zaman tüneli

az önce "o da mı çevrimiçiymiş" diye diye listeye bakıyordum. sonra şu an sözlükte olmadığına emin olduğum bir isme denk geldim ve fark ettim ki takipçi listemi açmışım. ben uyuyayım artık. belli ki gözüm açık beynim kapalı.

zihin yapısı ilgimi çekti, çok yazasım var ama gram sosyal ya da flörtöz enerjim yok şu aralar.

bir koyu şarkısıdır.


(bkz: elzem (yazar)) ukdesidir.*

gecenin şu saatinde hıçkırık krizi. ona bu yeterli bence. hem yalnız da kalmamış olurum.

bu şarkı bana hep çok garip hissettiriyor. size de hissettirsin.

düşmanım ise (ki bugüne kadar olmadı) vermesi daha mantıklı değil mi? ben mi vicdansızım diyecemde düşman dediğin düşman değil mi sonuçta.

kısacası her şey, en ufak detaylar bile.

neyim? ne oldum? ne olacağım? napacağım? nasıl yapacağım? başardım mı? boşuna mı uğraşıyorum? acaba doğrusunu mu yapıyorum gibisinden yüzlerce sorular.

hani normalde düşünceler uyutmaz denir ya, bende tam tersi, artık ince düşüncelerden çoğu zaman zihnim yorgun düşüyor ve sızma şeklinde uyuyakalıyorum.

yatış.
cin görse korkar.

queen elizabeth, kamyon tamirciliği eğitimi görmüş, 2. dünya savaşı sırasında günde 8 saat işçilerle birlikte vardiya usulü çalışmış, 22 ila 40 ton arasındaki kamyonları tamir etmiş, akşamları da buckingham sarayına gitmişti...( şaka yapmıyorum...gerçekten!!)

yatağımda oturmuş, erik yiyorum.
dört metre ötemde benim için özel olarak yaptırılmış ceviz bir çalışma masası var ama üşeniyorum. yatarak çalışacağım...

#3936080
sirma bey(nick değiştirmiş galiba) ve solo il gala :)

bir hemsaye şarkısıdır.
çok açık, öl, doğ
ve sonra loş, karanlık, hoş bi’ şarkıda
yüzünü bul, kork

eger kızınız 60'larda yaşasaydı işe girebileceği yerler sadece mit ve trt dış yayınlardı.

nihâi sona tek parça hâlinde varmaktır.

meşakkatli bir iştir. kastımca ya yapabilen yoktur ya da çok minik bir azınlıktır.
hayatın tüm gayesi aslında tamamen bu. ne garip değil mi?
umarım başarabiliriz ölüme sağ salim ulaşabilmeyi.

türkiye kendi yağında zor kavruluyor ne emperyalizmi a.k ?

mutlu bir güne uyanmak dileğiyle herkese iyi geceler..

kim olduğunu hepimizin bildiği biri var. ona verebilir, versin hatta

ne için varım?sorusu yankılanıyor zihnimde.
kim için varım? nereye kadar varım?
ben gerçekten var mıyım?

kafam öylesine yoğun ve öylesine yorgun ki zihnimin her bir odacığı 16şar saat mesai yapıyor gibi. bu ara ciddi anlamda bunalıyorum. yapmam gereken hiçbir şeyi yapasım gelmiyor. iyice ot gibi yaşamaya evrildim.

her gün mikro ve makro şeklinde tartışmalara, yersiz kavgalara ve huzursuzluklara şahit olmaktan sıkıldım. bunları yaşamak istemiyorum artık, yemin ederim sıkıldım. gereksiz gürültü, sürekli gerginlik, asık suratlar ve mecburi iletişimden bunaldım.

bugün su içerken ağlayasım geldi, sebebini bilmiyorum. gözlerim falan doldu ne alakaysa. neyse onu atlattım, müşteriye sipariş bilgilendirme mesajı yazarken yine gözlerim doldu.

gözlerim değil de ben doldum sanırım. kimse fark etmiyor da ben bitiyorum. birilerine yetmeye çalışırken, birilerini teselli ederken, mevzu uzamasın diye şakaya vurup gülerken, nelere dikkat etmem gerektiğini dinlerken ben bitiyorum.

sürekli bir şeyleri tolere etmekten yıldım. benim vârlığımın kime neye faydası var gerçekten? neyim ben?
ağlama duvarı mıyım yoksa stres topu muyum?
büyüdüm mü yoksa hâlâ ufacık mıyım?
neşeli miyim mutsuz mu?

sanırım yaşamak sadece ölüme sağ salim ulaşmak demek.

aşırı zengin psikologlar için kötü olanları için geçmişte ne dediysem bugün doğruymuş doğru düşünmüşüm harbdien de dediğim gibi diyorum=hacıosmanoğlu liverpool maçının sonucumu bildi hahahahahahahahahhahahaahahahahahahaahahahahahahahahahahahha

ümraniye de istanbul sayılır değil mi? *