zaman tüneli

çay lobisi: kahve lobisine karşı açılmış en uzun soluklu direniş hareketi.
sözlükteki en güçlü örgüt. ne siyasi, ne ekonomik; tek amaç:
_bir bardak daha_

kavun. rakının yanında iyi gider çünkü.

portekiz’in kılıçdar’ı

hamuru bildiğiniz pizza hamuru. istenen veya bulunan soğanları piyazlık doğrayın. klasik pembeleşinceye kadar tavada kavurun. krema ile birleştirin.
kremalı soğanı biraz soğutun, içine dilediğiniz peynirden rendeleyin veya rendelemeyin.
hamurun üzerinde kesinlikle domates sos yok!
hamuru istediğiniz kalınlıkta açın, üzerine karışımı dökün doğru önceden ısıtılmış fırına.
krema yoksa veya piyasadaki boktan kremaları kullanmak istemeyenler için su ve sütü yarı yarıya kullanarak muhallebiden cıvık kıvamda bir beşamel de iş görüyor.
miktar yazmadım çünkü herkesin zevki şaapabilir.
bir üst nokta detayları:
krema veya beşamel ile birleştirdiğiniz soğanın içine muskat rendelemek damakta fişekler patlatır.
pembeleşen soğana uygun miktarda beyaz şarabı çektirin, ben genelde harsız ateşle yaparım çünkü öyle olduğu için.
yanında kalecik karası veya şiraz...
sağda solda meriçlik yapacağına öğren bunları bro...
tecrübenin sesini dinle.
bu vesile ile olmaz olsun böyle diyet.

baklavanın aşırı şekerli aromasını sadece ceviz dengeleyebilir. o yüzden bu versus benim için cevizliye kayar.

şerbetli tatlı olduğu için bence hepsi aynı ya, çok da wow bir farkı yok. he ama illa tercih etmek gerekirse fıstıklısı makbuldür efenim^^

çocukken doğum günü pastası diye önümüze konan, aslında evin en tatlı tasarrufu.

akşama buraya çay bardağı atayım

bence cevizlisi baklava değil, ayrı bir tatlı. baklavayı baklava yapan şey sade yağla antep fıstığının muhteşem uyumu değil midir?

taffarel: galatasaray'a "avrupa" vizyonunu ve o meşhur güveni getiren ustadır.

​mondragon: kaleyi adeta ablukaya alsn5, tutkusuyla taraftarı ateşleyen ateşli bir karakterdir.

​muslera: kulübün adeta tapulu malı olan, istikrarın ve galatasaray aidiyetinin vücut bulmuş halidir.

​kısacası bu üçlü; güven (taffarel), tutku (mondragon) ve istikrarın (muslera) temsilcileridir.

malzemeleri çok sade ama lezzetli yapması gerçekten maharet isteyen tatlı. tereyağının kaliteli olması da en önemli detaylardan.

"anne pastası"

her yenildiğinde anneler akla gelir bu yüzden kıymetlidir.

sömürgeci ingilizlerin değil yugoslav ekolü hırvatistan'ın yanındayız

(bkz: idiocracy) filmi evreninde sıradan halkın günlük sürekli giydiği pabuç budur. yönetmen bile çekerken, hangi manyak bunu dışarıda giyer diye sormuş ? anlayacağınız idiocracy'nin içinde yaşıyoruz.

erkeklerin bu pastayla cidden değişik bir bağı var. nedense çok seviyorlar. saatlerce uğraş başka bi pasta yap bir de bu olsun masada bunu övüyorlar. he güzeldir severiz de öyle bir bağım olmadı hiç kendisine karşı^^

böyle bir insanım. öfkemi son ana kadar bastırmayı tercih ederim. duygularımla değil, aklımla ve sınırlarımla hareket ederim. aksi taktirde hayvandan ne farkım kalır...?

mevsimler değişir ama çay sevgimiz değişmez.

irmik helvasından çok çok daha güzel olduğu aşikar olan helva. özene bezene yapınca da ayrı bir güzel oluyor. gidiyim de yapim bak canım çekti. neden ? çünkü ruhum fakir *

bu lobinin bir ferdi olmaktan gurur duyarım.

bugün çakmasını pazarda 480 tl'ye gördüğüm terliktir. lan çakma bu ya, çakması bile pahalı.