zaman tüneli

efsanedir. veletler bilmez, evet.

o soyadı johnson, linderoth, subuyaki filan oldu mı türk karıları, isimlerinden bile önce kullanıyorlar kocalarının soyadını. mesela sabancı, koç, ülker veya eczacıbaşı olsa yine mi '' ben özgür bir kadınaaam, eele ataerkil şeylere karşıyaam'' diyecek. kocasının aile adını, cv'sinin başına mıh gibi kazır. mesele kocasının soyadını kullanamaması değil. senin soyadını kullanmak istemiyor. seninle barışık değil. seni küçümsüyor. senle aile olamamış. bağları gevşek. tek gerçeği para veya mevki. soyadınızdan utanan kadınlarla evlenmeyin. hatta bence evlenmeyin diyeceğim ama sonra sayın cumhurbaşkanımız kızıyor.

not: bunlar alemi aptal kendilerini akıllı zannediyorlar galiba. vazgeçmedikleri soyadı da babalarına ait.

üniversite okunuyor yazı olmasa da

adını soyunu"sıkıyayım" dedittirir.

sadece numaralarla* yürüse soy da bu ad-soyad sarmalı bitse artık. yıl olmuş 2026.

kadınların soyadlarının ve kütüklerinin zaten değişmemesi gerekiyor. evlilik, nüfus cüzdanlarına/ pasaportlara yazılan "evli" ibaresini kapsar, soyadı alışverişini değil.

evlendiğim adamın soyadını almaya karşıyım. ben zaten bir tanesinin içine doğuyorum ve hayat boyu onunla evriliyorum. keza beraber olduğum adam da aynı şekilde.

herkes kendi soyadında kalsın. resmi belgelerde ki "evli" ibaresi yeterli. nüfus müdürlüğünde boşuna mı değişiyor o belgeler?

gülleri sarı severim, toprağı ıslak.
türküleri yanık, şiirleri hoyrat!
havayı nemsiz, çayı demsiz...
bir seni olduğun gibi,
bir seni herşeye rağmen.
bir seni, hala...

en sevdiğim...

az önce yoldaş'ın "süreç takip başlığı"nı akıştan kaldırması gibi...

bu "anadolu irfanı" kaynaklı hareketler sözlüğe fazla mı ne...

insanlaeın iç sesi mi var?

üsküdardaki uzay üssü camiinin mimarını çıkartan üniversite başta olmak üzere kapatılmalıdır. sadece bir fikir.

malum bey'lerin zamanında her köşeye açılan a101 üniversiteleri.

ülkede cami, a101 ve üniversite sayısı başa baş yarışıyor.

"delice bir sevda, delice bir tutku bu
içimde sancısı, yüreğimde korkusu
öylesi sardı ki bu hırçın sevda beni
kaçamam susamam, kapalı kaçış yolu"

sakın bir şey sormayın çok tehlikeli.

ing. beni dene.

rosey nin bridget jones diary icin besteledigi love diye bir parca var:
-love, try me. ı am so different than before.

bazı insanlar zamanla kişisel gelişimde ileri gider.
bazıları gitmez, aynı tas aynı hamam.

bazen ikinci şanslar iyidir.
bazen de son derece gereksiz.

ne tip insanlara duseceginiz şans işi;)

çocukken karakter deriz, büyüyünce çevre deriz, biraz daha okuyunca genetik deriz. sonra dönüp bakınca hepsinin bir miktar doğru olduğunu fark ederiz.

insanın kim olduğunu belirleyen tek bir şey yok gibi geliyor bana. yaşadığın mahalle, ailenden duyduğun ilk cümleler, sevdiğin ilk insan, başarısız olduğun ilk iş, hatta bazen bir akşam oturup düşündüğün tek bir cümle bile seni değiştiriyor.

işin ilginç yanı, aynı olay iki farklı insanda iki farklı sonuç doğurabiliyor. demek ki bizi sadece yaşadıklarımız da belirlemiyor. yaşadıklarımızı nasıl yorumladığımız da belirliyor.

yıllar önceki ben ile bugünkü ben aynı kişi miyim emin değilim. ama tamamen farklı biri olduğumu da söyleyemem. sanki insan, geçmişiyle geleceği arasında sürekli yeniden yazılan bir taslak gibi.

bu yüzden sorunun cevabı ne genetik, ne çevre, ne kader. galiba bizi en çok; başımıza gelenlerden sonra ne olmaya karar verdiğimiz belirliyor.

bir kadının asla kabul etmeyeceği bir şeydir.

kim ister ki kovası mini etek giysin.

(bkz: yiyin birbirinizi ete para vermeyin)

ne oldu lan bu arada? neyse bilen arkadaşlara bir mesaj kadar uzağım.

soy adı soyun adıdır. kadının soyu babasındandır. kocası ile alakası yoktur.

kadınların kocasının soy adını alması mantıken de çok saçma.

sınırlar kaç harf bir bilelim..

sadece soru sorulanlar değil.

fakir avuntusu.*