zaman tüneli

günün anlam ve önemine ithafen.



şeklindedir.

ev kalabalık, şımardıkça şımardı şebek…* poz veriyor birde.

akp'nin her zamanki ortağı olan pkk'lı teröristleri aramıza salıp "bakın bunlar terörist" diye algı yaptığı eylem.

saraçhane de buna benzer bir eyleme dönüşebilirdi. ama etnikçi özgür özel "hadi eve eve" diyerek eylemcileri dağıttı. akp'nin polisleri de 13 yıl öncesine göre çok daha vahşi zaten.

elde etmek için hiçbir emek harcanmayan, doğuştan gelen özellikler..

gençlerin bazı sözlerini anlamamaya başladım. sanki beni bir süre uyutmuşlar ve bambaşka bir zamanda uyanmışım gibi.. z kuşağının jargonu bazen anlaşılmaz geliyor. teknolojiye de onlar kadar hakim olamıyorum. muhabbetlerine salça olmamaya başladım artık. sanki birileri yanımda yabancı dil konuşuyormuş gibi boş boş bakıyorum sadece.

konu hiçbir zaman sağ veya sol değildi. asıl konu, bir milletin tepki gösterebilme refleksini diri tutabilmesiydi. ne yazık ki tutamadık.

-nasıl yani bu bu mu demek şu mu demek
+hı hı evet kafa karışıklığını anlıyorum benim hatam biraz karışık anlattım. bu bu demek böyle şöyle şöyle
-yaa ben şu demek sanmıştım sevinmiştim
+ahahaha benim hatam. aslında şu demekti

şu geldiğimiz noktayı 7-8 sene öteledi. anadolu'yu dümdüz etmek için tasarlanmış bir yıkım makinesinin önüne konmuş, derme çatma bir barikattı.

o kuşak şimdi çocuğunu liseye hazırlıyor.

arkasından gelenler umutsuz.

bir ara bende çok sarmıştım bu işe. ama chatgpt'nin nabza göre şerbet veren hali bir süre sonra beni sinir etmeye başladı. sürekli benzer yorumlar yapıyordu. sıkıldım ve bıraktım.

an itibariyle 23 derece.. en sevdiğim havalar bunlar..

pilavla doyma eyleminin üzerinde ilişki kuran, labalileşen insanlarla mesafe koyarım.

pilavda beklentin sadece kaliteli yağ ve tanelerin lapalaşmaması olabilir.

28 mayıs 2013’te birkaç ağacı korumak için başlayan ses, kısa sürede bu ülkenin vicdanına dönüşmüştü.
o günlerde sokaklarda kurulan dayanışma, paylaşılan ekmek, birbirini hiç tanımayan insanların birbirine sahip çıkışı hala hafızalarda capcanlı duruyor.
aradan 13 yıl geçmiş. kimi gitti, kimi susturuldu, kimi belki hala aynı acıyı içinde taşıyor. ama gezi’nin bıraktığı şey yalnızca bir direniş değildi. başka bir hayatın, başka bir ülkenin mümkün olduğuna dair inançtı.
bugün gezi’yi anmak, kaybettiklerimizi, yarım kalan umutları ve korkmadan yan yana durabilmenin güzelliğini hatırlamaktır.

kırmızı "başlıklı" kızın babaannesi detected

eski beni özlüyorum en çok.
her şeyden önceki, tüm acılardan, tecrübelerden önceki saf beni..
güzel insandım..
içimdeki neşe öldü maalesef.

"ben bütünüm"
en bütün ben im..
kedim de yanımda...

neye göre, kime göre… kriteriniz nedir?
bana göre dünyadaki tüm insanlar şu tablodan ibaret… mantık nasıl sonuç üretiyorsa, insan da vicdanı kadar sonuç veriyor bence…
buyurunuz, ölçünüz kalitenizi. *


çünkü insanın kalitesi bana göre
parasında, makamında, ününde değil,
vicdanında, merhametinde, adaletinde, emeğe bakışında, güçsüze davranışında ve çıkarı yokken gösterdiği insanlıkta gizlidir.

ve gene bana göre…
kaliteli insan;
kimse görmezken de doğru olandır.
kalitesiz insan ise;
menfaati bitince karakteri değişendir.

muhatabın hiç fark etmemiştir bu durumu tabii.

flörtün haz verici olma gerekçeleri cinslere göre değişir. erkekler için bir "av süreci heyecanı" temel haz iken kadınlar için de "fark edilme, değerinin anlaşılması gururu" temel haz olabiliyor.

bu haz veren süreç öyle favori hale geldi ki; uzun ilişkinin yük olduğu hissi yaygınlaşmaya başladı.

hep flörtleşsek hiç sevmesek, sevgi bağı kurmasak diye güdülenmek söz konusu. bu da sosyal evrimin bir evresi işte.

hayır