zaman tüneli

babamın vefatında ilk iki gün komşular yemek yapıp getirdi. ne iş yaptırdılar ne de yemek sağolsunlar. misafirleri de onlar ağırladı.
toplu okutulan mevlitlerde de yemekleri ikramları vs. abimin iş arkadaşları karşıladı.
cenazesi olan insanlar zaten bedenen dünyada olsalar da ruhen yarı yarıya başka alemlerdeler. anılar, özlemler, keşkeler, yarınlara dair düşler vs. dünyayı düşünecek halleri olmuyo. o durumdayken misafir ağırlama kaygıları olmamalı. hele hele karın doyurma gibi, başkalarına hizmet etme gibi meşgaleler bir tür işkence olur. o nedenle benden sonra çocuklarımın ardımdan yemek vermesini istemem. ruhum henüz bedenimden ayrılmamışsa benimle vedalaşıp içlerini döksünler. ardımdan güzel söz etsinler isterim. ve mutlu olsunlar.. onların mutluluğu belki misafirleri doyurmaz ama benim ruhumu doyuracaktır.

şehir hayatının kiftik kiftik yapısı beni bi kertenkeleye çevirdi şeklinde cevaplayabileceğim soru.
youtube.com/shorts/BDa516Aa...

alternatif olarak kimi gördüğünüze bağlı.
mesela yolsuzluk operasyonları yapılırken lan dur ortalık zaten karışık şimdilik o parayı almayim demek yerine azgınca 300k parayı alan bir belediye başkanına ya da başkanlarına sahip bir partiyi görüyorsanız hayır.
ihanet sürecine karşı durmak yerine kürtlere devletin sahibi olmayı vaat eden, sözde komisyona heyet gönderen bir partiyi görüyorsanız yine hayır.

globalleşen dünyanın küresel problemlerinden bir tanesi bu sanırım. kafam o kadar aldı çok yorgunum.

ne yapacak? herkes ekşi hesabından devam.*

o sınavdan 85+ alınacak, başka yolu yok.

vişnelerimi geri almak için dava açarım..

“nar çiçeğinden haylazım, gül dalından hovarda…”

islamın emri der , kenara geçeriz.

üzülürüm ya ben biraz şeyim

üzgünüm..

nöbetçi bir sözlük buluruz elbet..

modern insanın tutsak edildiği cogito.

halbuki çok içi boş ve kaypak bir bilgi. töz ile maddeyi eşleştirerek ve bunu rasyonellikle temellendirerek her şey keşfettiğine, tüm sırrı çözdüğüne inandırıldı insanoğlu.

kaypak dedim ama neden dedim? bunu şeediyim biraz. şeylerin nasıl olduğunu söylemekle yetinip ne olduğunu ve neden olduğunu söylemek aynı şey değil. önemli olan şeyin nasıl olduğunu ortaya çıkarmak değil, o şeyin ne olduğunu ve neden olduğunu ortaya çıkarmak. bana nasıllığını ortaya çıkarmışsın diye bunun apaçık, evrensel ve kesin bir bilgi olduğunu ispat edemezsin.

bilim teknolojinin dümen suyuna girdiği için "ne ve neden " sorularına bizi ilgilendirmez aga deyip geçiştiriyor ama felsefe bundan vaz geçmiş değil. bana bana iğne yapraklı ağaçların nasıl oluştuğunu söyleme , neden o ağacın iğne yapraklı olduğunu ve ne olduğunu söyle.

bana o ağacın atomlarına kadar inerek "olayı çözdüm ben moruk" diye ortalığa çıkma. yani bana varolana ilişkin ilkelerin neler olduğunu anlatma varolanın kendisinin ne olduğunu söyle müdür.

söyleyemiyorsan da bunu apaçık, rasyonel, evrensel , cart-curt bilgi diye iteleme millete. öyle apaçık falan diye hiçbir şey yok ortada zira. sen önce rasyonel aklın , neye göre, kime göre rasyonel olduğunu ispatla bana.

bence hayır. bu ülkede kendimi bildim bileli yaptıklarının gerçek bedelini ödeyenler siyasetçiler değil, sıradan insanlar oldu. iktidarlar değişir, isimler değişir, sloganlar değişir ama sonuç pek değişmez. her dönemin adamları, bürokratları, çıkar çevreleri ve siyasetçi zübükleri bir şekilde kendilerine yeni bir yer bulur. dün birbirine en ağır sözleri söyleyenlerin bugün aynı masaya oturduğunu, dün hesap verecek denilenlerin yarın başka bir makamda karşımıza çıktığını defalarca gördük, yine görürüz..

bedel ödeyen ise hep halk olur. işini kaybeden, haksızlığa uğrayan, baskı gören, geleceğini ertelemek zorunda kalan, ülkeden gitmek zorunda hisseden insanlar maalesef.. siyasi kavgaların faturası markette, pazarda, kirada, işsizlikte, adaletsizlikte vatandaşın önüne konur.

o yüzden bu soruya çok umutlu bakamıyorum. çünkü türkiye'nin siyasi tarihinde hesap vermekten çok, uyum sağlama ve pozisyon değiştirme kültürü daha baskındır. güçlü olanlar çoğu zaman kendilerini kurtarmanın yolunu bulurken, hayatı raydan çıkanlar sıradan insanlar olur. umarım yanılırım..

(bkz: filiz sevişelim mi)

ama bir sıkıntı görmüyorum. esra erol'a çıkmaktan iyidir.
tiktokta dans edenlere para kaptırsınlar da istemem.

tinder'da yaş filtresini mantıklı kullanıp bir şeyler içmeye çıksınlar. yaşlı insanları mutlu görmek güzel olabilirdi.
elin memleketinde ihtiyarlar süslenip püslenip pub'larda eğlenmeye gidiyorlar, flörtleşiyorlar vs.
türkiye'de her halt ayıplanır diye insanlar sağlıklı şekilde sosyalleşmeyi öğrenemiyor bile.

asgari ücretin neden kalkması gerektiğini anlatan detaylı bir tanım gireceğim, 2-3 gün içerisinde.

senelerdir anlata anlata dilimizde tüy bitti. asgari ücretin düşük olması sorun değil. asgari ücretin kendisi sorun.

asgari ücret, gelişmiş bir ekonominin hedefi değil, gelişememiş bir ekonominin bastonudur. her zam yapıldığında enflasyon ve maliyetler dolayısıyla fiyatlar fırlar.

dolayısıyla asgari ücretli vatandaşın buradaki durumunun pek bir önemi yok. akp'yi devralacak yeni hükümetin yapacağı zam da hiçbir şeyi değiştirmez.

her sektör, kendi taban maaşını kazancına göre belirlemelidir. kasiyerin maaşıyla garsonun maaşı aynı olamaz çünkü iki piyasa bambaşka kazançlar sağlar. bu da bir verimsizlik ve ücret adaletsizliği doğurur.

devlet gücünü keşke gerektiği yerlerde gösterebilse.. ama sınama, deneme değil gerçek sürüm.. belki o zaman herkes durması gerektiği yeri bilirdi.

dötünü dönüp yatıp uyuyan sevgiliyle olan ilişki de uzak mesafe ilişkisine dahil mi acep.