zaman tüneli

tanimiyorum ama tarzi guzelmiss

evet karşılaştık. ne tesadüf.

psikolojimi daha az bozmayı öğreniyorum gibi …

geçenlerde çizmiştim, needy streamer dan kangel

iyi günler.

ilköğretimi tam not ile bitirdim. götümü kaldırması haricinde bir faydasını görmedim. bizim zamanımızda en yüksek not 5'ti. benimle beraber birkaç arkadaşım daha böyle bitirdi. derece bile yapamadım. ölüm grubuna düşmüşüm resmen. arkadaşların sınav notları benden yüksekti. plaket, kalem falan vermişlerdi. ikisi de evde dolaplardan birinde duruyor.

çok sevdiğim bir söz var. bana faydası olmayan kilisenin papazını seveyim diye. işte, bu yaşadığım olay o papazdı. sevgiler.

kafasına tavayı indirmek suretiyle yerde defalarca kez tekmelemesi gereken erkek modeli…

gece vardiyasının ilk gününün ilk saatlerine denk gelmesi isabet oldu. yerimi ayırttım, orada olacağım.

ama kopuktu kopuktu zincir olduramadım
ne yaptım ne ettimse olduramadım *

çift vurup tek sayacak biri lazım. yılların beklentisini ancak çözer.

görüyorum ki sözlük radyosunun efsanesi geri dönüyor.. şimdiden iyi yayınlar capelo'cuğum, mutlaka dinlemede olacağım. bu akşam için çook heyecanlıyım, çok

kendisine çok geçmiş olsun, umarım en yakın zamanda göz sağlığı çok daha iyiye gider, sağlığına tamamen kavuşması dileğiyle.

selam gençler ve kendini genç hissedenler. siz istemediniz ama ben geldim.* gönül isterdi ki, kapı baca kırılsın, metrelerce faks gelsin, mesaj kutuları patlasın. öyle olmadı. kısmet bu işler.

neyse işte. bir aksilik çıkmazsa bu akşam 22.30 veya biraz daha sonrasında bir yayın yapmayı planlıyorum. yarın erken kalkacağım için sabahlara kadar olamaz ama bir iki saat takılırım diye düşünüyorum. yeni denk geldiğim birkaç şarkı var onları çalarım. bir de, random söylenirim.

düşündüm kendi kendime. "lan" dedim. sonra, "lan mı, canın sağolsun" dedim. böyle de anlayışlıyım. neyse, "lan, ben elaleme kızdığım için niye keyif aldığım bir şeyden vazgeçiyorum ki? bu işi yapmamla yapmamam arasında onlar için hiçbir şey değişmiyor. tavşan dağa küsmüş, dağın umrunda olmamış hesabı. mallığın lüzumu yok. düzenli olmasa da canım istedikçe yapayım bu yayınları" dedim.

gördüğünüz gibi kendi kendime konuşurken de çenem düşük. yine çok konuşmuşum. özetle, akşama yayın olabilir. kuvvetle muhtemel ama garanti edemiyorum. zaten, hangimizin akşama çıkacağı garanti ki? insanoğlu kuş misali. kuş demişken, martılar, vapurlar falan. hayat ne garip di mi? random söylenmem bitti. şimdilik. kalın sağlıcakla.

balıkesir sındırgı'da uzun süre fırtına oluşturduktan sonra bir müddet sakinleşti. fakat son günlerde dikkat çekici şekilde il il geziyor.

12 nisan 2026 – simav (kütahya) 4.9 büyüklüğünde
5 nisan 2026 – van (tuşba) 5.2 büyüklüğünde
4 nisan 2026 – van (yukarı gölalan civarı) ≈5.1 büyüklüğünde
26 mart 2026 – elazığ (sivrice / alıncık) 5.0 büyüklüğünde
21 mart 2026 - balıkesir (sındırgı) 4.0 büyüklüğünde
13 mart 2026 – tokat (erbaa / pınarbeyli) 5.6 büyüklüğünde
09 mart 2026 - denizli (buldan) 5.1 büyüklüğünde
06 mart 2026 - karadeniz açıkları 4.0 büyüklüğünde
06 mart 2026 - akdeniz açıkları 4.5 büyüklüğünde

özellikle denizli'de gerçekleşen deprem, büyük sayılabilecek önemli bir depremdi. çok üzerinde durulmadı. malum, dünyanın gündemi yoğun. bu kadar gezmesi ince bir korku oluşturmuyor değil. yine de büyük depremler yaşanmadan, fayların enerjini atılabiliyor olması güzel. memleketin özellikle eski tarihli yapılarında büyük depremleri kaldırabilecek sağlıklı bir durum yok zira.

babamın minik jesti, kendi elleriyle hazırlamış. *

güzel, haklı ve yerinde bir tanımlama. insan, tabiatı itibariyle gözü doymaz bir mahluk. önce erişmek ister, eriştikten sonra eriştiği o şey yavaş yavaş kıymetsizleşir ve yeni bir hedef belirlenir. keza belirlenen o hedef de bir süre sonra yerini yeni hedefe bırakır. eldekilerin kıymeti ise ancak kaybedildiğinde anlaşılır.

adı gece..
masanın üzerine konduğu anda, odanın ışığı bir adım geri çekildi.. gözleri yokmuş gibi ama her şeyi görüyormuş gibi bakıyor.. geldi kondu masama..

— ne bakıyorsun öyle?
+ …
— tamam… konuşmuyorsun.. ama yargılıyorsun gibi..
+ yargılamam.. sadece hatırlarım..
— neyi?
+ söylemediklerini..
— sen bayağı sinir bozucusun..
+ gerçekler genelde öyledir..
— peki sen kimsin tam olarak?
+ beni masaya koyan sensin.. cevabı da biliyorsun..

yani evet, biraz ukala.. klavye önünde takılıyor şu aralar.. ve ben bariz kafayı yeme aşamalarını tek tek geçiyorum *

mıqtar yine karşılaştık…

bir monet tablosu önünde çiğ köfte ayran yemek istediğim kişi.

mevcut santraforları düşününce ben bile iş yaparım diye düşünüyorum. nihayetinde bu adamlar da gol atmadan milyon eurolar alıyorlar, bence ben de gol atmadan para alabilirim. bu transferde aracılık edecek komisyoncu ve menajer arkadaşlara yüzde 50 vereceğime dair söz veriyorum. bitirelim şu işi!