zaman tüneli

hayatımda hiç waffle ve kumpir yemedim, yemeyecek gibiyim.

masaj olmasın? *

(bkz: mehmet ali birand)

toplantılarda sunum yaparken ben. çoğunlukla anlık düşünür anlık konuşurum.

her yönüyle muhteşem bir parça. insana sevginin en saf halini anlatırken gözleri uzaklara daldırmayı başaran ve keyif veren bir tınısı vardır.

(bkz: herhangi bir adam)

bankadan para sesi şeklinde gelen bir mesaj.. yarın belki..

(bkz: yapıs*kimcilik)

yardımlaşma vardır, yardım yoktur.

hala "dubai çikolatası" ibaresi geçen hiçbir şeyi yemedim, yemeyi de düşünmirem.

kahveyle balık avlandığı nerde görülmüş..? güzel deneme..

(bkz: kot etti aşkım valla kot etti)

hiç uçağa binmedim. fobim olduğundan ya da maddi yoksunluktan değil. gerek olmadı yani. yurt dışına gitmek zaten hiç ilgimi çekmedi, yurt içinde de otobüs yolculuğu yapmayı seviyorum. izmir-midyat arasındaki tam gün süren yolculuklarımdan bile keyif almıştım. haha.

kadıköy rıhtım'dan ayrılık çeşmesi'ne doğru yürürken çektim..

hiç sigara kullanmadım. ciğerlerim mis gibi. bir onun garantisini verebiliyorum. yoksa beyin felç..

(bkz: cep telefonundan gelen şırıling sesi)

"maaş ödemeniz gerçekleşmiştir" tarzı bir şeye varım ya hiç romantizme giremeyeceğim şimdi.

zugra açtı sanılan başlıklar.

bir arbalet değildir.

psikoloji öyle bir şey ki, bir kez sarsıldığında her şey eski haline birebir dönmüyor. bazı izler kalıyor.. bazı durumlar kendini tekrar edebiliyor. bu yüzden insanın ruhunu koruması, adeta pamuklara sarar gibi kendine iyi bakması çok önemli..

ama ne kadar dikkat edersen et, hayatın içinde travmatik olaylar da var. kapını çaldığında niye geldin deme şansın olmuyor. insan bazen sadece yaşayıp, anlamlandırmaya ve taşıyabilmeye çalışıyor. yine de o izlerle yaşamayı öğrenmek, zamanla onları biraz daha hafifletmek mümkün. dilerim kimse böyle yükler taşımak zorunda kalmaz.

normalsozluk.com/entry/3964362

seçim kararı da alındı. sezon sonu seçim olacak.