebilir. arkadaşlar! ben dedeyi ancak rüyamda dövebilirim. kendimize gelelim.

bence kimsenin umrumda değil. neden bu kadar kasılıyor anlamıyorum. yokluklarını bile ‘ geri dönecekleri’ haberlerden öğrendim sjksjjs

ben sevdim güzel başlık, nüktedanı iyi:)

tek başına asansörle yukarı çıkan patatestir. asansöre başka bir insan bindiğinde bu patates poşeti burada tek başına ne yapıyor diye sorgulayabilir. ama o nereden bilecek emine asansörden korktuğu için patatesi ağırlık olmasın diye önden gönderip merdivenleri çıktığını. burada kilit nokta patates yukarı çıkana kadar başka birinin asansöre binmemesini dua etmek. insanlar bir anlam veremiyor. onlar da haklı.

ne anlattığı belli olmayan ve bu kadar da rezil bir başlık olamaz. derhal sözlükten uçurulmayı talep ediyorum.

bir stephen jay gold kitabı

(bkz: pandanın başparmağı)

evrimde organların mükemmellikten daha çok sorunun çözmeye odaklandığını söyleyen gould'un örnek olarak verdiği şeyin bir pandanın mükemmel olmayan başparmağının örnek verildiği kitap. pandaların başparmağı mükemmel bağlantı kaslarına sahip olan bir başparmak yerine kötü tasarlanmış bir parmak olduğunu söyleyerek başparmağın sadece bir kas tarafından desteklendiğini ve pandaların yiyecekleri sıkıca kavramaktan çok kıskaç gibi tuttuğunu söyleyerek evrime lehimci benzetmesini yapar. evet gould'a göre evrim lehimcidir ve sadece günü kurtararak yoluna devam eder.

(bkz: stephen jay gould)
(bkz: the panda's thumb)

kendinden sıyrılsaydın, başka fezalar vardı.
sarsılırdın görseydin, başka ezalar vardı.
dağıtmadan gelseydin, başka hizalar vardı.
derdinin kat kat üstü derde rızalar vardı.

özür dilemeyi bilen ahlaklı insanları rahatsız eden gerçektir.

"gavurun pipisine osurabilirsiniz dikkat edin birgün baaaak" derdi haziruna rahmetli muşlettin amca kahvede.

rahmetli muşlettin amcanın ikide bir söylediği sözdü kendi kendine iken. düşmanları gözünün önüne geliyor olmalıydı.

lanbarış kullanıcı adı ile saharlardayım

tamamen inanç meselesi. bana kalırsa akıl ile ne kanıtlanabilir ne de yok sayılabilir.. bazıları tanrı varsa kötüdür diyor, bazıları ise dinler evrensel değildir diyor vs vs. bunları mantıksal olarak yokluğun bir argümanı olarak görüyorlar ama değil işte. tanrı gerçekten kötü olup iyi biri gibi gözükmek isteyen birr varlık olabilir ya da bizim bilincimiz onun yüceliğini anlamıyor olabilir. ihtimaller bitmez ama esas meselle bunun bir yokluk sebebi olmamasıdır. mesela dünyadaki tüm dinler tek bir tanrıdan da çıkmış olabilir, belki her şey yorum farkıdır. dinleri beğenmiyor olabilirsiniz ama tanrı idealize edilmiş bir varlık olmak zorunda değil gerçekte.
tabii ki yokluğu kanıtlanamadığı gibi varlığı da bilinemez. kalbindeki ilham bir veri değildir. belki de binlerce bileşenin oluşmasıyla ortaya çıkan bir his, inanç. ben bunu büyük oranda ihtiyaç duymak ile bağdaştırıyorum. çocukken çok ihtiyaç duyardım mesela. aslında aklen agnostik insanlara çekilirdim ama inanırdım tüm kalbimle. öyle basit bir çevresel inanış sanmayın benimkini, gerçekten tüm benliğimle inanıyordum. zaten ailemin de dinle pek alakası yoktur. neyse, sonra bir dönemden geçtim ve sanırım kendimi çok yalnız hissettim. öyle yalnız hissettim ki bir noktada artık tanrıya inanmadığımı fark ettim. bilinçli bir süreç değildi, kendince gelişen bir olgu.. inananları anlıyorum. sürü psikolojisine sahip insanları sevmesem de inanmaya benim gibi ihtiyacı olup inananlarla net bir şekilde empati kurabiliyorum. bugün yok ama yarın ihtiyacım olsa tekrardan inanırım bir şeylere. mesela arada reenkarnasyon temalı dinleri çok keyifli bulduğumdan inanasım geliyor ama pek ihtiyacım olmadığından bir adım da atmıyorum bu mevzulara. öyle yani. şu an karşıma benden çok üstün bir varlık çıksa ve dese ki ben tanrıyım yine de aklen doğrulayamam ama belki bir gün görünürde hiçbir sebep yokken inanıveririm. gerçi muhtemelen hiçbir zaman eski saflığımla inanamam.