zaman tüneli

serenad

böyle aşağılık bir ortamı bir insanın daha görmesine neden olacak bencilliği şu anlık ben istemiyorum. getirilmez.

iki kişilik ask yuvası;)

minimalist bir cilingir sofrası. biraz muhabbet biraz opucuk;)

işssiz donemlerimde bana en iyi gelen olay.

tam yeşilçam filmi gibi. ihih.

genellikle a101, bim gibi daha bizden ve samimi marketlerde sıkça görülür. o markette ne kadar kasiyer varsa hepsini tanır ve hepsiyle girişimci, komik ve koyu sohbetler gerçekleştirir. sıradadır veyahut sıranın dışındadır, hiç fark etmez. sen alışverişini bitirip kasaya yönelmiş hâlde sıra bekliyorken o en ince esprilerini sıra sıra patlatır, yaşadıklarını bir bir bütün market eşrafına anlatır, tek kişilik stand up çalışması sergiler adeta. kasiyerler de iletişimi devam ettirir ve karşı espri yapar ama sanki içten içe bu iletişim bitsin de alışveriş sirkülasyonu daha sakince devam etsin istiyor gibilerdir.

mizah bombası abi: gülşen, bak gözüm üzerinde ha, sakın zimmetine geçirme kasadaki paraları :)
talihsiz kasiyer 1: yhaaa abi yine formundasın valla :) bizde olmaz öyle şeyler.
mizah bombası abi: bizim hanım da tutturdu biskrem al biskrem al diye. ikiskrem alayım mı dedim, şaştı kaldı baktı yüzüme :)
talihsiz kasiyer 2: parasını vereceksen neden olmasın abim hahahaha

bu minvalde sıcak tonlu sohbetler marketi yankılatır. o sırada senin sıra bekliyor oluşun önemsizdir zira kasiyer para üstü vermeye hazırlanırken mizah şelalesi abimizin esprili konuşmalarına kayıtsız kalamıyordur. mizahçı abimiz zamanı bükmüştür, o konuşurken durmuştur zaman, durmuştur dünya. tek kişilik stand up gösterisini bitirir ve her iki kasiyere de iyi akşamlar dileyip kasiyerlerin ''sağ ol abi yengeye de selâmlar'' cümlesini duyarak marketten çıkar. sana da para üstünü alıp ''kolay gelsin'' dileklerinde bulunarak marketten ayrılmak ve az önceki sahte komedi atmosferini beyninden silmek kalır.

van gogh, hayatı boyunca yüzlerce mektup yazmış ve bunların büyük bölümü de kardeşi theodere van gogh tarafından saklanmış. ressam vefat ettiğinde neredeyse hiç tanınmıyordu, maddi kazancı yoktu. fakat yıllar sonra her şey çok değişti. vincent van gogh gitmişti bu dünyadan… lakin sonra herkes sevdi o’nu; eserlerine hayran kaldı.

van gogh, resim yapmak için parası olmadığında bile boya ve tuval alabilmek adına neredeyse tüm ihtiyaçlarından vazgeçiyor. theo’ya yazdığı mektuplarda bazen günlerce doğru dürüst yemek yemediğini, buna rağmen resim yapmaya devam ettiğini anlatıyor. bir mektubunda, resim yapmanın kendisi için bir meslekten çok bir zorunluluk olduğunu hissettiriyor.

belki de en hüzünlü tarafı şu benim gözümde; van gogh, bir gün eserlerinin bu kadar sevileceğini hiç göremedi. bu denli kitap bazen bir sanat eserinden çok, ressamın iç dünyasına açılan günlük hissi verdi bana. okuduğumda “kırılgan olmak ne zor” dedim içimden. umutlu, yalnız ve sürekli sorgulayan bir insanın sesini duyuyorsunuz. çok ama çok özel, bir o kadar da buruk. olsun.

bi guzeyli olarak içume bişey keymedum. he yureum yanayi bare ködum ferehlesun!

(bkz: açma dağlar çiçek ağlatma beni)

engin nurşani takılıyorum. cura ve bağlama güzel gidiyor. saza da elim varmıyor it gibi çalışmaktan sinir stresten. sağlığınıza.

kıyafet dolu, atmaya kıyamadığımız

balık. hayvanları severiz ama yeri gelince de yeriz. böyle de riyakar cani ipneleriz. ayrıca pide pizza falan hikaye, lahmacun diyorum.

kıymalı sebzelisi makbuldür, üstüne yumurta kırılması ve tereyağlı istenmesi elzemdir. servis edilirken çatal bıçak verilmez, tombik kenarları kopartılıp iç malzemesine lokma edilir, bu memlekette bir pidenin olaşabileceği nihai nokta görele pidesidir.

ah ahhh new york’ta bir tane giresunlu fırıncı olaydı ninja kaplumbağalar bile görele pidesi yerdi.

juventus

ben giydirmem. benim eşim değil.

benim bir ilkokul arkadaşım berhan şimşek'in akrabasıydı.
o sıralar minyeli abdullah'ı oynuyordu.
ya bu berhan amca dinsiz, ayyaş, kumarbaz, iki yüzlü, yalancı herifin tekidir.
minyeli abdullah'ın tam tersi yani. nerden bulmuşlarda buna bu rolü vermişler. demişti.

şahsını tanımam etmem ama böyle biri olduğunu duymuştum. şaşırtmıyor...
erdal inönü'nün mirası.. bizim solun kalitesi bu.

haberin olsun dikkatimi çekiyorsun

benim aklıma ilk gelen bu. *

(bkz: inner wave)

luvi ve ailesi

ne kadar az muhabbet o kadar sağlıklı ve uzun ilişki demektir.

yenge de erik gibiymiş kütür kütür.