zaman tüneli

sabahki tuvalet seansım eşliğinde adı lazım değil malum yeşil sitede haklı bir tavır okuduğum slogandır.
sırf dünya kupasına katıldıkları için 15 milyon euro almışlar "bizim çocuklar".
gerçekten oralara çıkmak kolay değil, kabul.
10 yaşında bile başlayana geç kalmış deniyor artık, kabul.
ama arkadaşım, bu memlekette ayda 28 bin liraya günde 10 haftada 60 saat çalışan insanlar var.
gerçek gurmeler mesela nihat'ın semt olan beşiktaş'ta hangi kıraathanede takıldığını bilir ama şu bizim çocuklar safsatası artık kabak tadı verdi.
çünkü görüyorum ki biz bunları sahiplendikçe bunların "moreli" daha çok bozuldu, daha çok ödeme alır oldular, daha az vergiler verdiler, batık klüpler devlet eliyle kurtarıldı, kapının önünde 15 dakika takılsa polisi arayacağın tipler en tepelere tebelleş oldu.
heriflerin lüks araba ve ultra lüks* villa piyasasını döndürmekten başka vasıfları da yok.
çünkü ortada sportif başarı da yok.
gören de antrenman sonrası çekirdek çitleyip, akşam evde çay içip takılıyorlar zannedecek.
her ay kredi kartını nasıl kapatacağını, vergisini nasıl ödeyeceğini, çocuğuna veremediği harçlığın ezikliğini yaşayan insanlardır baskı altında yaşayanlar.
bunlara iki eleştiri yap "baskı çok morel az" diye vikviklenmeye başlıyorlar.
benim nazarımda bizim çocuklar a milli kadın voleybol takımıdır, basketbol takımıdır, hatta önüne geleni deviren ampute milli futbol takımıdır.
bunlar ise yeni düzenin ürünleridir.

alın beni. bir aya olmadı iki aya olmadı iki biraya o definenin içinden geçerim. yüzde de istemem.

#4005411
bi gün otobüs yolculuğunda 46 kişilik otobüsün kaptan, muavin ve ben harici 43 yolcunun hepsi sarıklı sakallı cübbeli hocaydı.
bende tabii yolculuk öncesi stresten kurtulmak için 1-2 kadeh viski içmişim.
hem içimden dua ediyorum allahım günahlarımı affet hem bir yandan içim huzur dolu bu otobüs şarampole yuvarlansa bir şey olmaz sevinci var.
misk amber kokulu ve huzur dolu bir yolculuktu.

işte sözlüğün yaş ortalaması da tam da şu an o yolculuk gibi hissettiriyor.

kuşlar çoktan yuvalarına çekildi
sokaklara karartısı çöktü akşamın.
eski anıları toplayıp bir bir getirdi şarkılar...

münir nurettin selçuk/ dönülmez akşamın ufkundayız

bir zamanlar sözlük radyosunda yapmayı hayal ettiğim programın ismi.

bir kaç mağara var ama ben kapalı yerlerde pek kalamam.
(bkz: define ararken yanlışlıkla müzenin bahçesine girmek)

halktan kopuk, millete düşman bir bakkaldır.

minimal olsun varsın. dostluklar baki kalsın. dostlukların yalan olduğu her türlü rakı masasını devirmek şarttır.

elendil'in oğlu ve varisi.

oğulları elendur, aratan, ciryon, arnor.

ciryon, aratan, elendur orklar tarafından öldürülmüştür.

kendisi nehir kenarında baygın yatarken yüzüğü kaybettiğini farketmiştir ve orada ölmüştür.
tüm dúnedain halkının ikinci kralı, arnor ve gondor ülkelerinin o çağdaki son kralı.

adam olana sigara çok bile.

göt göt konuşanlar ve muhtelif götler.

telefonda yüksek sesle video izleyen tip.
bunlar aslında gizli dj, ama playlist hep berbat.

bu tipler sayesinde kulaklık üreticileri ayakta kalıyor.

istanbul - ankara ve karadeniz yolculuklarının en zorlu kısmı. günümüzde ise bolu dağı tüneli sayesinde yol yapım çalışmaları nedeniyle tünelin kapandığı zamanlar hariç eski dağ yoluna hiç girmeden kısa sürede geçilebiliyor.

#3558207

ne yapacam alüminyum. her fırsatta içiyorum. bu da sorumu. o değilde tam aşık oluyordum yine olamadım. şansımı seveyim. yine senleyiz bir başıma.

insan olmaya çalıştıkça birileri içimizde ki canavarın soğumuş koruna şişi sokup sokup karıştırıyor.

yeşilırmak kenarında olup, ırmağın sesini duyabileceğiniz, sokaklarında yürürken kendinizi osmanlı döneminde bir vezir konağı arıyormuşsunuz gibi hissettiren, taş konakların ve tarihsel dokunun günümüze kadar korunduğu, adeta nostalji istasyonu.

jameson triple irish açtım, karamelin kokusu oda mı doldurdu.
bir yandan da muazzez abacı çalıyor (ama onu ben seçmedim, öyle denk geldi)

övünmek gibi olmasın ama jameson gibisi de yok.

yağ gibi kayıyor..........................

bugün günlerden salı. insan gibi içmeme günü bugün. ulan kavun, karpuz peynir aldım rakının yanına, kavunla karpuza dokunmadım bile, peynir dolapta ağlıyor beni neden unuttun diye. peynire çok ayıp ettik. neyse öğlen uyanınca kahvaltı olur üşenmesem. gerçi yine iki üç fincan kahveyle yaparım kahvaltıyı da peynir kuruyana kadar bekler dolapta.

ne demişti ankara savaşı'ndan sonra timur bayezid'e;
"allah'ın koskoca dünyayı senin gibi bir kör ile benim gibi bir topala bıraktığına gülüyorum."

ben de, sözlük bizim gibi dayılara kaldı ya ona gülüyorum.
yaş ortalaması kaç buranın?

artık seyretmesem de türk futbolu deyince fatih terim bir markadır. yaptığı hemen hiçbir şeyi onaylamasam da böyledir.
ibrahim hacıosmanoğlu ise futbolumuzun geldiği noktayı temsil bakımından çarpıcı bir karakter.
kaldı ki çıkıp terim'e tepki vereceksen bari haklı ol. karşısındakinin(?) sözlerini onaylayacak şekilde tepki vermek nasıl bir mantıksızlık anlamak güç.
ayrıca sadece dünya kupasına katıldığı için aldıkları pirimlere karşın balkonda sigara keyfisi yapan "bizim çocuklar" ve ruh biraz uzaklar sanki.
neresinden tutsan elinde kalan, tel tel dökülen birilerinin temsilcisidir. fazlası değil.

not: üstte joyce bahsetmiş yanındakiyle iki saat ne yaptı acaba?