zaman tüneli

"kafa kıyakken dahi kendisinden söz etmesi ile ortada olan hededir eyy pişpirik oynayanlar"

demişti rahmetli muşlettin amca tahta kahvede.

dikkat edin de memeler sizi ısırmasın*

eskiden edirnede çekilen resimlerde default olarak yazılan yazıydı. tıpkı istanbul hatırası gibi.

bahsettiğim seneler 50'ler filan.

eşsiz olma riskim çok yüksek

merakına yenilen kahve gençlerinin ilmini irfanına bilgisine güvendikleri muşlettin amcaya sordukları o soru.

cevabı tatmin etti mi bilinmez, tecrübe paylaşımına henüz rastlanmamıştır.

lider plus emlak&berber'de çalışan tahsin abinin aşık olduğu kadın. bu dükkan da niye böyle anlam veremedim.

şöyle ki tahsin abi delirdi. bazen tıraşı bırakıp dalıyor, bazen skeci izlerken dalıyor, bazen dalıp giderken dalıyor. öyle böyle değil çok aşık. mahalle de uyandı buna ama yanlış yerden. iki-üç hafta içinde mahalle komple tahsin'in açelya ile sevgili olduğuna inandı çünkü küçük yerlerde insanlar gerçeği değil en sıkıcı olmayan ihtimali seçer.

-uzak ilişkiymiş galiba.
-kadın sanat camiasından.
-tahsin evliliği erteliyormuş.

tahsin'in işine geldi tabii aldı başını gitti. o kadar gitti ki korkunç yerlere geldi. kuaförde açelya için doğum günü partisi yaptık. tahsin, ben, hakkı abi (emlak bunda galiba) ve yaşlı bi amca. yaşlı amca benim zaten tansiyonum var ve burada bambaşka şeyler dönüyor diyerek gitti. tahsin mumu üflerken televizyona dönüp "dilek tutmadın ama neyse" falan diye sayıkladı. hakkı abiyle ne olacaksa olsun diyip bunu güldür güldür'e götürdük. tahsin sahnenin önündeki görevliye yaklaşıp açelya için yazdığı şiirini okuyacağını söyledi. görevli anlamadı. tahsin de "açelya hanımı zor durumda bırakmak istemem ama romantik bi geçmişimiz var müsade eder misin" dedi. görevli tüm gücüyle güvenlik diye bağırarak ortalığı karıştırdı. haklı olabilirdi ama hayatında ilk defa haklıymış gibiydi fazla abarttı. o karambolde açelya ile göz göze geldiler. sahne dışında görünce tahsin biraz afalladı. e bu normal insanmış dedi. batman olacak değil ya emenike dedim. hiç beklediğim gibi olmadı. bu kadar.

"dilin altı ve dişlerin gerisi evlat"

demişti rahmetli.

babası 15 eylülde karaağaç bölgesini yunanlilardan teslim almıştır. kıymetli bir büyüğümüzdü tahta kavede anlatılırdı hikayeleri.

şüphesiz ki ağlama sebebinin hissiyatına bağlı yoğunluğu değişendir.

muşlettin amca bu konuda kendine müslüman kalmıştır.

ajda pekkan buuuuu

özellikle son şarkısındaki hâllerini görünce ve yorumlardan birine rastlayınca dikkatimi çeken gerçek. kuralsız isminde bir şarkı yapmış, dinledim ve hoşuma da gitti. kötü değildi yani radyoda falan çıkarsa kapatmam. arada aklıma gelirse youtube'dan kendim de açarım. gelgelelim bu adam şarkıyı söylerken yüzünde hiç mimik yok. şarkının sözlerini kağıttan okuyor gibi. yüz ifadesinde şarkı sözlerinin duygularını içeren bir emare yok. sevgi, umut, yaşam sevinci ya da karamsarlık, hüzün, öfke hak getire.

ilyas yalçıntaş'ın statik sesinde ve mimiksiz yüzünde tam bir ''ben neden buradayım, burası neresi?'' sorusu ve merakı var şarkıyı okurken. sanki eli silahlı bir kodaman arkadan ilyas'ı cebir ve tehditle klip ortamında tutuyor ve ilyas da korkusundan ''abi bırak da kaçayım şuradan bak 10-11 halı saha maçım var akşam. yedek forvet de yok.'' diyemeyecek özgüvensizlikte olduğu için klipte oynamayı kabul etmiş gibi. yüzünde mutsuzluk da yok aslen. hissizlik var. cristiano ronaldo'nun bütün yeteneklerini bir köşeye fırlatıp atıp kanattan forvete geçmesi ve asker gibi gol atması beliriyor zihnimde. fabrikalarda üretilip paketlenen yüzlerce aynı, klon hüviyetindeki fabrikasyon ürün kaplıyor beynimi. öyle bir makinalaşmış ruhsuzluk ilyas yalçıntaş'ınki.

''trummmm, trummm, tiki tak, makinalaşmak istiyorum'' diyen nazım hikmet ran'ı pek ciddiye almışa benziyor ilyas. sözleri lineer, duygusu belirsiz, tavrı bir hayli robotlaşmış. yüzünde az buçuk korku görsem polise şikâyet edeceğim vallahi. ''polis abi, ilyas yalçıntaş'a işkence ediyorlar, cebrediyorlar, o aslında şarkı söylemek istemiyor'' diye ihbarda bulunacağım. gel gör ki o da yok. alışmışlığın akıcılığı ve fakat ruhsuzlaşmışlığı var ilyas'ın şarkı söyleyişinde. bir bahadır sağlam öfkesi, rıza tamer serkeşliği, ne bileyim bir murat dalkılıç zıpçıktılığı yok. sadece yapmış olmak için yapılmışlık var.

buradan ilyas yalçıntaş kardeşimize sesleniyorum. kariyerinde bir mola gerekliliği hissediyorsan, biraz kafa dinleyince düzelecekse o molayı ver, kafa dinle. belki yoruldun ve bu ara iyi gelecek ruhunun kaybolup gidişine. belki de asıl hedefin hiç şarkıcılık değildi de zorla saman alevi bir hevese sürüklenmiş gibisin. belki de hakiki bir cebir ve tehditle karşı karşıyasın şarkı söylemezsen zarar göreceğine dair. belki de şarjın bitti ya da biz bittik. ara beni lütfen...

di mi yaaa

ben çişe dönüşüyor diye biliyordum.

facebook marketplace'den birşey bakıyordum. kullanılmış kadın iç çamaşırı sattıklarını gördüm. püüü size, allah'ın malları.

"aslında kitaplarda yazıyor bu evlat ama okumazsınız ki siz" derdi kavede.

ablacım sen.....
utanınca kızarmayanlardansın galiba....

şu biçim bi karmaşıklık söz konusu..

emrah serbes isimli şahısın kitaplarını bilerek arkaya sakladım.

biraz acılı bir ısırık olacaktır şüphesiz.

maalesef yine türkiye'de olmuştur. çanakkale'de yaşayan talihsiz kadın 40 yıllık kocası tarafından sopayla dövülerek öldürülmüş.

kaynak: cumhuriyet.com

boydan foto pls...
ayrıca bir cetvelin önünde...