zaman tüneli

oğlum çoğunuza şurada yazarken tahammül edemiyorum bir de sohbet mi edeceğim? oğlum kafayı mı yediniz siz?

istiysen yazsın , müsait olduğum her an konuşabiliriz

karakalem, dövme ve arada bir ağaç, dal parçalarını oyma işi falan.

bir insan kendini nasıl betimlemek isterse öyle betimler. birisi çıkıp size zorla "köpek anası olacaksın, olmamak gerzeklik" falan derse, sizi de savunuruz. aynı şekilde siz de kendini kedi anası olarak tanımlayanları zorbalayamazsınız eşşek sıpaları. gidin ananıza sorun bakalım sizin yerinize bir kedinin anası olmayı tercih eder miymiş etmez miymiş.

doğum günüm.

erzurum ve urfa da kutlama yapamadılar, nevizadede gs gibi görece kavga gürültüden uzak taraftarlardan dayak yediler.

hala kucaklanacağını iddia edenler var.

(bkz: hayallerde yaşıyor bazı müptezeller)

anca böyle…

çift başlık olmuş biri sizi düşünüyor hemen dilek tutun

iş görüyorlar. çöpe atmakta zorlanıyorum.

annelik , babalık kavramını kutsallaştırmayı bırakırsanız her şey sizin için daha kolay olur gibi.
olay ana baba olabilmekte falan değil çünkü fazlasıyla basit bir durum zaten bunu yapabilmek.

kedi köpek analığına gelecek olursam da binlerce kedinin anasıyım.
çocuk sevmiyorum ama hayvanlara aşığım.
bakın ne kadar mantıklı bir sebep..

besliyorum, seviyorum, düşünüyorum, onlar için üzülüp seviniyorum, zarar görmemeleri için elimden gelen şeyi yapmaya çalışıyorum, kendimden daha fazla değer veriyorum.
bir çocuğum olsaydı bunların hangisini yapardım bilmiyorum.
bu yüzden analık kutsal değil, bu bir marifet değil. sadece tercih.

ben kedilerin anası olmayı tercih ediyorum. aynı zamanda tedavimi de ihmal etmiyorum.
bir hayvana ya da hayvanlara bağlanmakta bu kadar sıkıntı görmeyin derim.

beceriksizlikte son noktadır. o allık asla aynı oranda sürülmez. bir taraf hep daha fazladır. sonra diğer tarafa biraz daha sürersin. diğer yanak daha soluk gelir hemen gözüne. ona da biraz daha süreyim derken bir bakmışsın az sonra zengin veletlerin doğum gününde bin liraya sahne alan bir palyaço olmuşsun. pü, soytarı. yıkıl karşımdan.

çevrenizin size gülmesine neden olabilir, bilhassa erkek bir tırtılsanız.

şu alttaki karikatür çok eski. selçuk erdem'indi galiba. 90'lardan ya da 2000'lerin başlarındandı. 90'lar diye hatırlıyorum. çok komiğime gitmişti ve senelerce ona buna anlatmıştım bu karikatürü. oncaaaaa seneden sonra karşıma çıktı ilk kez ve paylaşmak istedim sözlükte. haha.

2008 gibi bir şarkı

benim anlamım hangi cebimde ve ceplerim niye delik

bugün okurken sıkılıp 3 kitap arası geçiş yaptım yani ben de bilmiyorum ne okuduğumu-hal durum bunu gösteriyor

kardeşim çağırıp durmayın işim gücüm var

iltifat edeyim derken ayağı takılır yere düşer ve sümük gibi yapışır ıyy

biz de birileriyiz yazarı.tabii gerektiğinde.*