zaman tüneli

günaydın şarkısı.

eskiden günler çok güzeldi çünkü her gün günaydın diyen birileri vardı. şimdi günler soğuk ve yalnız..

yaşama sevincimizin ruhumuza işlediği bir gün olsun dileklerimizle, günaydın herkese.

benimdir bu.

lanet olsası erkekler...

günaydın sazlıklardan havalanan
bir ördek gibi sesleri
ürkek şaşkın kararsız minnoş arkadaşlar

bekaretini dogru erkege saklayamamis ve ne yazik ki ortam mali olmus aklievvellerin ortak dusuncesi.

daha geleneksel bir kulturde yetisip de sonrasinda 'namus, bacak arasinda degildir' mesaji veren westoidiot akimina kapilan her genc kizin basina gelebilecek tehlikeli bir durum.

ıste toplumun baskalastirdigi guclu baba figuru, tam bu esnada kizini korumak icin devreye girer.

merak ediyorum, kaynağı nedir? hangi bilimsel araştırmadan faydalanmış? hangi akademik kaynağı baz almış bu genellemeyi yaparken?

yoksa, "ex'imden darbe yedim, bu yüzden tüm erkekler şerefsizdir, kaynağı da oturma organım" mı diyor?

alkolizmin ve diğer bağımlılıkların ilk adımının kolayca aşılmasını sağlar.

alkolizmin ilk adımı yalnız içmektir. herkes işe giderken sabah sekizde gece vardiyası biter. önce çorbacı ardından evde rakı, sabah 9.30 10 gibi cila birası ile yatağa gidilir.

diğerlerinde olup bende olmayan ne merak ediyorum.

hadi size bazı bilgiler vereyim ve yaşımı tahmin etmeye çalışın
24

verdiği bilgilere dayanıp, ekleyip çıkararak buluyoruz.

harika bi duygu
çatlayın

açıkcası kedi değil, köpek diye tutturuyorum. hedefim güzel bir doberman.

not: kedi her kadında çalışmaz. :)

herhangi bir konu hakkında irade sergileyemeyen insanların kendisini motive etme biçimidir. genelde niyet edilen şeye, her pazartesi girişilir ve aynı günün ya öğleninde ya da akşamında niyet edilen şeyde başarısız olunur ve tekrar başlamak için bir sonraki pazartesi beklenir.. böyle bir döngüyle avunur durursunuz.. bir bakarsınız ömür geçmiş.. çevremizde sıklıkla karşılaştığımız örneklerin bize gösterdiği üzere, o pazartesiler hiç tükenmiyor.. belirli bir yerden sonra, kişi kendisine bile bu konuda inanmamaya başlıyor. :)

istediğiniz şey uğruna gözü kara ve inatçı olmanız lazım. o zaman pazartesi değil, pazardan başlayarak bile sorunları çözersiniz ve doğru yönetirsiniz.

3 aydır süren boşluğun sonunda (çok da boş sayılmam akşam derslerim vardı) yeni bir iş bulmamın sonucunda pazartesi başlıyorum. dua edin de artık yılda 3 şirket değiştirdiğim çalkantılı kariyer hayatım bu defa hayalimdeki gibi karşılıklı anlayış çerçevesinde yıllarca yükselen pozisyonda ve sarsılmaz koltuğumda devam etsin hayırlısıyla.

bu biraz imkan değil, cesaret meselesi.

özgüveni yeterli olmayan veya farklı bir ülkede sıfırdan hayat kurmaya cesareti olmayan kişiler, genelde konfor alanlarında( doğdukları ülkede hatta çoğunlukla aynı şehirde) kalmayı tercih ediyorlar. dilini, sosyal düzenini, ekonomisini bildiğin ve diğer her dinamiğine aşina olduğun bir ülkede yaşamak, herkesi bırakıp, farklı bir coğrafyada, tek hayat kurmaktan daha kolay geliyor.

açıkcası duygusal ve kırılgan biriyseniz, yabancı bir ülkede hayat kurmak sizi zorlayabilir. ait olmadığınız bir kültürde, karakterlerini henüz öğrenmediğiniz insanlarla hayat sürdürmeye çalışıyorsunuz. "ben bu kültüre çok kolay uyum sağlarım. bu toplumla kolaylıkla kaynaşırım" diyebiliyorsanız , süreç sizin için inanılmaz iyi ilerler fakat zaten birçok insan için kültürel farkların getirdiği o yaşam biçimlerinin değişkenliği yıkıcı oluyor ve kültür şoku yaşayarak , bulunduğu yere asla ait hissetmiyor. bunun genellikle amerika'ya taşınmış insanlarda çok görürsünüz. hatta çoğunda "yalnızlık" hissinden ötürü depresyon başlar. sebebi yoğunlukla bu duruma dayanır.

bu yüzden yurt dışına gitme- taşınma gücü olan insanların bunu yapmamasını garip karşılamıyorum. müthiş gözü karalık gerektiriyor. gerçekten düşünüldüğü kadar toz pembe değil hiçbir şey.

benim için farklı bir ülkeye taşınmak ve yaşamak çok kolaydır. farklı kültürlere hızlıca adapte olabilir ve onlarla kaynaşabilirim. dolayısıyla yeni bir ülkede hayat kurmakla ilgili çekincem yok fakat kendi arkadaşlarıma baktığımda, çoğunda bu özgüveni göremiyorum hatta çoğunun adapte olamamakla ilgili çekinceleri var. yani görüldüğü üzere, bu çok bireysel bir husus. tek konu bütçe değil.

fenerin düşürmeye çalışıp düşüremediği kulüp. diğer takımlar sıralamasına etki etmediği için son maçlarında düşmeme çabasındaki rakiplerine karşı kasmadılar. fener de aynı durumda olmasına rağmen kendini yırtmış. elbette mücadele edecekler ama onların derdi eylül'ü küme düşürüp galatasaray üzerinden taraftarlarına şirin görüneceklerdi, zira eyüp'e gs altyapısı diyorlar. oysa ki son 2 senede bize attıkları çelme eyüp'ten fazla değil.

benim.
halen imkanım var
gitmem
gitmiycem.
ülke bu haldeyken olmaz.