zaman tüneli

kitap okumak video izlemek yemek yemek

(bkz: gülden karaböcek)'in 1982 yılında gülden fırtınası albümünde yer alan güzel parçasıdır.

türkiye'de bir daha eşini benzerini göremeyeceğimiz bir dizidir bu. sadece prodüksiyona gösterilen emek bile akla mantığa sığmıyor. 70'leri birebir canlandırmak ve o dönemin atmosferini bu kadar kuvvetli yansıtmak büyük iş ama karadayı bununla kalsa yine iyi. senaryosu bakımından da çok orijinal bir iş bu. spoiler vermek istemem, açın izleyin.

müzikleri de harikadır, onu da es geçmeyeyim.

olay hakkında detaylı bilgim yok ama “haklı da olsa”özel mesaj ifşası yapan başına iş açmış bence.

benim dikkat çekmek istediğim husus ise bilgilendirme usulleri ile ilgili.. bu konularda dikkatle ve farklı kesimlerden görüş alarak yavaş hareket etmek her zaman kişinin yararına olur.

ya ben ilahili deyince bir kaset koyacaklar ilahi kuran falan dinleyeceğiz sandım. bir kaç kez böyle düğün gördüm. şık bir kır düğünü salonunda iki sesi güzel adam ilahi diyor. ama yeşil pop tarzında. pop gibi yani. semazenler dönüyor. yemek çay kahve pastalar.
nikah kıyılıyor. bir tek dans oyun yok.

ılık bir izmir akşamından herkese iyi geceler. ferdi özbeğen diyoruz şimdi efendim, kurumuş bir dal gibiyim diyor. sağlığınıza.

ara sokaklarda, hatta merkeze uzak aile işletmelerinde yenince tadına varılabilecek mutfaktır. yoksa turistik yerdeki işletmeler pek bir şeye benzemez.

ses olarak ırmak gibi akan afrika kökenli hollandalı şarkıcı. yıllar önce yaşadığım yere de gelmişti. canlısı da 10 kaplan gücündeydi. bir şarkısını bırakayım:

dunyanin en ama en overrated mutfagi italyan mutfagidir…

çok karışık işler hımm. şimdi ben simurg tanımıyorum yoldaşı da. dikkatimi çeken simurgla radyo programı yapan tanıyan kadınlar bile nasıl desem olaya inanmamış mı yoldaş tarafında olmuş sanki.
sözlüklerde başına türlü belalar gelmiş olan ben şimdi yine vay be diye hayret ediyorum.
böyle bir şey için mahkemelere çıkmak taraflar için kötü olsa gerek yav bu nedir.

isviçrenin dizilişi, taktiği ya da geçiş hücumlarıyla alakalı en ufak fikrim dahi yok ama müthiş oynuyorlar. büyücü müsün murat yakın

bize benzer şekilde fesleğen, kekik, nane üçlüsünün sık kullanıldığı mutfak. peynir domates fesleğenli sandviçleri oldukça meşhur. aynı zamanda pesto sosunda da nane ve fesleğen sıkça var. çoğu akdeniz toplumu gibi zeytinyağını da sıkça tüketiyorlar. akdeniz'in hikmeti.

çok iyi bir mutfaktır...peynir ve salam çeşitleri açısından, soslar açısından, türk mutfağından iyi, fransız mutfağından kötüdürler.

fransız mutfağı, italyan mutfağından iyidir.

normal sözlük nikahlandırır :))

zaman gösterecek...
bilge'nin gerçekten bilge mi, yoksa yine ‘beta sürümüne takılan’ bir proje mi olacağını?

süreç takibinden bağımsız biri olarak belirtmek istediğim şey şu; yoldaş , bir çok kişinin zihninde yok edici ve şüphe uyandırıcı soru işaretleri barındıran ve kısır bir döngüye giren bu meseleyi kırma ve çözme anlamında çok acı bir hesaplaşmayı göze almış görünüyor.

jean paul sartre sevdiğim bir model değildir ama sevdiğim tek sözü tarafsızlık ahlaksızlıktır sözüdür. ahlaksızlık iddiası bulunan bir mesele için, iddia sahibi de tabii ki iddiasını ispat etmek zorundadır. ortada iddianın ispatı anlamında makul ve rasyonel aklın kabul edebileceği ispatlar varsa tabi ki biz de tarafımızı seçeriz.

kalem kırılması gereken bir sonuç çıkarsa tavrımızı alırız. yalnız bunun, vasat insanların bir güç istenci ve güç gösterisi haline gelmesi de kimsenin izin vermeyeceği bir durumdur. bu vasatlık çölün büyümesinden başka yarar sağlamaz. böyle ucuz şovlarla, anlık duygu durumları ile hareket edip aklın ve mantığın dışına da çıkmaya gerek yok. zira aklın anlık hissi ve duygusal tepkileri hiçbir zaman adalet getirmez.

gerçek adaleti savunanlar da tüm tez ve antitezleri dinledikten ve ya gördükten sonra bir senteze varmaları gerekir diye düşünüyorum. yoksa "rüyamda gördüm böyleymiş, şeyhım dedi şöyleymiş, reis dedi valla doğrudur" diyenlerden farkımız kalmaz.

can sıkıntısı. bi de günlük konuşulacak kelime kotası eksik kaldıkça buradan dolduruyoruz işte.*

sovyet şarkıcı. kökenleri ukrayna'daki rumenlere dayanmakta. şuraya güzel bir şarkısını bırakayım:

bize benzer bir mutfaktır.
yeşilliklerle birlikte hamur çok güzel harmanlanmıştır...
aramızda küçücük ama sonucu bambaşka hale getiren bir fark var.
biz "daha çok para kazanalım" diye tohumum, toprağın, mahsülün anasını ağlata ağlata sonuçta lezzetsiz ürünler çıkarttık.
onlar ise doğallığı korunsun, lezzetli olsun dedi.

sonuç şu:
onların yaptığı kıytırık bir salatanın dibini ekmekle sıyırıyorum çünkü çok lezzetli.
burada fahiş fiyata satılan şef salatasından bile 2 çatal alıp bırakıyorum çünkü ağzıma sadece zeytinyağı ve tuz tadı geliyor.
domates tatsız olur mu ya domates?
oluyor işte.

pizzaya, makarnaya girmiyorum zaten o konuda uçurum var.
orada pizza yiyorsun, parmaklarını yalarsın öyle lezzetli.
burada aynı malzemelerle yapılan pideyi yiyorsun, oradaki pizzaysa buradaki pizza falan değil çünkü.
makarna, orada yerken hamurun tadına bitiyorsun.
buradaki yumurtadan kısacağım diye sana el açması bile olsa bembeyaz hamur getiriyor.

neyse çok uzattım.
fırsatı olan herkes gitsin denesin isterim.
keşke olsa da ülkedeki mekanların hepsi müşterisizlikten batsa.
onu yiyen burada yemiyor çünkü.