zaman tüneli

kardeşim doğduğunda eve gelen bakıcı kız sayesinde caddedeki eczacı abla anneme fazladan bir bit şampuanı sattı.

tabii kız da işsiz kaldı.

ales olur da osmanlı tarihi çok sıkıntılı gerçekten

(bkz: yukarı mahalle)
(bkz: john steinbeck)

bu sabah kahvaltı sofrası hazırlanırken farketmemiş gibi yapıp içerde oturdum ve hazırlık nerdeyse bitince mutfağa gidip benlik bi şey var mı diye sordum. bitti mi? hayır. sofrada kolayca ayağa kalkamayacağım bir noktaya oturup 2 kez de çayımı tazelettim. bitti mi? bitti şimdilik

artık yeni insanlara ayıracak yerim, yeni hikâyelere harcayacak sabrım kalmadı. eskiden olsa nedenini merak eder, üzerine sayfalarca kafa yorardım; şimdiyse sadece sessizliği tercih ediyorum. insanın kendi içine çekilmesi bir vazgeçiş değil, bir korunma biçimiymiş, bunu anladım. dışarıdaki gürültü azalsın diye değil, içimdeki çığlıklar dinsin diye kapattım kapılarımı.
​belki de en büyük yük, hep bir şeyleri anlamlandırmaya çalışmaktı. artık anlam aramıyorum. anlamın bittiği yerde, sadece durmak istiyorum. hiçbir yere yetişmeye çalışmadan, kimseden bir beklentiye girmeden... çünkü biliyorum ki, beklemek en çok bekleyeni yoruyor.
kimseye 'neden' diyecek mecalim yok, zira cevapların hiçbir şeyi onarmayacağını çoktan kavradım. insan, en büyük yarayı iyileşmeye çalışırken alıyormuş; ben artık iyileşmek de istemiyorum. olduğum gibi, olduğum yerde, eksik ve sessiz kalmaya razıyım.
​kalabalıkların arasında bir yabancı gibi süzülmek, her şeye karşı görünmez bir zırh kuşanmak en büyük lüksüm oldu. kimse benden bir şey istemesin, kimse bana bir şey katmasın. ben, kendi ıssızlığımda kurduğum bu küçük dünyada, hiçbir yere ait olmamanın hafifliğini yaşıyorum. belki bu bir kaçış, belki de kendime geç kalmış bir varış... ama sonunda anladım ki; hayatı kazanmaya çalışırken kaybettiğim en büyük şey, huzurmuş. şimdi o huzuru, her şeyden vazgeçmiş olmanın o ağır ama dürüst sessizliğinde buluyorum.

ales 92 çok afedersiniz
edit: hatta çokafedersiniz

(bkz: müslüm gürses) dinleyenlere her türlü yardımcı olurum. *
her türlü ruh haline anında uyan şarkı itinayla gönderilir.

türkiye cumhuriyetinin teröristlerle ve terörist severlerle mücadelesi bitmeyecektir.

feci halde ihtiyacım olan buddy türü. özellikle rock müzik seven biri lütfen. kalp.

ya geç kalıyorum ya da kapıdan içeriye giremiyorum. bir yerde bir yanlışlık var, bunu biliyorum da itiraf edemiyorum kendi kendime.

bayrağı görünce kurt selamı çakayım dedim. günün anlam ve önemine göre uygun oldu sanki.

itiraf etmeye utanıyorum ama türkiye'nin tek çaresi yine anadolu

en azından türkçe okuryazarlık şart

1. lig şampiyonu olarak süper lig'e yükselmiştir, tebrik eder başarılarının devamını dilerim.

ağlayınca sorunların çözülmeyeceğini anlayan ermiş insan davranışı. *

birinin beni kolumdan çekmesi yetmez bayıltıp halıya sarıp sahneye taşıması gerekli. ben utangaç insanım ve de sahneye çıkamam çünkü herkes bana bakar. ben de nereye bakacağımı bilemem.

cips yersiniz tv karşısında

bunu da yaşadık. saçlarım hayatımın genelinde olduğu gibi çok uzundu ve asla kesmemiştik. annem gaz yağı ile halletmişti.

yazarken kafam kaşındı.

abi önce bi soluklansaydın