zaman tüneli

keşke tahmin ettiğim gibi olsan, yani gerçekten. günlerdir müthiş bir hayal aleminde bambaşka bir realite yarattım kendime. eğleniyorum.

öff hepsi ya sayamayacağım şimdi gecenin 00:59'unda

muhteşem bir çingene filmi izledim aşık oldum
( ben çingene olmak istiyorum artık)


"çok uzun yollarda yürüdüm, mutlu cingenelere bile rastladım."

yapmadığımdır. ben kendi adıma bile utanmıyorum ki başkası adına utanayım. herkes olduğu gibidir ve neyse odur.

yaaaa ahahahhahahahah. neden değiştirdin nicki yine? bunu söylemesi de zor. sojo desem kısaca olur mu?

bir yanılgıdır. aslında zaman hızlı geçmiyor, sen her gününü birbirinin aynısı gibi geçirdiğinden ötürü beynin hepsini tek bir klasöre sıkıştırıyor. hafızan geçen günler arasındaki ayırdımı yapamayınca, az zaman geçti sanıyor.

temelde bilgisayarda rar dosyalarının yaptığı iş bu. zihnimiz farkında olmadan sürekli yapar.

tav olunabilecek yakışıklılık.

götçü rbf olsam linç yerim.ama bak insanlar derde deva oluyor. bu arada nasıl başlık lan bu diye girdim ama hakkını vermek lazım hocamızın. saygı duydum kendisine. sağlık sonuçta.

ikiyüzlü ve ukala insanlar.

böyleleri her yerde her anda karşımıza çıkma potansiyeline sahiptir ayrıca.

diye bir şey var.

kendimizi anlatmak için bir fırsat sorusudur.
hayalperestliğin değerini bilen acımasız bir realistim.

kocatepe camiinin orada, mediha eldem sokakta. tekniği; basuru iple bağlayıp sıkarak kesmekti, artık lazerle hallediyordur.

elim ağrıyor. gaza geldim. sakinleşmem lazım.
edit. olm elimin ağrıması bağımsız. gaza geldiğim şey bağımsız. boyun fıtığı var.

kara yel estirip titreye gönüller,
yabanın ortasında eğile başlar,
kendi özgün sesin duymaz mı kullar,
“el alem ne der” deyü susar diller.

atlı er yiğitken kaygı ne imiş?
göğe ok atarken düşünce neymiş?
kendin kıymatını bilmez kişi
“el alem ne der” deyü eğmiş başı.

dağlar gibin durmak varsa eskiden,
ırmaklar çağlardı özgür yürekten,
imdi zincir vurmuş söze dilekten,
“el alem ne der” deyü kısar sesin.

kutlu akıl der ol özünle yaşa,
yalan gölgeleri katma savaşa,
kendi yolun varken eğilme boşa,
“el alem ne der” deyü sönmez ataşın.

yiğit olan kişi kaygıya gülmez,
yabanın sözünü töreye bölmez,
kendi öz gerçeğin başkasın bilmez,
“el alem ne der” deyü yakmaz kendin.

tuvaletlerde haddinden fazla vakit geçiren insanları anlamıyorum, içerde neler oluyor janim demek istiyorum. hani orası tuvalet ya gerek yok vakit geçirmeye hasbihal mi ediyoruz gidecek olanla anlamiyorum ki!.

konuşamam yalnızca sözlük:

korkak insanlar.
büyüyememiş insanlar.
çekingen insanlar.
tabuları olan insanlar.
alıngan insanlar.
dedikoducu insanlar.

bir de çok fakir insanlar.*

bizim gibi refah seviyesi yüksek olmayan ülkelerde araç değil amaç olarak görüldüğü ve zorunluluk halinde olduğu için öyledir maalesef.

köy hayatı ama kişiselleştirilmiş köy hayatı efenim..
ya şimdi hayal edince köyde minik bir bahçe ve teras, ektiğini sebzelerin,meyvelerin... bahçede iki tavşan.. birkaç tavuk, horoz.. bir tane keçi...
etrafı loş lambalarla bezenmiş güzel bir bahçe... pazarları kahvaltıların mutlulukla yapıldığı o köy işte.. her şeyi doğal olan pislikten uzak doğanın içinde allahimm.. biraz cümlelerim kesik ancak ben biliyorum bu ne demek... aşk demek huzur demek icabındann.
böyle bir köy düşününce eyvallah ancak geneline baktığımızda işlerini sabah erkenden kalkıp hallettikten sonra başkasının işine burun sıkma çabaları biraz hayallerden uzak düşüren bir olgu ne yazık ki. hani herkes kendi halinde yaşasa n'olacak sanki neyse neyse
(dipnot: hayaldir.)