zaman tüneli

ay hadi içimden geldi. anlatayım. hazır mısınız? durun heyecan yapmayın. çok önemli bir şey olmadı. lakin bizim önemsiz şeyler olan hayatımız bile hojdur.

sabah kalktım, dün yaptığım makyajı silmeden yattığım için aynada yüzümü yıkarken az kalsın kalp krizi geçiriyordum. ateistiği bir kenara bırakıp hemen ouzubillahimineşşeeydanirracim'i yapıştırdık. yüzümü yıkadım ve makyaj temizleme suyuyla silmeme rağmen geçmedi. neyse dedik, biz de böyle bir insanız. (bakın ne kadar gereksiz detay veriyorum, daha sadece yüzümü yıkadım. okumayı burada bırakabilirsiniz) * ardından kahvaltı ettim. sıkı takipçilerim geçen gece saat on bir gibi pişi yapan komşum yüzünden zor anlar geçirdiğimi bilir. o yüzden kahvaltıda pişi vardı efendim. evet, çünkü neden olmasın. biz insan değil miyiz? bir yerimiz şişer sonra. inşallah şişen göbeğimiz olmaz. kahvaltıdan sonra dışarıda işlerim vardı. hava durumuna baktım yağmur yoktu. yıkandık paklandık ve atlet bile giymeden dışarı çıktık. yiğitliğe bak? sen kimsin kızım? sennnn kimsin! hava sıcaktı. hatta dolmuşta ceketimi bile çıkardım. oh be dedim, dünya varmış. kızımla yeni kulaklığımızı dolmuşta denedik. lakin ona acıklı şarkılar açamayacağım için manifest dinledik. aman tanrım o da ne? bizim kız oturduğu yerde sallanarak yüksek sesle şarkıya eşlik ediyor. evladım bak toplu taşımada yüksek sesle şarkı söylenmez adlı nutuğumdan sonra kısık sesle söylemeye devam etti. kısık sesle söylemesine müdahale etmedim. çünkü çocuk aniden bana dönüp o zaman neden şu bıyığı sararmış amcalar höhöhöhöhö diye bir şeyler konuşuyorlar anne diyebilirdi. yine de onu izlerken ufak bir gülme krizine girdim. güldüğüm için sinirlendi biraz ama yapacak bir şey yok. senin anan böyle bir kadın kızım. işlerimizi tahmin ettiğimden çabuk hallettim. bu kadar kolay olmasını beklemediğim için ekstra bir sevinç yüklendi bünyeme. tramvayda karnımın acıktığını fark ettim ve ne yemek ister diye çocuğuma danıştım. analar kuru ekmek de yer. çocuk kaşarlı tost demesin mi? pü. tavuk yemeye ikna ettim ama vafıl içimde kaldı. onu yemeyi reddetti. sen de yeme diyor. evladım biliyorum annenin fitliği bozulsun istemiyorsun ama bu kadar da müdahale edilmez ki. karnımızı doyurup ona söz verdiğim bir adet oyuncak hakkını kullanması için oyuncakçı ararken roman vatandaşlarımızın sattığı çiçeklerde gözüm kaldı. nakitleri harcadığım için hevesim kursağımda kalmış bir şekilde yanlarından geçtim. derhal pos cihazı ile dolaşmaya başlamaları lazım. eve dönüş yolunda yağmur yağmaya başladı. hemen her türlü uygulamadan baktım ve o anda bile yağış göstermiyordu. kahrolsun. biz eve gidene kadar sağanağa dönüştü adeta. çocuğu korumaya aldım ve kendimi feda ederek eve ıslanmış ama çocuğu kuru bir anne olarak varabildim. işte gurur. ay ne güzel yağıyordu ama yağmur. insanın zıplayarak yürüyesi geliyor. eve gelince bir tabak çilek yedim ve tatları çok güzel olduğu için neşelendim. sisli dağları izleyip daha da mutlu oldum. çünkü fanlarım bilir ki ben diğer insanların kasvetli* dediği bu havalara aşığımdır. sonra kitap okudum ki kitabımı kütüphaneden aldım. ve peyami safa'nın kalan tüm kitaplarını da okuyacağım gibi duruyor. akşam olduğunda hikaye kitabımızı okuduk. evet, benden sonra kızım da okudu. ve onun komik okuyuşu beni güldürdü. devamında anne su, anne sarılma, anne ninni? istekleri sonrasında öpüşüp koklaşıp onu uykuya yolcu ettim. şimdi size bu satırları yazarken bu satırları yazıyorum tabii ki başka ne yapabilirim. gel öpeyim canım kardeşim, demek buraya kadar okudun he. rezil. hiç işin gücün yok mu lan? kız desene benim işim yoktu okudum da sen nasıl bir işsizsin ki bu kadar şeyi yazdın, deseneeee. ah ah, bana karşı gelmeniz için de biz yardım ediyoruz. halimiz harap. bu kadar boş konuşma yeter. kaybol.

