zaman tüneli

çok terledikleri aşikar, hepsi havuzlu villalarda oturuyorlar.

havadan tonlarca tahrip gücü yüksek bombalar, her yanı ateşe boğan yangın bombaları ve hatta upuzun tren rayları atmıştı.

bu başlık diyebilirdim bunu yazana kadar.

yuzırın alın teri kaleminden kağıda dağılan mürekkebidir....

sanırım viva abiyi anlatıyor şebnem abla.

zamanında* deli gibi takip ettiğim ve aldığım dergi.
uzun zaman önce almayı kestim çünkü biraz farklı ve yanlı gelmişti içeriği o dönem.

duruyorlar öyle dolabımın üstünde,* bir gün dergi-gazetedeki harflerle bir şey yapmak istersem elimin altında bulunsun diye.

'' ben bir bıçak ucuyum
kavga vermiş halkına''

baş kaldırıyorum/ahmet kaya

frekansları tuttursunlar. onu da mı biz öğretelim.

rezonans bulamıyorsan frekans.

tornavida değil mi lan bu.

kaç kişi ?

e biz boşuna mı burdayız babayiğit!

adımız yuzır, elimizden gelen budır.

abuzer kömürcü'nün erdal'ın yaptığı malı beğenme sahnesi. bir baba oğul sahnesi olarak çok duygulanmıștım.

fenerbahçemin öğüttüğü bilmemkaçıncı star. gs'de olsaydı city'de elde ettiği prestije prestij katardı, anlatıcam.

dün çok kızdık kendisine, hatta ben de dahil çoğu fenerli biraz da gamsız mizacı yüzünden kendisini bilerek attırdığını düşündü de, görüntülere bakınca kırmızıyı gördüğü sırada eyyamcı çapsız düdüğe kıllık yapmakla birlikte kaleye doğru geri geri yürüdüğü de görülüyor. kartlarını otorite kurmaya harcadığı için iki tarafa da göstermesi gereken kartları gösteremeyen eziğin kurbanı oldu.

bir önceki maçta çağlarla ismailin adamları tutmak yerine serseri mayın gibi gezdiğini görünce sizin yabıcanız işi diye yardırıp şampiyonluk umudumuzu bitiren gole sebep olması, sonuçları büyük olan küçük bir hataydı. hayat şaşırtır bazen, sorumluluk aldığında kendini faciadan sorumlu halde bulursun.

sezon geneli görünümüne gelecek olursak, bizim kadromuz ve tedesconun oyun yapısında clio'ya f1 lastiği -pirelli oyun hamuru değil, schumacher'in bridgestone potenzası- takmak gibi bir lüks oldu ederson. top tekniği önünde oynayan ve esasen skriniar dışındaki üçü orijinal mevkilerinde oynamayan dörtlünün tamamından iyi olduğu için, registavari bir 6 numara da yokken, onun pas kalitesinin takımda bir karşılığı olmadı. ismail hoca senesinde takımda olsa ferdi-tadiç-fred üçgenini dörtler, yarısı teknik, yarısı fizik olan iqsuz osayi-irfan kanadına beyin olurdu.

sezon başında edersonla gs ilgileniyordu, biz uğurcanı alıcaktık. birtakım siyasi müdahaleler sonucu uğurcanın fenere transferi engellenince biz edersona gittik. tam tersi olsa ne olurdu? zaten avrupa seviyesinde oyun kurma kabiliyeti olan davinson-apokerim tandemi edersonu arkasına aldı mı önde basan herkesi ortada sıçana çevirir, kimse gs kalesine 40 metreden fazla yaklaşmaya cesaret edemezdi. gs şamp liginde bile geriden oyun kurma becerisiyle dikkat çeken bir takım olabilirdi.

peki uğurcan bizde olsa? yani edersondan daha fazla vakabayaşi kurtarışı yapar ve muhakkak bazı maçlarda taraftarın sevgilisi olur, adına besteler yapılırdı; ama tek gerçek savunmacısı skriniar olan, akıl almaz yerleşim sorunlarıyla çatladıkapısporun bile orta kafa gol taktiğiyle yüklenip sonuç alabileceği bir savunma kurgusunda illa ki uğurcan da baya bi "kolay görünen" gol yerdi ve ondan da tam anlamıyla memnun olmazdık. sonra kendi toksik tataftarımız ve quality turkish medya kanaat önderleri vizyon aabi, sen travzondan uğurcanı alıyorsun adam aynı paraya cityden ederson çekiyo aabi diye nutuk çeker uğurcanı da öğütürdük. aha paralel evrenden bildirdim işte.

dökülen kanın rengi sonuçta... ama işte insanlığa savaş yakışmıyor, sorun orada.

tefo'nun yüreğimizi yaktığı sahne...

ilk tanımı görmemle aklımdaki espriyi yavaşça yere bıraktım.

(bkz: verdim şukunu)

"savaş sadece ölümden ibaret değildir, bir yaşamdır."

кукушка

"savaş içimizdeki kötülüğü ortaya çıkartacak"

unsere mütter unsere vater