zaman tüneli

kendin gitmesen bile seyahate giden arkadaşlarına alışveriş yaptırttığın ülke.

amerikan ajanı olmakla itham edilen hürriyetçi siyasilerin, aslında en dik duruşlu kişiler olduklarını görmek şaşırtıcıdır.

soldaki abd başkanı bill clinton, sağdaki ise besim tibuk.

erkek evlat.*

hiçbi şey yapmasan da saçın ağarır ...

ortanca diye bir laf etti arkadaşım nuriye.

ben aldım mesajı. ve yazdım taksiciye... taksici ortanca ve 3 tane daha farklı çiçek alacak, gelecek, ben çiçekleri alıp takdim edeceğim.



ortancayı çok severim diyen bir kadın varsa, ona ortanca getirteceksem, masadaki hatta garson kadını da ezmem ezdirmem.

masamdaki kimse mutsuz kalkmaz.

berna sardunya seviyormuş.
ayarlarız...

peki sorun, ayşe fatma ne seviyormuş...

berna'yı da mutlu ettik. ay canım benim güzel.

genetik etkenler.

osym biraktiryor zorla.

karbonhidratlar birbirini yiyip kömür olur o bünyede. sobada mı yakacaksınız lan garibanı.

daha bu sabah yaşadım bunu. telefonu evde unutup bir işimi halletmeye gittim. e cüzdanım yanımda. işimi hallettim, hatta sonrasında da gittim bir cafede oturdum çayımı kahvemi içtim.

telefon niye beni esir alsin ki? ben 90'lar çocuğuyum, genciyim. bu durum çok da umurumda değil.

düşünmeme gerek yok, arabaya bindikten sonra farkedip eve tekrar çıktığım çok oldu.

kız çocuklarıyla babaları arasında kurulan bağ ne kadar gerçekse, erkek çocuklarla anneleri arasındaki bağ da o kadar. anne olana kadar bunun bu kadar farkında değildim. çünkü benim ailemde denge biraz tersiydi. annem kızlarına, babam oğluna daha düşkün.*

iki erkek çocuk annesi olarak onları ağırlıklı olarak tek başıma büyütürken bunu daha net görüyorum. kızım olmadığı için evlat bazlı kıyaslayamıyorum. ama ebeveynler için baktığımda birlikte yaşamadıkları babalarını aylarca görmeseler hayatlarına gayet mutlu devam edebiliyorlar. ama konu ben olunca o mesafe birkaç günü geçemiyor. ve her şeyi rahatlıkla bana anlatırken, nazlanırken; babalarına ya hep yüzeysel ya da hiç paylaşmıyorlar.

düşündüm ve böyle bir şey olamaz kanısına vardım. 10 saniye içinde hatırlarım telefonu unuttuğumu ve daha ayakkabılarımı giymeden döner alırım.

"kığğğğğğ"

diye bir ses vardır ibrahim elinde bıçağı, oğlu ismail'e değil kurbana vururken.

kığğğğğ ve kan, ve duman.

bayramınızın a.

ya bunlar entel olduğum bilinsin diye takıyolar ama
ben hiç ciddiye alamıyorum

moruk böylesine rezil ve skimsonik bir kadro ile artık şampiyon olması imkansız bjk'nin. ne galatasaray ne de fener asla ve kat'a bir daha böyle bir kadro ile şampiyon olma imkanı vermez sana. bunu da söylim şimdiden.

adı gibi zarif ve şımarık çiçek

adı kadar iddialı, bakışı kadar mahcup. bahçede tek başına dikilir,
beni fark ettin mi?
diye sormaz ama mutlaka fark edersin.
sulamazsan trip atmaz, sessizce bekler. sonra bir sabah bakarsın, yine o kadeh gibi kıpkırmızı duruyor.

soyut işlem döneminden önce izletilmesi psikolojik açıdan risk barındırır. ölüm, ibadet gibi soyut kavramları henüz kavrayamamışken anlatılmaktan isteyeni anlayamayabilir ve zihninde farklı şekilde kodlayabilir. korku, kaygı yaşamaktan kabus görmeye kadar yolu var. herkes aynı durumu yaşamaz ama bu risk olmadığı anlamına gelmez. zamanı gelince öğreniyorlar zaten acelesi yok.

izlemesi lazım zaten. yoksa gora filmindeki gibi ağaçta et yetişiyor zanneder hamido.

neyse siz yine de böyle geleneklerimizi öğretmeyin çocuklarınıza , götoks ve botoks videoları izletin ki büyüyünce kırışan yerlerini nerde tamir ettireceğini öğrensin.