üzüldüm....

beşiktaş'a güney koreli biri transfer edilmiş herhalde. "aynı ona benziyon he o da senin gibi temiz yüzlü. sizi çok tokatlarlar" dedi geçen bir arkadaşım kendince sağ olsun.

reklamları özelde yapın...
en azından aleni olanları...
burdan kime çarparsa gibi oluyo...

(bkz: kara para)

bir süredir sözlükte yoktum ben de gerçi ama son zamanlarda burada gördüğüm en aklı başında yazar.

yazarlar da birilerine yakışıyor mu acaba ?
nedir bu tavukların çektiği azizim...
bu kadar yumurtayı kim hazmedecek ?
tabi ki 3 çocuk şart

ihtimaldir ki gergin ve kaotik bir yaz olacak.

2026 kasım……………
mühim bir zaman dilimi gibi gelmeye başladı.

itiraf ediyorum geçen sene karşı komşu tadilat yaptırdı. ulan o ustalar, haftalarca sabahın 8'inde gelip tak, pat, küt çalıştılar.
ben de nasıl olsa tadilat yaptırıyor kimse anlamaz diye arabasının altına 2 kutu inşaat vidası döktüm. herifin arabasının sol arka tekeri 1 haftada 3 kere patladı.

heh işte o itliği yapan bendim.*

hiç gitmediğim için yorum yapamıyorum ama, istanbul'da son zamanlarda gittikçe yaygınlaşan ve mantar gibi türeyen, her zaman çok kalabalık olduğunu gördüğüm kahveci. ayrıca arkadaşımdan kayseri'de de şubelerinin olduğunu duymuştum.

bluetooth ve wifi özellikli beyaz eşyalara şaşırmak

'çok kötü bir gömlek. 2015 gibi. ama sana yakışıyor. geçen sen giydiğinde sevmiştim. ama bakıyorum gömleğe de ben almam yani.'

regl oldum diye gazete ilanı vermiyorum..

#3981407
vay anam vay.. bu ne güzel iltifattır..:)

zıpkın gibi fişek gibi bir yaz bizi bekliyor. çok şanslıyız çok.

1 ev, 1 araba ve aylık 4 bin usd pasif gelir. milyon yüğrolarda gözüm yok.

istifa dilekçemi yazarken basacağım son enter’ı görmek isterdiniz.

salaklığın bulaşıcı olduğu doğrudur.

eski kalite geri gelir dilerim.
biz babamızdan annemizden utanırdık bazı konularda ve bahsetmeyi gereksiz görürdük.
regl ağrısı bir aspirinle rahatça kontrol altına alınan bir ağrı....

bu kadar da düşmeyin kültür bombardımanı yapacam derken... biz de işe gidip geldik o durumlarda; kız arkadaşlarımızla dahi birbirimize söylerken tek cümle kurduk...

ben hala öyleyim ama etrafım kazan dolu...

haftada en az 1 kase pezik turşusu yiyorum. yaz kış farketmiyor evet.